การสื่อสารอัตลักษณ์สินค้าที่ระลึกหนุนเสริมการท่องเที่ยวโดยชุมชน

Identity Communication of Souvenir to Support Community Based Tourism

ผู้แต่ง

  • เมธาวี จำเนียร อาจารย์หลักสูตรนิเทศศาสตร์ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช

คำสำคัญ:

การสื่อสารอัตลักษณ์, ของที่ระลึก, การท่องเที่ยวโดยชุมชน

บทคัดย่อ

การท่องเที่ยวโดยชุมชน (Community Based Tourism-CBT) กำลังจะฟื้นตัวจากสถานการณ์การแพร่ระบาดโรคโควิด-19 จากการช่วยเหลือจากทุกภาคส่วนที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้ชุมชนสามารถสร้างรายได้จากการท่องเที่ยวโดยชุมชนได้อีกครั้ง ซึ่งการท่องเที่ยวโดยชุมชนถือเป็นเสน่ห์ของการท่องเที่ยวที่เน้นการสร้างประสบการณ์การสัมผัสเรียนรู้วิถีชุมชนในทุก ๆ มิติ ทั้งด้านสถานที่ท่องเที่ยว สถานที่พักอาศัย กิจกรรมการท่องเที่ยว รวมไปถึงผลิตภัณฑ์ชุมชนในรูปแบบสินค้าที่ระลึกจากการที่นักท่องเที่ยวได้เข้ามาท่องเที่ยวในชุมชนและจะได้นำกลับไปเป็นสิ่งแทนความทรงจำและประสบการณ์จากการท่องเที่ยว สินค้าที่ระลึกเหล่านี้จึงสามารถสะท้อนอัตลักษณ์ที่มีความเฉพาะของแต่ละพื้นที่ แต่ละท้องถิ่นได้เป็นอย่างดี บทความฉบับนี้ จึงต้องการนำเสนอ ความสำคัญของผลิตภัณฑ์ชุมชนในแง่ของการเป็นสินค้าที่ระลึกเชิงการท่องเที่ยว แนวทางสื่อสารเรื่องราวที่เป็นอัตลักษณ์ผ่านผลิตภัณฑ์ชุมชนที่เป็นสินค้าที่ระลึกดังกล่าว เพื่อเร้าความสนใจให้นักท่องเที่ยวหันมาสนใจและซื้อสินค้าที่ระลึกกลับบ้านหลังจากการท่องเที่ยวในชุมชน ถือเป็นการส่งเสริมการท่องเที่ยวโดยชุมชนไปในเวลาเดียวกัน

เอกสารอ้างอิง

กรมการท่องเที่ยว. (2562). คู่มือพัฒนาศักยภาพบุคลากรด้านการท่องเที่ยวในชุมชน. กรุงเทพฯ: ปาร์ตี้ บูม.

กำจร หลุยยะพงศ์. (2560). หน่วยที่ 10 การผลิตสื่อวัตถุและการออกแบบกิจกรรมของชุมชนใน เอกสารการสอนชุดวิชาการวางแผน การออกแบบ และการผลิตสื่อชุมชน หน่วยที่ 9-15. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

จิตคุปต์ ละอองปลิว. (2562, กรกฎาคม-ธันวาคม). การท่องเที่ยวเมืองรอง: ทางเลือกแหล่งท่องเที่ยวเชิง สร้างสรรค์ จังหวัดราชบุรี. วารสารอินทนิลทักษิณสาร มหาวิทยาลัยทักษิณ, 14(2). 39-60.

บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา. (2557). พฤติกรรมนักท่องเที่ยว. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : เฟิร์นข้าหลวง พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.

ภูริวัจน์ เดชอุ่ม. (2556). การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์: กรอบแนวคิดสู่แนวทางปฏิบัติสำหรับประเทศไทย. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร ฉบับภาษาไทย, 33(2). 353-356.

สุชาดา พงศ์กิตติบูลย์. (2560). หน่วยที่ 8 การใช้และการพัฒนาสื่อพื้นบ้านในชุมชน ใน เอกสารการสอนชุดวิชาการวางแผน การออกแบบ และการผลิตสื่อชุมชน หน่วยที่ 5-8. นนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

Ahmad Nazrin Aris Anuar & Nur Adila Amira Mohd Sood. (2017). Community based tourism: Understanding, Benefits and challenges. Journal of Tourism & Hospitality, 6(10).

Suriya, K. (2012). Chapter 6 Sustainable Pro-poor Community-based Tourism in Thailand. [Online]. Available from: https://www.zef.de/fileadmin/user_upload /6e65_AED_ch06_pp_93_104_Suriya.pdf (2020, July 9).

Yiamjanya, S. (2018). Secondary and Fringe Towns along the Northern Thailand Route for Self-drive Tourism: An Investigation of Tourists’ Perceived Souvenir Qualities and Attributes Predicting Decision Making to Purchase. The 2018 International Academic Research Conference in Vienna. [Online]. Available from: http://www.elic.ssru.ac.th/siripen_yi/pluginfile.php/75/mod_page/content/ 15/25%29%20VI18-1110_Full%20Paper-Siripen%20Yiamjanya-Vienna2018.pdf (2020, July 9).

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2020-12-30

รูปแบบการอ้างอิง

จำเนียร เ. (2020). การสื่อสารอัตลักษณ์สินค้าที่ระลึกหนุนเสริมการท่องเที่ยวโดยชุมชน: Identity Communication of Souvenir to Support Community Based Tourism. วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 14(3), 298–307. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/hsjournalnmc/article/view/244824

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ