ความสัมพันธ์ระหว่างการจัดการคุณภาพทั่วทั้งองค์การกับการทำงานและคุณภาพชีวิตการทำงานของบุคลากรโรงงานอุตสาหกรรมการผลิตในสวนอุตสาหกรรมบางกระดี
Relationship of Total Quality Management with Work Performance and Quality of Work Life of Personnel in Productive Industrial Factories of Bangkadi Industrial Park
คำสำคัญ:
การจัดการคุณภาพทั่วทั้งองค์การ, การทำงาน, คุณภาพชีวิตการทำงานบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับความสำคัญของการจัดการคุณภาพทั่วทั้งองค์การ 2) ระดับความสำคัญของการทำงาน 3) ระดับความสำคัญของคุณภาพชีวิตการทำงาน 4) ความสัมพันธ์ระหว่างการจัดการคุณภาพทั่วทั้งองค์กับคุณภาพชีวิตการทำงาน 5) ความสัมพันธ์ระหว่างการทำงานกับคุณภาพชีวิตการทำงาน และ 6) ความสัมพันธ์ระหว่างจัดการคุณภาพทั่วทั้งองค์การกับการทำงานของบุคลากรโรงงานอุตสาหกรรมการผลิตในสวนอุตสาหกรรมบางกะดี จังหวัดปทุมธานี มีจำนวนโรงงานอุตสาหกรรมการผลิตทั้งหมดรวม 33 แห่ง คำนวณหาจำนวนโรงงานอุตสาหกรรมการผลิต โดยใช้สูตรทาโร ยามาเน่ ได้จำนวน 18 แห่ง คำนวณขนาดตัวอย่างประชากร ได้กลุ่มตัวอย่าง 385 คน และสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงจากบุคลากรฝ่ายผลิตในโรงงานอุตสาหกรรมการผลิต แห่งละ 22 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถาม สถิติที่ใช้วิเคราะห์ ประกอบด้วยค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการศึกษาพบว่า 1) ระดับความสำคัญของการจัดการคุณภาพทั่วทั้งองค์การโดยภาพรวม ค่าเฉลี่ยระดับมาก (X ̅ = 3.78) 2) ระดับความสำคัญของการทำงานโดยภาพรวม ค่าเฉลี่ยระดับมาก (X ̅ = 3.76) 3) ระดับความสำคัญของคุณภาพชีวิตการทำงาน โดยภาพรวมค่าเฉลี่ยระดับมาก (X ̅ = 3.73) 4) การจัดการคุณภาพทั่วทั้งองค์มีความสัมพันธ์คุณภาพชีวิตการทำงานของบุคลากรโรงงานอุตสาหกรรมการผลิตในสวนอุตสาหกรรมบางกะดี จังหวัดปทุมธานี ในระดับสูงมาก (r = .907, Sig < .01) 5) การทำงานมีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตการทำงานของบุคลากรโรงงานอุตสาหกรรมการผลิตในสวนอุตสาหกรรมบางกะดี จังหวัดปทุมธานี ในระดับสูงมาก (r = .910, Sig < .01) 6) การจัดการคุณภาพทั่วทั้งองค์การมีความสัมพันธ์กับการทำงานของบุคลากรโรงงานอุตสาหกรรมการผลิตในสวนอุตสาหกรรมบางกะดี จังหวัดปทุมธานี ในระดับสูง (r = .865, Sig < .01)
เอกสารอ้างอิง
ณัฐพร ฉายประเสริฐ. (2558). คุณภาพชีวิตการทำงานส่งผลต่อประสิทธิภาพการทำงานของ พนักงานโรงงานอุตสาหกรรม ในจังหวัดปทุมธานี. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 2 (2), 51-64.
นภสร อินสมตัวและภัครดา ฉายอรุณ. (2560). ความคาดหวังในคุณภาพชีวิตการทำงานของ บุคลากรมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์วิทยาเขตกำแพงแสน เมื่อเป็นมหาวิทยาลัยในกำกับ ของรัฐบาล. วารสารวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 28(3). 136-147.
รดามณี พัลลภชนกนาถ ทิพย์รัตน์ เลาหวิเชียร สวัสดิ์ วรรณรัตน. (2555). การบริหารคุณภาพทั่วทั้งองค์การในด้านที่เกี่ยวข้องกับมนุษย์ และความพึงพอใจในงานของพนักงานกรณี ศึกษา บริษัท สีมาเทคโนโลยี จำกัด. จุฬาลงกรณ์ธุรกิจปริทัศ, 39(154). 62-104.
อุตสาหกรรม จังหวัดปทุมธานี (สนง.). (2563). ทำเนียบโรงงาน. ทำเนียบโรงงาน กระทรวง อุตสาหกรรม มีนาคม. 2563.
Casio, W. F. (2013). Managing human resources. (9th ed.). New York: McGraw-Hill Irwin.
Cochran, W.G. (1953). Sampling Techniques. New York: John Wiley & Sons. Inc.
Deming, W. Edwards (1986). Out of the Crisis. MIT Press.
Dheeraj Mehrotra. (2007). Applying Total Quality Management in Academics (online).
Harrington, H. J., Voehl, F., & Wiggin, H. (2012). Applying TQM to the construction industry. The TQM Journal, 24(4). 352-362.
Hoang, D. T., Barbara, I., & Laosirihongthong, T. (2006). The impact of total quality Management on innovation. The International Journal of Quality & Reliability Management, 23(9). 1092-1117.
Huse, E.F., & Cummings, T.G. (2001). Organization development and change. (7th ed). Australia: South – Western College Publishing.
Karia, N. and Asaari, M.H. (2006). The Effects of Total Quality Management Practices on Employees’ Work-Related Attitudes. The TQM Magazine, 18, 30-43.
Kevin G. C.and Gioia D. A.. (2004). Identity Ambiguity and Change in the Wake of a Corporate Spin-Off. Source: Administrative Science Quarterly, 49(2), 173-208.
Knowles, M. S., Holton, E. F., & Swanson, R. A. (2011). The adult learner: The definitive classic in adult education and human resource development (7th ed.). New York: Elsevier Inc.
Lewin, D. (1981). Collectivity bargaining and the quality of work life. Organizational Dynamics. (Autumn): 47-51.
Ooi, K.-B., Lee, V.-H., Chong, A. Y.-L., & Lin, B. (2011). Does TQM improve employees’ quality of work life? Empirical evidence from Malaysia’s manufacturing firms. Production Planning & Control, 24(1), 72–89.
Perdomo-Ortiz, J., González-Benito, J., & Galende, J. (2009). The intervening effect of business innovation capability on the relationship between Total Quality Management and technological innovation. International Journal of production Research, 47(18), 5087.
Sokovic, M., et al. (2010). Quality Improvement Methodologies -PDCA Cycle, RADAR Matrix, DMAIC and DFSS. Journal of Achievements in Materials and Manufacturing Engineering, 43(1), 476-483.
Robbins, Stephen P. (2003). Organizational Behavior. 10th ed. New Jersey: Prentice- Hall.
Wagner, J. A. and Hollenbeck, J. R. (2005). Organizational Behavior: Securing Competitive Advantage. 5th ed. Ohio: Thomson South-Western.
Zehir, C., and Sadikoglu, E. (2012). Relationships among Total Quality Management Practices: An Empirical Study in Turkish Industry. International Journal of Performability Engineering, 8(6), 667.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
จรรยาบรรณผู้เขียนบทความ
ผู้เขียนบทความต้องรับรองว่าบทความนี้ไม่เคยตีพิมพ์ในวารสารใดหรือสิ่งพิมพ์อื่นๆ มาก่อน ต้องไม่คัดลอกผลงานผู้อื่นมาปรับแต่งเป็นบทความของตน และไม่ได้อยู่ระหว่างการเสนอเพื่อพิจารณาตีพิมพ์ อีกทั้งยอมรับหลักเกณฑ์การพิจารณาและการตรวจแก้ไขบทความต้นฉบับโดยกองบรรณาธิการวารสารวิทยาลัยนครราชสีมา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
บทความทุกเรื่องได้รับการตรวจพิจารณาทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิที่มีประสบการณ์และมีความเชี่ยวชาญตรงตามสาขาของบทความ ซึ่งผู้เขียนต้องแก้ไขตามคำแนะนำของผู้ทรงคุณวุฒิภายในระยะเวลาที่กำหนด หากไม่เป็นไปตามกำหนดกองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์และยกเลิกการตีพิมพ์โดยจะแจ้งให้ทราบต่อไป
ข้อความที่ปรากฏในบทความของวารสารนี้เป็นความคิดเห็นของผู้เขียนซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับวิทยาลัยนครราชสีมาแต่อย่างใด และกองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการพิจารณาและตรวจประเมินบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารของวิทยาลัยนครราชสีมา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
