THE IMAGE OF THE “NATIONAL HUSBAND” IN FANDOM IDEALS
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aimed to 1) study the image of individuals identified as the “National Husband” within the context of fandom, 2) analyze the factors influencing the construction
of the “National Husband” image through social media, and 3) synthesize the ideal images of a “National Husband” in contemporary Thai society. The data were collected from Twitter (X) posts and messages containing the keyword “#สามีแห่งชาติ” (#NationalHusband)” between 2013 and 2025. Using purposive sampling, a total of 78 posts were selected for analysis. The data were analyzed using qualitative content analysis and thematic analysis. Credibility of the theme was validated by using analyst triangulation while frequency distribution and percentage were used to display data trends.
The findings revealed that the image of the “National Husband” was socially constructed through interactions among individuals, media, and fandoms. Five major characteristics were identified: 1) appearance (51.28%), 2) character representation and screen persona (21.79%), 3) personality and lifestyle (12.82%), 4) behavior and distinctive charm (7.69%), and 5) competence and professional achievement (6.41%). Three key factors shaped this image construction: the role of social media in disseminating and reproducing public images; fandom participation in interpreting, endorsing, and culturally legitimizing public figures; and sociocultural and gender contexts that shape changing ideals. The synthesis further demonstrated that the contemporary “National Husband” ideal extended beyond physical attractiveness and traditional masculinity to emphasize warmth, understanding, caring qualities, and competence. Moreover, this ideal could encompass individuals whose attributes align with socially valued ideals regardless of gender. These findings highlighted the role of fandom in constructing and circulating public images while reflecting changing values surrounding gender and relationships in contemporary Thai society.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กนกวรรณ ปิ่นสิรานนท์ และอดิพล เอื้อจรัสพันธุ์. (2564). มอง “แฟนคลับ” ผ่านงานวิจัยในประเทศไทย. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 9(1), 22–31. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jcosci/article/view/249764/169025
กาญจนา แก้วเทพ. (2544). ศาสตร์แห่งสื่อและวัฒนธรรมศึกษา. เอดิสันเพรสโปรดักส์.
ชวรินทร์ คำมาเขียว, วรวรรธน์ ศรียาภัย, บุญยงค์ เกศเทศ และจารุวรรณ เบญจาทิกุล. (2564). นัยยะแอบแฝงการประกอบสร้างตัวละคร “พระราม”เรื่องรามเกียรติ์ฉบับรัชกาลที่ 1. วารสาร มจร มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์, 7(2), 63–80. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/human/article/view/255307/171773
ดิษยทรรศน์ ศรีบุญเรือง และสุทธภา อินทรศิลป์. (2562). ภาพความเป็นชายจากการสร้างต้วละครเอกฝ่ายชายในนวนิยายเรื่องบุพเพสันนิวาส ของรอมแพง. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 6(1), 431–445. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jg-mcukk/article/view/243689/165319
ภัสร์วริญญ์ เอี่ยมสะอาด และวิไลศักดิ์ กิ่งคํา. (2564). “ผัวเมีย”: ความหลากหลายทางความหมาย, วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 8(3), 337-348. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDMCU/article/view/248924/170899
รัศมิ์รวี หมั่นประพฤติ และธรรญธร ปัญญโสภณ. (2562). การสื่อสารบุคลิกภาพและแนวทางแก้ไขภาพลักษณ์ของศิลปินดาราต่อสื่อมวลชนในภาวะวิกฤต. วารสารวิจัยและพัฒนา วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 14(1), 185–193. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/vrurdihsjournal/article/view/207445/148407
อภิญญา เฟื่องฟูสกุล. (2546). อัตลักษณ์: การทบทวนทฤษฎีและกรอบแนวคิด. คณะกรรมการสภาวิจัยแห่งชาติ สาขาสังคมวิทยา สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.
Berger, P. L., & Luckmann, T. (1966). The social construction of reality: A treatise in the sociology of knowledge. Doubleday.
Booth, P. (2010). Digital fandom: New media studies. Peter Lang.
Boulding, K. E. (1956). The image: Knowledge in life and society. University of Michigan Press.
Braun, V., & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77–101. https://doi.org/10.1191/1478088706qp063oa
Butler, J. (1990). Gender trouble: Feminism and the subversion of identity. Routledge.
Connell, R. W. (2005). Masculinities (2nd ed.). University of California Press.
Goffman, E. (1959). The presentation of self in everyday life. Anchor Books.
Jenkins, H. (1992). Textual poachers: Television fans and participatory culture. Routledge.
Jenkins, H., Ford, S., & Green, J. (2013). Spreadable media: Creating value and meaning in a networked culture. New York University Press.
Malterud, K., Siersma, V. D., & Guassora, A. D. (2016). Sample size in qualitative interview studies: Guided by information power. Qualitative Health Research, 26(13), 1753–1760. https://doi.org/10.1177/1049732315617444
McQuail, D. (2010). McQuail’s mass communication theory (6th ed.). Sage Publications.
Patton, M. Q. (2015). Qualitative research & evaluation methods: Integrating theory and practice (4th ed.). SAGE Publications.