ผลของการพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยโรคไม่ติดต่อเรื้อรังรายกรณี โดย อสม. มีส่วนร่วมและใช้การแพทย์ทางไกลในหน่วยบริการปฐมภูมิ

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ

ที่มา: งานวิจัยนี้ได้รับการสนับสนุนทุนจาก สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข (สวรส.) เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมสร้างเครือข่ายเพื่อพัฒนาระบบสุขภาพปฐมภูมิในพื้นที่ จังหวัดระยอง เพื่อพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยเรื้อรังโดยให้อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม.) มีบทบาทสำคัญในการดูแลผู้ป่วย

แบบวิจัย: การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (participatory action research)

วัสดุและวิธีการ: กลุ่มตัวอย่างคัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจงเป็นผู้ป่วยเรื้อรังที่มีคุณสมบัติตามเกณฑ์ที่กำหนด จำนวน 12 คน ติดตามการดูแลรายกรณีเป็นระยะเวลา 12 สัปดาห์ มีการประเมินภาวะสุขภาพผู้ป่วยก่อนและหลังพัฒนารูปแบบการดูแล โดยใช้สถิติเชิงพรรนาและ สถิติ Wilcoxon Signed rank test

ผลการศึกษา: จากการวิเคราะห์เปรียบเทียบค่าตัวแปรก่อนและหลังการพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วย พบว่าไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติทั้ง ระดับน้ำตาลสะสมในเลือด ความดันโลหิตขณะบีบตัว (SBP) และความดันโลหิตขณะคลายตัว (DBP) แต่ค่าแนวโน้มค่าเฉลี่ยของระดับน้ำตาลสะสมในเลือดหลังการพัฒนา ถือว่ามีอันดับความแตกต่างเฉลี่ยสูง

สรุป: การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยโรคเรื้อรังโดย อสม. มีส่วนร่วม ทำให้เกิดรูปแบบการดูแลผู้ป่วยโรคเรื้อรังที่เหมาะสมรายกรณี สามารถเป็นแบบอย่างในการนำไปประยุกต์ใช้ในหน่วยบริการปฐมภูมิอื่นได้

คำสำคัญ: รูปแบบการดูแลผู้ป่วยโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง อสม. หน่วยบริการปฐมภูมิ