ประสิทธิภาพของแบบฝึกเสริมทักษะการอ่านภาษาไทยตามกระบวนการเรียนรู้ด้วยตนเองโดยใช้แบบฝึกเสริมทักษะการอ่านภาษาไทย (กาลีละห์วาดิมนะห์) สำหรับนักศึกษาไทยที่เพิ่งกลับจากประเทศซาอุดีอาระเบีย (มูวัลลัด)
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาประสิทธิภาพของแบบฝึกทักษะการอ่านภาษาไทยผ่านกระบวนการเรียนรู้ด้วยตนเองโดยบูรณาการนิทานกาลีละห์วะดิมนะห์ 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษากลุ่มมูวัลลัดก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้ด้วยแบบฝึกทักษะการอ่านภาษาไทยผ่านกระบวนการเรียนรู้ด้วยตนเอง และ 3) ประเมินความพึงพอใจของนักศึกษากลุ่มมูวัลลัดที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ด้วยแบบฝึกดังกล่าว โดยใช้รูปแบบการวิจัยกึ่งทดลอง กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักศึกษากลุ่มมูวัลลัด จำนวน 30 คน ซึ่งคัดเลือกโดยวิธีการเลือกแบบเจาะจง จากกรมส่งเสริมการเรียนรู้ ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ภาคเรียนที่ 2 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัด การเรียนรู้ แบบฝึกทักษะการอ่านภาษาไทยบนฐานนิทานกาลีละห์วะดิมนะห์ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการอ่านภาษาไทยแบบปรนัย 4 ตัวเลือก จำนวน 30 ข้อ และแบบประเมินความพึงพอใจของผู้เรียน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าประสิทธิภาพของแบบฝึก ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีสำหรับกลุ่มตัวอย่างที่สัมพันธ์กัน ผลการวิจัยพบว่า 1) แบบฝึกทักษะการอ่านภาษาไทยมีประสิทธิภาพเท่ากับ 82.11/88.98 สูงกว่าเกณฑ์ 80/80 ที่กำหนด 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ซึ่งโดยก่อนเรียนมีค่าเฉลี่ย = 11.50, S.D. = 2.31 และหลังเรียนมีค่าเฉลี่ย
=26.33, S.D.=1.82, t (29) =23.33 p < .001) และ 3) ความพึงพอใจของผู้เรียนอยู่ในระดับมาก (
= 4.26, S.D. = 0.72) ผลการวิจัยสะท้อนว่าแบบฝึกทักษะการอ่านภาษาไทยที่พัฒนาขึ้นมีประสิทธิภาพและเหมาะสมสำหรับนำไปประยุกต์ใช้ในการจัดการเรียนรู้แก่ผู้เรียนที่มีพื้นฐานทางภาษาและวัฒนธรรมแตกต่างกัน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
เกียรติสุดา บุญส่ง และสุภา พูนผล. (2565). การพัฒนาชุดฝึกทักษะการเขียนภาษาไทยด้วยตนเองสำหรับนักศึกษาชาวต่างประเทศ. วารสารมหาวิทยาลัยพายัพ, 32(2), 50-65.
งานประชาสัมพันธ์คณะ. (2568). เริ่มแล้ว "Arab Street Festival" ครั้งแรกในชายแดนใต้ มนุษยศาสตร์ฯ ม.อ. ผนึก วิทยาการสื่อสาร ม.อ. ส่งเสริมเศรฐกิจ "มูวัลลัด" เชื่อมตะวันออกกลาง. เรียกใช้เมื่อ 20 กันยายน 2569 จาก https://huso.psu.ac.th/th/?p=16063
ช่อเพชร ศิริภักดิ์ และคณะ. (2565). การพัฒนาความสามารถด้านการอ่านจับใจความภาษาไทย โดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้แบบ SQ4R ประกอบแบบฝึกทักษะของนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนโคกล่ามผดุงวิทย์. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 16(2), 67-79.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2556). การทดสอบประสิทธิภาพสื่อหรือชุดการสอน. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 5(1), 7-20.
โชคฑีรภัคญ์ ธนเศรษฐวัฒน. (2566). การพัฒนาความสามารถในการอ่านทำนองเสนาะประเภทโคลงสี่สุภาพ โดยใช้กระบวนการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักศึกษาวิชาเอกภาษาไทย คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. วิวิธวรรณสาร, 7(2), 119-136.
ณัฐวัตร เรืองวิทยาวงศ์ และคณะ. (2566). แนวทางการพัฒนาทักษะการเรียนรู้ด้วยตนเองของนิสิตระดับปริญญาตรีในยุคดิจิทัล มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. วารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์, 4(2), 14-22.
ดวงใจ ชนะสิทธิ์ และอรพรรณ ตู้จินดา. (2563). การพัฒนาความสามารถในการอ่าน เขียนภาษาไทยโดยใช้ชุดฝึกเสริมทักษะ ตามกระบวนการจัดการเรียนรู้แบบ SA4R ของนักเรียนชั้นประถมศึกษา สำหรับโรงเรียนที่ได้รับการบริการวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 12(2), 491-511.
ปาริชาติ นามน้าวแสง และคณะ. (2563). การพัฒนาความสามารถการอ่านจับใจความภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้เทคนิค SQ4R. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 14(2), 121-129.
พระมหาโยธิน ไกรษร. (2565). การพัฒนาทักษะการเขียนสะกดคำที่มีตัวสะกดไม่ตรงตามมาตราโดยใช้แบบฝึกทักษะสาระการเรียนรู้ภาษาไทย ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วารสารวิจัยวิชาการ, 5(6), 15-24.
เพชรรัตน์ พันอ้น และคณะ. (2567). การพัฒนาความสามารถด้านการอ่านจับใจความสำคัญภาษาไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โดยการจัดกิจกรรมการเรียนรู้เทคนิค KWL-Plus ร่วมกับแบบฝึกทักษะ. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 18(3), 112-120.
วิภาษณ์ เทศน์ธรรม และคณะ. (2566). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ ที่ส่งเสริมทักษะการอ่านและเขียนภาษาไทย สำหรับนักศึกษาสาขาวิชาการสอนภาษาไทย : กรณีศึกษา สาขาวิชาการสอนภาษาไทย มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาลัยศาสนศาสตร์ยโสธร. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 46(3), 47-62.
สุภาวรรณ ฤๅกำลัง และคณะ. (2565). การพัฒนามัลติมีเดียสำหรับการเรียนรู้ด้วยตนเอง เรื่องวรรณยุกต์อักษร 3 หมู่ และการผันวรรณยุกต์ เพื่อส่งเสริมความสามารถด้านการอ่านและการเขียนไทยของนักเรียน. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 16(1), 35-43.
อรรถวุฒิ มุขมา. (2567). การประยุกต์ใช้การจัดการเรียนรู้แบบ OK5R เพื่อพัฒนาทักษะการอ่านภาษาไทย. วารสารพุทธจิตวิทยา, 9(1), 1-14.
อ้อมใจ พลกายา และคณะ. (2565). การเปรียบเทียบการเรียนรู้ด้วยตนเองด้วยวิธีการจัดการเรียนการสอนแบบออนไลน์และความพึงพอใจในการเรียนวิชาการพยาบาลมารดาทารกและการผดุงครรภ์ 2. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 9(3), 270-284.
อาดีละห์ หะยีนิแว และคณะ. (2567). การพัฒนาทักษะภาษาไทยให้กับนักเรียนมุวัลลัด โดยใช้โปรแกรม AR. วารสารพิพัฒนสังคม, 1(1), 46-56.
อุไรวรรณ ชินพงษ์ และศิริยุภา พูลสุวรรณ. (2555). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองสำหรับนักศึกษาวิทยาลัยชุมชน. วารสาวิจัยและพัฒนาหลักสูตร, 2(1), 53-67.
Azzouna, N. B. (2022). The journeys of Kalīla and Dimna. Fables in the Literature and Arts of the Islamic World. Paris: Brill.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient Alpha and the Internal Structure of Tests. Psychometrika, 16(3), 297-334.
Garrison, D. R. (1997). Self-Directed Learning: Toward a Comprehensive Model. Adult Education Quarterly, 48(1), 18-33.
Hattie, J. (2023). Visible Learning: The Sequel A Synthesis of Over 2,100 Meta-Analyses Relating to Achievement. London: Routledge.
Hayimasae, N. et al. (2026). Preparation of Muwallad for the Market Places in Accordance to New Economic Thai-Saudi Cooperation. Journal of Islamic and Contemporary Issues, 7(1), 35-47.
Knowles, M. S. (1975). Self-Directed Learning: A Guide for Learners and Teachers. New York: Association Press.
OECD. (2023A). PISA 2022 Assessment and Analytical Framework. Paris: OECD Publishing.
OECD. (2023B). PISA 2022 Results (Volume I): The State of Learning and Equity in Education. Paris: OECD Publishing.
Rahmat, R. & Khasanah, M. (2024). Nilai Pendidikan Akhlak dalam Hikayat Kalilah Wa Dimnah. Foramadiahi: Jurnal Pendidikan Dan Keislaman, 15(2), 101-114.
Ryan, R. M. & Deci, E. L. (2000). Self-determination theory and the facilitation of intrinsic motivation, social development, and well-being. American Psychologist, 55(1), 68-78.
Schunk, D. H. & DiBenedetto, M. K. (2020). Motivation and social cognitive theory. Contemporary Educational Psychology, 60, https://doi.org/10.1016/j.cedpsych.2019.101832.
Zimmerman, B. J. (2002). Becoming a Self-Regulated Learner: An Overview. Theory Into Practice, 41(2), 64-70.