พุทธบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อการอยู่ร่วมกัน ของชุมชนพหุวัฒนธรรมในอำเภอแม่ลาน จังหวัดปัตตานี

Main Article Content

พระอธิการคติ กตปุญฺโญ (ไชยวงค์)
พระครูโฆสิตวัฒนานุกูล .
สิทธิโชค ปาณะศรี

บทคัดย่อ

การศึกษาวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวคิดทฤษฎีการอยู่ร่วมกันของชุมชนพหุวัฒนธรรมอำเภอแม่ลาน จังหวัดปัตตานี 2) ศึกษาหลักพุทธธรรมเพื่อการอยู่ร่วมกันของชุมชนพหุวัฒนธรรม อำเภอแม่ลาน จังหวัดปัตตานี และ 3) บูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อการอยู่ร่วมกันของชุมชนพหุวัฒนธรรม อำเภอแม่ลาน จังหวัดปัตตานี ใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยศึกษาข้อมูลเอกสาร และการสัมภาษณ์เชิงลึก ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ และผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 35 ราย และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาและตีความเชิงพุทธบูรณาการ ผลการวิจัยพบว่า 1) การอยู่ร่วมกันของชุมชนพหุวัฒนธรรมในอำเภอแม่ลานเกิดขึ้นบนฐานของการเคารพ อัตลักษณ์ทางศาสนา การมีส่วนร่วมของผู้นำชุมชน และการยอมรับความแตกต่างทางวัฒนธรรม ซึ่งสอดคล้องกับแนวคิดพหุวัฒนธรรมแบบอนุรักษ์นิยม พหุวัฒนธรรมแบบเสรีนิยม และพหุวัฒนธรรมเชิงวิพากษ์ 2) หลักพุทธธรรมเพื่อการอยู่ร่วมกันของชุมชนพหุวัฒนธรรม ได้แก่ หลักอปริหานิยธรรม 7 หลัก สาราณียธรรม 6 และหลักสังคหวัตถุ 4 3) การบูรณาการ หลักพุทธธรรมเพื่อการอยู่ร่วมกันของชุมชน พหุวัฒนธรรม คือ การนำหลักพุทธธรรม ได้แก่ หลักอปริหานิยธรรม 7 หลักสาราณียธรรม 6 และหลักสังคหวัตถุ 4 มาบูรณาการร่วมกับศาสตร์ต่าง ๆ กล่าวคือ ศาสตร์สมัยใหม่ ศาสตร์ทางตะวันตก ศาสตร์ทางตะวันออก หรือศาสตร์ของพระราชา เพื่อพัฒนาการอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุขของชุมชนจังหวัดชายแดนภาคใต้ โดยรูปแบบการบูรณาการ คือ การศึกษาสภาพปัญหาของชุมชน การกำหนดหลักธรรม เพื่อบูรณาการ การกำหนดกิจกรรม และการกำหนดผลที่คาดว่าจะได้รับ ผ่านกรอบแนวคิดและวิธีการดำเนินการที่ได้กำหนดร่วมกันอันจะนำไปสู่การอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุขและยั่งยืนต่อไป

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
กตปุญฺโญ (ไชยวงค์) พ., . พ., & ปาณะศรี ส. (2026). พุทธบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อการอยู่ร่วมกัน ของชุมชนพหุวัฒนธรรมในอำเภอแม่ลาน จังหวัดปัตตานี. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 13(10), 129–140. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/303943
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ชูพินิจ เกษมณี. (2555). ความหลากหลายทางวัฒนธรรมในสังคมพหุลักษณ์. กรุงเทพมหานคร: กรมส่งเสริมวัฒนธรรม.

ณัฏฐินี ปิยะศิริพนธ์. (2561). ชุมชนพหุวัฒนธรรมท่ามกลางวาทกรรมชาตินิยมในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ของไทย. วารสารรัฏฐาภิรักษ์, 60(2), 58-72.

ตายูดิน อุสมาน และคณะ. (2554). เทคนิคและกระบวนการจัดการความขัดแย้งในสังคมพหุวัฒนธรรมสามจังหวัดชายแดนภาคใต้. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.

พระครูปัญญาวรคุณ. (28 เม.ย. 2569). พุทธบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อการอยู่ร่วมกันของชุมชนพหุวัฒนธรรมในอำเภอแม่ลาน จังหวัดปัตตานี. (พระอธิการคติ กตปุญฺโญ, ผู้สัมภาษณ์)

พระมหามงคลกานต์ ฐิตธมฺโม และอาภรณ์รัตน์ เลิศไผ่รอด. (2563). การอยู่ร่วมกันของคนในสังคมพหุวัฒนธรรมในประเทศไทยกรณีศึกษาสังคมพหุวัฒนธรรมในอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 5(3), 315-324.

พระมหาเหมชูวงค์ เหมวํโส และคณะ. (2565). การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อพัฒนาชุมชน ของเทศบาลเมืองบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 5(1), 56-67.

ฟาสินี สะมิแม็ง. (2559). วิถีความเป็นอยู่ของชาวไทยมุสลิมใน ตำบลลุโบะยิไร อำเภอมายอ จังหวัดปัตตานี. ใน หลักสูตรรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสหวิทยาการเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ศรีพร วงศ์มณี. (17 มี.ค. 2569). พุทธบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อการอยู่ร่วมกันของชุมชนพหุวัฒนธรรมในอำเภอแม่ลาน จังหวัดปัตตานี. (พระอธิการคติ กตปุญฺโญ, ผู้สัมภาษณ์)

ศูนย์ศึกษาและพัฒนาชุมชนยะลา. (2564). กลไกการพัฒนาการปฏิบัติงานของพัฒนากรในสังคมพหุวัฒนธรรมโดยใช้ศาสนาเป็นฐาน จังหวัดยะลา. ใน รายงานการวิจัย. กรมการพัฒนาชุมชนกระทรวงมหาดไทย.

สิทธิโชค ปาณะศรี และคณะ. (2561). พหุวัฒนธรรมในมุมมองของปรัชญาหลังนวยุค. วารสารเซนต์จอห์น, 21(28), 31-46.

สุรพิศ ทวีศักดิ์. (2552). จริยธรรมพุทธศาสนากับจริยธรรมสากล. วารสารพุทธศาสน์ศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 16(2), 51-72.

อะแว จาเละ. (6 เม.ย. 2569). พุทธบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อการอยู่ร่วมกันของชุมชนพหุวัฒนธรรมในอำเภอแม่ลาน จังหวัดปัตตานี. (พระอธิการคติ กตปุญฺโญ, ผู้สัมภาษณ์)

อุทัย ภูคดหิน และคณะ. (2565). พหุวัฒนธรรม: การอยู่ร่วมกันของชุมชนตามแนวหลักสาราณียธรรมเชิงพุทธบูรณาการ. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 10(5), 2313-2325.

ฮาซันอักริม ดงนะเด็ง และคณะ. (2568). แนวทางส่งเสริมการอยู่ร่วมกันอย่างสันติในสังคมพหุวัฒนธรรมระหว่างชาวไทยพุทธและชาวไทยมุสลิม กรณีศึกษา: เทศบาลเมืองรูสะมิแล อำเภอเมือง จังหวัดปัตตานี. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 13(6), 2319-2332.