การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนที่เสริมสร้างสมรรถนะการพิสูจน์ ทางคณิตศาสตร์ของนักศึกษาครูคณิตศาสตร์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนารูปแบบการเรียนการสอนที่เสริมสร้างสมรรถนะการพิสูจน์ทางคณิตศาสตร์ของนักศึกษาครูคณิตศาสตร์ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 60/60 และ 2) เปรียบเทียบสมรรถนะการพิสูจน์ทางคณิตศาสตร์ของนักศึกษาครูคณิตศาสตร์ระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยรูปแบบการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้น การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยนี้เป็นนักศึกษาครูคณิตศาสตร์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์ชั้นปีที่ 1 ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 12 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มตัวอย่าง
แบบชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยนี้ ประกอบด้วย รูปแบบการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้น แผนการจัดการเรียนรู้ตามรูปแบบการเรียนการสอน และแบบทดสอบวัดสมรรถนะการพิสูจน์ทางคณิตศาสตร์ สถิติที่ใช้ในการวิจัยนี้ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวแบบวัดซ้ำ ผลการวิจัยพบว่า 1) รูปแบบการเรียนการสอนที่เสริมสร้างสมรรถนะการพิสูจน์ทางคณิตศาสตร์ของนักศึกษาครูคณิตศาสตร์มีกระบวนการเรียนการสอน 4 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นที่ 1 ทบทวนประสบการณ์เดิมของการพิสูจน์ทางคณิตศาสตร์
ขั้นที่ 2 ส่งเสริมสมรรถนะการพิสูจน์ทางคณิตศาสตร์ แบ่งเป็น 4 ขั้นตอนย่อย (วงจร PARR) ประกอบด้วยขั้นเตรียมการเพื่อการพิสูจน์ ขั้นปฏิบัติการพิสูจน์ ขั้นทำซ้ำการพิสูจน์ร่วมกัน และขั้นสะท้อนคิดและอภิปรายผลจากบทพิสูจน์ ขั้นที่ 3 ตรวจสอบสมรรถนะการพิสูจน์ทางคณิตศาสตร์ และขั้นที่ 4 วิพากษ์เพื่อการปรับปรุงการพิสูจน์ทางคณิตศาสตร์ โดยมีค่าประสิทธิภาพเท่ากับ 61.24/61.40 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ 60/60 และ 2) นักศึกษาครูคณิตศาสตร์มีสมรรถนะการพิสูจน์ทางคณิตศาสตร์หลังเรียนด้วยรูปแบบการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้นสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กษมา เกิดประสงค์. (2560). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่เสริมสร้างสมรรถนะทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. Veridian E-Journal Silpakorn University, 10(3), 2121-2137.
ชมนาด เชื้อสุวรรณเทวี. (2561). การเรียนการสอนคณิตศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เดลินิวส์. (2566). กลุ่ม มรภ. 38 แห่ง เปิดโมเดลพัฒนาครูฐานสมรรถนะ. เรียกใช้เมื่อ 13 เมษายน 2569 จาก https://www.dailynews.co.th/news/1996231/
ทิศนา แขมมณี. (2563). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 24). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธนพรรษ พฤกษะวัน. (2560). การศึกษาความสามารถและปัญหาในการพิสูจน์ทางคณิตศาสตร์ของนักศึกษา หลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาคณิตศาสตร์ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต. วารสารวิจัย มสด, 13(2), 167-184.
นฤเบศ ลาภยิ่งยง. (2561). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้การพิสูจน์ทางคณิตศาสตร์เพื่อพัฒนาความสามารถในการพิสูจน์ทางคณิตศาสตร์. วารสารราชพฤกษ์, 16(1), 37-45.
เนตรนารี ไพโรจน์พิริยะกุล. (2565). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนการสอนเพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 17(1), 17-31.
ประสาท เนืองเฉลิม. (2567). วิจัยการเรียนการสอน. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปรีชา จั่นกล้า และคณะ. (2567). การศึกษาความสามารถในการพิสูจน์ทางคณิตศาสตร์ สำหรับนักศึกษาครูโดยการจัดการเรียนรู้เชิงรุก. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(4), 743-756.
มาตรฐานคุณวุฒิระดับปริญญาตรี สาขาครุศาสตร์และสาขาศึกษาศาสตร์ พ.ศ. 2562. (2562). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 136 ตอนพิเศษ 56 ง หน้า 12 (6 มีนาคม 2562).
ยุทธนา พันธ์มี และเฉลิม ทองจอน. (2568). รูปแบบการเรียนการสอนด้วยการเรียนรู้นำตนเองร่วมกับการเรียนรู้แบบเชิงรุกเพื่อส่งเสริมสมรรถนะด้านวิธีวิทยาการจัดการเรียนรู้สำหรับนักศึกษาหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏ. Lawarath Social E-Journal, 7(1), 85-102.
ยุพิน พิพิธกุล และปรีชา เนาว์เย็นผล. (2562). รูปแบบการเรียนการสอนคณิตศาสตร์. ใน สาคร บุญดาว (บรรณาธิการ), สารัตถะวิทยวิธีทางคณิตศาสตร์ หน่วยที่ 6-10 (หน้า 1-65). นนทบุรี: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช.
รัตนะ บัวสนธ์. (2568). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริกาญจน์ บวรวิศวยศ และคณะ. (2561). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนเพื่อเสริมสร้างวินัยในตนเองในวิชาชีพครูสำหรับนักศึกษาครู. วารสารวิจัยและพัฒนาหลักสูตร, 8(1), 242-259.
สมพล พวงสั้น และคณะ. (2568). การพัฒนาตัวชี้วัดและเกณฑ์การประเมินของสมรรถนะการพิสูจน์ทางคณิตศาสตร์ สำหรับนักศึกษาครูคณิตศาสตร์ โดยใช้เทคนิคเดลฟายแบบปรับปรุง. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 9(11), 113-128.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). การจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะเชิงรุก. กรุงเทพมหานคร: 21 เซ็นจูรี่.
อนุชาติ ชาติรัมย์. (2564). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมสมรรถนะทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 7(9), 65-78.
อัจฉราพรรณ กันสุยะ และสุพินดา เพชรา. (2567). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการวิจัยเชิงนวัตกรรมของนักศึกษาครู. ใน วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์. 18(3), 291-308.
Ozturk, T. & Guven, B. (2025). Enhancing Pre-Service Mathematics Teachers’ Proof-Writing Skills: The Effect of a Social Learning Environment Enriched with Dynamic Geometry Software. Journal on Efficiency and Responsibility in Education and Science, 18(3), 197-218.
Rosen, K. H. (2019). Discrete Mathematics and Its Applications. (8th ed.). New York: McGraw-Hill.
