รูปแบบการนิเทศภายในเพื่อพัฒนาคุณลักษณะอันพึงประสงค์ด้านมีวินัยของนักเรียน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสาเหตุของปัญหาและแนวทางการแก้ไขคุณลักษณะอันพึงประสงค์ด้านมีวินัยของนักเรียน 2) สร้างและพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในเพื่อพัฒนาคุณลักษณะอันพึงประสงค์ด้านมีวินัย และ 3) ศึกษาผลการใช้รูปแบบดังกล่าว การวิจัยใช้วิธีวิจัยแบบผสมวิธี แบ่งเป็น 3 ระยะ ได้แก่ ระยะที่ 1 ศึกษาสาเหตุของปัญหาและแนวทางแก้ไข โดยผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง จำนวน 14 คน ระยะที่ 2 สร้างและพัฒนารูปแบบ โดยเก็บข้อมูลจากครูผู้สอน จำนวน 119 คน ด้วยแบบสอบถามมาตรประมาณค่า 5 ระดับ และระยะที่ 3 ศึกษาผลการใช้รูปแบบกับครูผู้สอน จำนวน 119 คน โดยใช้แบบประเมินกระบวนการพัฒนา แบบทดสอบความรู้ และแบบสอบถามความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) นักเรียนขาดวินัย ความรับผิดชอบ และความตรงต่อเวลา เนื่องจากกิจกรรมพัฒนายังไม่เหมาะสมและขาดการนิเทศต่อเนื่องจึงควรพัฒนากิจกรรมและระบบนิเทศควบคู่กันอย่างเป็นระบบ 2) รูปแบบการนิเทศภายในที่พัฒนาขึ้น ประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ ได้แก่ หลักการ วัตถุประสงค์ วิธีดำเนินงาน การประเมินผล และเงื่อนไขความสำเร็จ ผลการประเมินความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และประโยชน์อยู่ในระดับมากที่สุด และ 3) ผลการใช้รูปแบบ พบว่า ครูมีคุณภาพด้านกระบวนการพัฒนาอยู่ในระดับมากที่สุด มีความรู้ในการจัดกิจกรรมเพื่อส่งเสริมวินัยของนักเรียนร้อยละ 80 และมีความพึงพอใจต่อรูปแบบโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ทั้งนี้ ควรพัฒนารูปแบบสู่ระบบดิจิทัลที่เชื่อมโยงความร่วมมือระหว่างบ้านและโรงเรียน พร้อมขยายผลสร้างครูแกนนำด้านการนิเทศเพื่อเป็นต้นแบบในการพัฒนาคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของนักเรียนในระดับภูมิภาค
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กัณยกร อัครรัตนากร. (2563). การบริหารแบบมีส่วนร่วมของท้องถิ่นเพื่อพัฒนาค่านิยมหลักของผู้เรียนระดับประถมศึกษา. สุพรรณบุรี: โรงเรียนวัดสวนแตง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 1.
กิตติยา วงษ์ขันธ์. (2561). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ของครูในสถานศึกษา. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ขนิษฐา ม่วงศรีจันทร์. (2564). รูปแบบการบริหารเพื่อพัฒนาคุณลักษณะความเป็นนวัตกรของนักเรียนในโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา. ใน วิทยานิพนธ์หลักสูตรการศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ชนากานต์ ศรีสุข. (2562). ชวนครุ่นคีสเรื่อง 'สิทธิ' ผ่านดอกไม้ ข้าวของ และคอลลาจ ในนิทรรศการ THE MOMENTUM. เรียกใช้เมื่อ 17 สิงหาคม 2569 จาก https://shorturl.asia/dtzbbq
ณัฐพร อรรถวิวรรธน์. (2564). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในเพื่อการจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญของโรงเรียนเทศบาลวัดป้อมแก้ว (อัครพงศ์ชนูปถัมภ์). วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 12(2), 69-82.
นริศรา ตาปราบ. (2562). รูปแบบการพัฒนาคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของนักเรียนโรงเรียนเอกชน จังหวัดชัยภูมิ. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2553). การบริหารงานวิชาการ. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์สื่อเสริมกรุงเทพฯ.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. (2542). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 ตอนที่ 74 ก หน้า 1-23 (19 สิงหาคม 2542).
พิมพันธ์ เดชะคุปต์. (2557). การพัฒนาครูและการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ภาณุ เทพเกื้อ. (2565). การพัฒนารูปแบบการเสริมสร้างคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาโรงเรียนวัดเขาวัง (แสง ช่วงสุวนิช). นครปฐม: มหาวิทยาลัยคริสเตียน.
โรงเรียนเมืองร้อยเอ็ด. (2564). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา (Self-Assessment Report: SAR). ร้อยเอ็ด: โรงเรียนเมืองร้อยเอ็ด.
วัชรา เล่าเรียนดี. (2556). ศาสตร์การนิเทศการสอน และการโค้ช การพัฒนาวิชาชีพ: ทฤษฎีกลยุทธ์สู่การปฏิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่ 12). นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์.
ศิริพร ศรีปัญญา. (2560). การพัฒนาแนวทางเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาบึงกาฬ. ใน วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สงัด อุทรานันท์. (2548). การนิเทศภายใน หลักการทฤษฎีและปฏิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: มิตรสยาม.
สนธยา สำรวยผล. (2562). แนวทางการดำเนินการพัฒนาคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของนักเรียนในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 2. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรี อยุธยา.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). คู่มือการประเมินคุณภาพตามมาตรฐานการศึกษาขั้นพื้นฐานเพื่อการประกันคุณภาพภายในของสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์สำนกังานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2561). แผนยุทธศาสตร์สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2561 - 2564. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2553). แนวทางการจัดการเรียนรู้ ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์.
สุพัตรา บุญเรือง. (2560). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในเพื่อส่งเสริมคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของนักเรียนในสถานศึกษา. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สุมน อมรวิวัฒน์. (2545). การปฏิรูปการเรียนรู้ตามแนวคิดปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Durkheim, E. (1925). Moral education: A study in the theory and application of the sociology of education. New York: The Free Press.
Glickman, C. D. et al. (2018). Super Vision and instructional leadership: A developmental approach. (10th ed.). New York: Pearson.
Good, C. V. (1973). Dictionary of Education. (3rd ed.). New York: McGraw-Hill.
Kohlberg, L. (1984). The Psychology of Moral Development: Essays on Moral Development. San Francisco: Harper & Row.
Sergiovanni, T. J. & Starratt, R. J. (2007). Supervision: A redefinition. (8th ed.). New York: McGraw-Hill.
Vroom, V. H. (1964). Work and motivation. New York: John Wiley & Sons.
