ปัจจัยที่ส่งผลต่อความตั้งใจที่จะเป็นผู้ประกอบการของนักเรียนในโรงเรียน ที่มีการเรียนหลักสูตรห้องเรียนอาชีพของวิทยาลัยเทคนิคตราด
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อความตั้งใจที่จะเป็นผู้ประกอบการของนักเรียนในโรงเรียนที่มีการเรียนหลักสูตรห้องเรียนอาชีพของวิทยาลัยเทคนิคตราด และ 2) ศึกษาแนวทางในการบริหารโรงเรียนที่ส่งเสริมความตั้งใจที่จะเป็นผู้ประกอบการของนักเรียน เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน ใช้การวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ ช่วงที่ 1 ประชากร คือ นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายในจังหวัดตราด จำนวน 6 โรงเรียนที่เลือกเรียนหลักสูตรห้องเรียนอาชีพของวิทยาลัยเทคนิคตราด ในปีการศึกษา 2568 จำนวนทั้งหมด 258 คน เครื่องมือ คือ แบบสอบถาม ซึ่งผ่านการตรวจคุณภาพเครื่องมือโดยผู้ทรงคุณวุฒิ 5 ท่าน มีค่า IOC ทั้งฉบับอยู่ในช่วง 0.60 - 1.00 และหาค่าความเชื่อมั่นโดยทดลองใช้กับนักเรียนกลุ่มอื่นที่ไม่ใช่ประชากร จำนวน 77 คน ได้ค่า Alpha อยู่ในช่วง .913 - .964 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและโมเดลสมการโครงสร้าง ช่วงที่ 2 เก็บข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการ Focus Group มีผู้ให้ข้อมูลหลัก คือ ผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง จำนวน 6 คน ใช้วิธีการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัจจัยทางตรงที่ส่งผลต่อความตั้งใจที่จะเป็นผู้ประกอบการ ได้แก่ ความคิดสร้างสรรค์ ทัศนคติต่อการเป็นผู้ประกอบการ และการรับรู้ความสามารถของตนเองในการเป็นผู้ประกอบการ และปัจจัยทางอ้อมที่ส่งผลต่อความตั้งใจที่จะเป็นผู้ประกอบการผ่านตัวแปรคั่นกลาง คือ การรับรู้ความสามารถของตนเองในการเป็นผู้ประกอบการ ได้แก่ ทัศนคติต่อการเป็นผู้ประกอบการ ความคิดสร้างสรรค์ การศึกษาเพื่อพัฒนาความเป็นผู้ประกอบการ และ 2) แนวทางการบริหารโรงเรียนที่ส่งเสริมความตั้งใจที่จะเป็นผู้ประกอบการของนักเรียน มีดังนี้ การบริหารหลักสูตรและการเรียนรู้เชิงประสบการณ์ การบริหารเพื่อดึงศักยภาพภายในและสร้างสมรรถนะ ภาวะผู้นำเชิงวิสัยทัศน์และการเปลี่ยนบทบาทของบุคลากร และการบริหารภาคีเครือข่ายด้วยการสนับสนุนจากภายนอก
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
พิมพิกา พูลสวัสดิ์. (2563). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเป็นผู้ประกอบการใหม่: กรณีศึกษานักศึกษาบริหารธุรกิจในภาคใต้ของประเทศไทย. ใน วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการ. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร.
พิสณุ ฟองศรี. (2552). การสร้างและพัฒนาเครื่องมือวิจัย. กรุงเทพมหานคร: ด่านสุทธาการพิมพ์.
สำนักงานจังหวัดตราด. (2564). แผนพัฒนาจังหวัดตราด พ.ศ.2566-2570. เรียกใช้เมื่อ 20 มกราคม 2568 จาก https://www.trat.go.th/admin/upload/file/plandev2566-2570.pdf
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2566). รายงานการวิจัย การจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาความเป็นผู้ประกอบการ (Entrepreneurship Education). ใน รายงานการวิจัย. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดตราด. (2567). “TRAT Model” นวัตกรรมการศึกษาพัฒนาผู้เรียน. เรียกใช้เมื่อ 20 มกราคม 2568 จาก https://www.edusandbox.com/tratmode/
สำนักงานสถิติจังหวัดตราด. (2568). การสำรวจภาวะการทำงานของประชากร จังหวัดตราด ไตรมาสที่ 3 พ.ศ. 2568. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
อำพล นววงศ์เสถียร และคณะ. (2564). การศึกษาความเชื่อแรงจูงใจและความคิดสร้างสรรค์ที่มีผลต่อความตั้งใจในการเป็นผู้ประกอบการของนักศึกษาในสถาบันอุดมศึกษาในสังกัดเครือข่ายภาคกลางตอนบนในประเทศไทย. วารสารปรัชญาปริทรรศน์, 26(2), 125-144.
Ajzen, I. (1991). The theory of planned behavior. Organizational behavior and human decision processes, 50(2), 179-211.
Alexander, I. K. & Honig, B. (2016). Entrepreneurial intentions: A cultural perspective. Africa Journal of Management, 2(3), 235-257.
Contreras, F. et al. (2017). Examining the relationship between psychological capital and entrepreneurial intention: An exploratory study. Asian Social Science, 13(3), 80-88.
Dinc, M. S. & Budic, S. (2016). The impact of personal attitude, subjective norm, and perceivedbehavioural control on entrepreneurial intentions of women. Eurasian Journal of Business and Economics, 9(17), 23-35.
Maresch, D. et al. (2016). The impact of entrepreneurship education on the entrepreneurial intention of students in science and engineering versus business studies university programs. Technological Forecasting and Social Change, 104, 172-179. https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S004016251500339X
Santos, F. J. et al. (2016). About gender differences and the social environment in the development of entrepreneurial intentions. Journal of Small Business Management, 54(1), 49-66.
Super, D. E. (1990). A life-span, life-space approach to career development. In D. Brown & L. Brooks (Eds.), Career Choice and Development (pp. 197-261). San Francisco, CA: Jossey-Bass.
