การเสริมสร้างกรอบความคิดเติบโตของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โดยการให้คำปรึกษากลุ่มแบบบูรณาการ
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาโปรแกรมการให้คำปรึกษากลุ่มเพื่อเสริมสร้างกรอบความคิดเติบโตของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย 2) เปรียบเทียบกรอบความคิดเติบโตของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย กลุ่มทดลอง ระยะก่อนการทดลอง ระยะหลังการทดลอง และระยะการติดตามผล 3) เปรียบเทียบกรอบความคิดเติบโตของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม ระยะก่อนการทดลองระยะหลังการทดลอง และระยะการติดตามผล โดยใช้รูปแบบการวิจัยเชิงทดลอง กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จำนวน 18 คน ที่คัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง พิจารณาจากคะแนนแบบวัดกรอบความคิดเติบโตที่ต่ำกว่าเปอร์เซ็นต์ไทล์ที่ 25 ลงมา แบ่งกลุ่มทดลอง 9 คน กลุ่มควบคุม 9 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ โปรแกรมการให้คำปรึกษากลุ่มเพื่อเสริมสร้างกรอบความคิดเติบโตของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย และแบบวัดกรอบความคิดเติบโตของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย มีค่าความเชื่อมั่น .95 การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย การวิเคราะห์ความแปรปรวนวัดซ้ำแบบทางเดียว และการวิเคราะห์ความแปรปรวนวัดซ้ำแบบสองทางเป็นการเปรียบเทียบรายคู่ ผลการวิจัยพบว่า 1) โปรแกรมการให้คำปรึกษากลุ่มที่จัดสัปดาห์ละ 2 ครั้ง ครั้งละ 90 นาที รวม 8 ครั้ง มี 6 องค์ประกอบ ได้แก่ ความเชื่อในการพัฒนา การเผชิญความท้าทายทางการเรียนรู้ การเรียนรู้จากความผิดพลาด ความพยายามในการเรียนรู้ การเปิดรับคำวิจารณ์ และแรงบันดาลใจจากความสำเร็จของผู้อื่น 2) นักเรียนกลุ่มทดลองมีกรอบความคิดเติบโตสูงกว่าก่อนการทดลอง หลังการทดลอง และติดตามผลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) นักเรียนกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม มีกรอบความคิดเติบโตโดยรวมแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กอบแก้ว บุญบุตร. (2566). การพัฒนาชุดกิจกรรมกลุ่มเพื่อพัฒนากรอบความคิดเติบโตของนักเรียนระดับประถมศึกษา จังหวัดนครนายก. วารสารราชภัฏยะลา, 18(1), 52-60.
คณะทำงานวิชาการสมัชชาการพัฒนาเด็กและเยาวชนแห่งชาติ. (2562). สมัชชาการพัฒนาเด็กและเยาวชนแห่งชาติ ประจำปี 2562 นวัตกรรมทางความคิดกับการพัฒนาเด็กและเยาวชน. กรุงเทพมหานคร: กรมกิจการเด็กและเยาวชน กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
ล้วน สายยศ และอังคณา สายยศ. (2543). เทคนิคการวัดผลการเรียนรู้. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
Abernethy, M. A. et al. (2021). Manager growth mindset and resource management practices. Accounting, organizations and society, 91(2021), 101-200.
Corey, G. (2012). Theory and Practice of Group Counseling. (8nd ed.). USA: Books/Cole.
Corey, G. (2016). Theory and Practice of Group Counseling. (9nd ed). Belmont, CA: Brooks/Cole Thomson learning.
Dweck, C. S. (2006). Mindset: The new psychology of success. New York: Random House.
Esparza, J. et al. (2014). Growth Mindset of Gifted Seventh Grade Students in Science. NCSSSMST Journal, 9(8), 6-13.
Mangels, J. A. et al. (2006). Why do beliefs about intelligence influence learning success? Social Cognitive and Affective Neuroscience, 1(2), 75-86.
Mercer, S. & Ryan, S. (2009). A mindset for EFL: Learners’ beliefs about the role of natural talent. ELT Journal, 64(4), 436-444.
Pratama, G. A. et al. (2025). Rational emotive behavior counseling as an intervention to strengthen grit, growth mindset, and academic resilience in higher education. Salud, Ciencia y Tecnología, 6(2026), 1-15 https://doi.org/10.56294/saludcyt20262528