การพัฒนาทรัพยากรบุคลากรในเรือนจำกลางเขาบิน จังหวัดราชบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับสมรรถนะและการพัฒนาศักยภาพในการปฏิบัติงานของทรัพยากรบุคคลในเรือนจำกลางเขาบิน จังหวัดราชบุรี และ 2) ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการพัฒนาศักยภาพและสมรรถนะของทรัพยากรบุคคลในเรือนจำกลางเขาบิน จังหวัดราชบุรี การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 20 คน ประกอบด้วย ผู้บริหารระดับสูง ผู้บริหารระดับกลาง และเจ้าพนักงานเรือนจำ โดยใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง ซึ่งได้กำหนดเกณฑ์การคัดเลือกจากผู้ที่มีส่วนร่วมในการกำหนดนโยบาย หรือเป็นผู้มีประสบการณ์ตรงและมีบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อนการบริหารทรัพยากรบุคคลขององค์กร เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างที่สร้างขึ้นจากประเด็นปัญหาและกรอบทฤษฎีที่เกี่ยวข้อง และนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์เนื้อหา เพื่อหาข้อสรุปอย่างเป็นระบบ ผลการวิจัยพบว่า 1) ด้านคุณภาพและสมรรถนะทรัพยากรบุคคลเรือนจำกลางเขาบินมีการบริหารจัดการกำลังคนเชิงรุกทั้งด้านปริมาณและคุณภาพ โดยมุ่งเน้นพัฒนาบุคลากรให้มีทักษะและสมรรถนะสูงสอดคล้องกับวิสัยทัศน์ขององค์กร นอกจากนี้ยังมีการกำหนดนโยบาย แผนงานและสร้างกลไกการประเมินผลที่ชัดเจน เพื่อเป็นมาตรฐานในการพัฒนาและรักษาบุคลากรอย่างมีประสิทธิภาพ และ 2) ปัจจัยที่มีผลต่อคุณภาพทรัพยากรบุคคล ปัจจัยขับเคลื่อนที่สำคัญ ประกอบด้วย ภาวะผู้นำของผู้บริหารระดับสูง ที่กำหนดทิศทางได้อย่างชัดเจน ความร่วมมืออย่างเป็นระบบในทุกระดับ และความสอดคล้องของการบริหารทรัพยากรมนุษย์กับยุทธศาสตร์องค์กร ปัจจัยเหล่านี้ช่วยผลักดันให้เกิดการปรับเปลี่ยนระบบงาน สร้างกลไกการประเมินผลที่โปร่งใส ตลอดจนสร้างความตระหนักถึงความพร้อมรับผิดชอบ และความคุ้มค่าในการพัฒนาบุคลากร
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมราชทัณฑ์. (2563). แผนยุทธศาสตร์กรมราชทัณฑ์ พ.ศ. 2563-2565. กรุงเทพมหานคร: ส่วนยุทธศาสตร์และแผนงาน กรมราชทัณฑ์.
ชูชัย สมิทธิไกร. (2562). การฝึกอบรมบุคลากรในองค์การ. (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ติน ปรัชญพฤทธิ์. (2558). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ภาครัฐ: จากระบบคุณธรรมสู่ระบบสมรรถนะ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญอนันต์ พินัยทรัพย์. (2561). การบริหารทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์ในภาครัฐ. กรุงเทพมหานคร: คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (NIDA).
สมบัติ ธำรงธัญวงศ์. (2560). การเมือง: แนวคิดและการพัฒนา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์เสมาธรรม.
Armstrong, M. & Taylor, S. (2020). Armstrong's Handbook of Human Resource Management Practice. (15th ed.). New York: Kogan Page.
Knowles, M. S. et al. (2015). The Adult Learner: The Definitive Classic in Adult Education and Human Resource Development. (8th ed.). London: Routledge.
Maslow, A. H. (1943). A theory of human motivation. Psychological Review, 50(4), 370-396.
Osborne, S. P. (2010). The New Public Governance: Emerging Perspectives on the Theory and Practice of Public Governance. London: Routledge.
World Bank. (2018). Thailand Public Sector Management Reform. Washington, DC: World Bank.
