กลยุทธ์การบริหารการจัดการเรียนรู้ แหล่งเรียนรู้เมืองโบราณเวียงสระ ของโรงเรียนเวียงสระ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุราษฎร์ธานี ชุมพร
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์สภาพแวดล้อมและสร้างกลยุทธ์การบริหารการจัดการเรียนรู้ แหล่งเรียนรู้เมืองโบราณเวียงสระ ของโรงเรียนเวียงสระ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุราษฎร์ธานี ชุมพร และ 2) ประเมินความเป็นไปได้และความเป็นประโยชน์ของกลยุทธ์ที่พัฒนาขึ้น กลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำหรับการยกร่างกลยุทธ์ ได้แก่ ผู้ทรงคุณวุฒิภายในสถานศึกษา จำนวน 21 คน และกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำหรับการประเมินกลยุทธ์ ได้แก่ ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านภายนอก จำนวน 5 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แผนภาพ School Model Canvas และแบบประเมิน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) กลยุทธ์การบริหารการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้น ประกอบด้วย 3 กลยุทธ์หลัก ได้แก่ 1) ด้านการส่งเสริมและพัฒนาครู มุ่งเน้นการพัฒนาระบบพี่เลี้ยง 2) ด้านการสนับสนุนการจัดการเรียนรู้ มุ่งเน้นการบริหารทรัพยากรและสร้างภาคีเครือข่ายความร่วมมือ และ 3) ด้านกระบวนการจัดการเรียนรู้ มุ่งเน้นการจัดทำกรอบหลักสูตรบูรณาการควบคู่กับการจัดการเรียนรู้เชิงรุก และ 2) ผลการประเมินกลยุทธ์จากผู้เชี่ยวชาญ พบว่า กลยุทธ์มีความเป็นไปได้ในการนำไปปฏิบัติจริง อยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.80, S.D. = 0.45) และมีความเป็นประโยชน์ต่อสถานศึกษา อยู่ในระดับมากที่สุด (
= 5.00, S.D. = 0.00) สรุปได้ว่า กลยุทธ์ดังกล่าวผ่านการประเมินจากผู้ทรงคุณวุฒิว่ามีความเป็นไปได้และความเป็นประโยชน์ในระดับมากที่สุดมีความเหมาะสมกับบริบทของสถานศึกษา และสามารถนำไปใช้เป็นกรอบทิศทางในการยกระดับคุณภาพผู้เรียนร่วมกับทุนทางวัฒนธรรมท้องถิ่นได้อย่างเป็นรูปธรรม
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). เส้นทางสู่ความสำเร็จของการปฏิรูปการศึกษาไทย: แนวทางการดำเนินงานการปฏิรูปการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
กษมาพร ทองเอื้อ . (2563). การบริหารจัดการแหล่งเรียนรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา. ใน วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ตันตริน สืบปัญญา และปณตนนท์ เถียรประภากุล. (2565). การบริหารการจัดการเรียนรู้ในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำปาง เขต 2. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 22(2), 57-70.
บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
ปณตนนท์ เถียรประภากุล. (2559). กลยุทธ์การบริหารงานวิชาการด้านการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะการคิดขั้นสูงของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา. ใน ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยพะเยา.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ. (2542). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 ตอนที่ 74 ก หน้า 1 (19 สิงหาคม 2542).
มารุต พัฒผล. (2565). การจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อพัฒนาสมรรถนะผู้เรียน. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
รมณี เหลี่ยมแสง. (2561). กลยุทธ์การบริหารการจัดการเรียนรู้ตามแนวทางสะเต็มศึกษา ของโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ใน ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
วัฒนาพร ระงับทุกข์. (2543). แผนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช.
วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2563). กระบวนทัศน์ใหม่ในแพลทฟอร์มการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2567). สสวท. จัดอบรมหลักสูตรการพัฒนาผู้บริหารสถานศึกษาในโครงการยกระดับ ฯ เพื่อเป็นผู้นำด้านการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ และเทคโนโลยี. สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. เรียกใช้เมื่อ 1 เมษายน 2569 จาก https://shorturl.asia/X90EM
สฤษดิ์ วิวาสุข และคณะ. (2565). กลยุทธ์การบริหารการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(8), 165-181.
สิริมนต์ นฤมลสิริ และคณะ. (2557). กลยุทธ์การบริหารงานวิชาการของวิทยาลัยเทคนิค สังกัดสำนักงานคณะกรรมการ การอาชีวศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 16(2), 82-91.
อนิวัช แก้วจำนง. (2551). การจัดการเชิงกลยุทธ์. สงขลา: ศูนย์หนังสือมหาวิทยาลัยทักษิณ.
Dess, G. G. & Miller, A. (1993). Strategic Management. New York: McGraw-Hill.
Kotler, P. & Murphy, P. E. (1981). Strategic planning for higher education. Journal of Higher Education, 52(5), 470-489.
Osterwalder, A. & Pigneur, Y. (2010). Business Model Generation: A Handbook for Visionaries, Game Changers, and Challengers. Hoboken: John Wiley & Sons.
Stufflebeam, D. L. (2003). The CIPP Model for Evaluation. In Kellaghan, T. Stufflebeam, D. L. (eds) International Handbook of Educational Evaluation. Kluwer International Handbooks of Education, vol 9. Springer Dordrecht.