กลยุทธ์การบริหารการจัดการเรียนรู้ แหล่งเรียนรู้เมืองโบราณเวียงสระ ของโรงเรียนเวียงสระ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุราษฎร์ธานี ชุมพร

Main Article Content

จรณชัย ศรีประดิษฐ
อนุ เจริญวงศ์ระยับ
ญาณิศา บุญจิตร์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์สภาพแวดล้อมและสร้างกลยุทธ์การบริหารการจัดการเรียนรู้ แหล่งเรียนรู้เมืองโบราณเวียงสระ ของโรงเรียนเวียงสระ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุราษฎร์ธานี ชุมพร และ 2) ประเมินความเป็นไปได้และความเป็นประโยชน์ของกลยุทธ์ที่พัฒนาขึ้น กลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำหรับการยกร่างกลยุทธ์ ได้แก่ ผู้ทรงคุณวุฒิภายในสถานศึกษา จำนวน 21 คน และกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำหรับการประเมินกลยุทธ์ ได้แก่ ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านภายนอก จำนวน 5 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แผนภาพ School Model Canvas และแบบประเมิน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) กลยุทธ์การบริหารการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้น ประกอบด้วย 3 กลยุทธ์หลัก ได้แก่ 1) ด้านการส่งเสริมและพัฒนาครู มุ่งเน้นการพัฒนาระบบพี่เลี้ยง 2) ด้านการสนับสนุนการจัดการเรียนรู้ มุ่งเน้นการบริหารทรัพยากรและสร้างภาคีเครือข่ายความร่วมมือ และ 3) ด้านกระบวนการจัดการเรียนรู้ มุ่งเน้นการจัดทำกรอบหลักสูตรบูรณาการควบคู่กับการจัดการเรียนรู้เชิงรุก และ 2) ผลการประเมินกลยุทธ์จากผู้เชี่ยวชาญ พบว่า กลยุทธ์มีความเป็นไปได้ในการนำไปปฏิบัติจริง อยู่ในระดับมากที่สุด (equation = 4.80, S.D. = 0.45) และมีความเป็นประโยชน์ต่อสถานศึกษา อยู่ในระดับมากที่สุด (equation = 5.00, S.D. = 0.00) สรุปได้ว่า กลยุทธ์ดังกล่าวผ่านการประเมินจากผู้ทรงคุณวุฒิว่ามีความเป็นไปได้และความเป็นประโยชน์ในระดับมากที่สุดมีความเหมาะสมกับบริบทของสถานศึกษา และสามารถนำไปใช้เป็นกรอบทิศทางในการยกระดับคุณภาพผู้เรียนร่วมกับทุนทางวัฒนธรรมท้องถิ่นได้อย่างเป็นรูปธรรม

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ศรีประดิษฐ จ., เจริญวงศ์ระยับ อ., & บุญจิตร์ ญ. (2026). กลยุทธ์การบริหารการจัดการเรียนรู้ แหล่งเรียนรู้เมืองโบราณเวียงสระ ของโรงเรียนเวียงสระ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุราษฎร์ธานี ชุมพร. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 13(8), 147–158. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/301160
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). เส้นทางสู่ความสำเร็จของการปฏิรูปการศึกษาไทย: แนวทางการดำเนินงานการปฏิรูปการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

กษมาพร ทองเอื้อ . (2563). การบริหารจัดการแหล่งเรียนรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา. ใน วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ตันตริน สืบปัญญา และปณตนนท์ เถียรประภากุล. (2565). การบริหารการจัดการเรียนรู้ในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำปาง เขต 2. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 22(2), 57-70.

บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.

ปณตนนท์ เถียรประภากุล. (2559). กลยุทธ์การบริหารงานวิชาการด้านการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะการคิดขั้นสูงของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา. ใน ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยพะเยา.

พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ. (2542). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 ตอนที่ 74 ก หน้า 1 (19 สิงหาคม 2542).

มารุต พัฒผล. (2565). การจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อพัฒนาสมรรถนะผู้เรียน. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

รมณี เหลี่ยมแสง. (2561). กลยุทธ์การบริหารการจัดการเรียนรู้ตามแนวทางสะเต็มศึกษา ของโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ใน ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.

วัฒนาพร ระงับทุกข์. (2543). แผนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช.

วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2563). กระบวนทัศน์ใหม่ในแพลทฟอร์มการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2567). สสวท. จัดอบรมหลักสูตรการพัฒนาผู้บริหารสถานศึกษาในโครงการยกระดับ ฯ เพื่อเป็นผู้นำด้านการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ และเทคโนโลยี. สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. เรียกใช้เมื่อ 1 เมษายน 2569 จาก https://shorturl.asia/X90EM

สฤษดิ์ วิวาสุข และคณะ. (2565). กลยุทธ์การบริหารการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(8), 165-181.

สิริมนต์ นฤมลสิริ และคณะ. (2557). กลยุทธ์การบริหารงานวิชาการของวิทยาลัยเทคนิค สังกัดสำนักงานคณะกรรมการ การอาชีวศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 16(2), 82-91.

อนิวัช แก้วจำนง. (2551). การจัดการเชิงกลยุทธ์. สงขลา: ศูนย์หนังสือมหาวิทยาลัยทักษิณ.

Dess, G. G. & Miller, A. (1993). Strategic Management. New York: McGraw-Hill.

Kotler, P. & Murphy, P. E. (1981). Strategic planning for higher education. Journal of Higher Education, 52(5), 470-489.

Osterwalder, A. & Pigneur, Y. (2010). Business Model Generation: A Handbook for Visionaries, Game Changers, and Challengers. Hoboken: John Wiley & Sons.

Stufflebeam, D. L. (2003). The CIPP Model for Evaluation. In Kellaghan, T. Stufflebeam, D. L. (eds) International Handbook of Educational Evaluation. Kluwer International Handbooks of Education, vol 9. Springer Dordrecht.