การเสริมสร้างพลังอำนาจของชุมชน เพื่อการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำที่ยั่งยืนในจังหวัดชลบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหา 2) พัฒนารูปแบบ และ 3) ประเมินผลรูปแบบการเสริมสร้างพลังอำนาจของชุมชนเพื่อการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำที่ยั่งยืน ในจังหวัดชลบุรี เป็นรูปแบบการวิจัยแบบผสมผสาน โดยมี 3 ขั้นตอน คือ 1) เชิงปริมาณ ใช้เครื่องมือเป็นแบบสอบถาม เลือกกลุ่มตัวอย่างแบบสุ่ม จำนวน 400 คน และเลือกแบบเจาะจง จำนวน 11 คน โดยวิเคราะห์สถิติด้วยค่าเฉลี่ย และวิเคราะห์เชิงเนื้อหา 2) เชิงคุณภาพ ใช้เครื่องมือเป็นแบบสัมภาษณ์เชิงลึกและสนทนากลุ่มเฉพาะ เลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงคุณสมบัติ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ แบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม จำนวน 11 คน สนทนากลุ่มเฉพาะ จำนวน 7 คน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหาและสรุปภาพรวม และ 3) เชิงปริมาณ ใช้เครื่องมือเป็นแบบประเมิน เลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงคุณสมบัติใช้ผู้เชียวชาญ 15 คน วิเคราะห์สถิติด้วยค่าเฉลี่ย ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการวิเคราะห์สภาพปัญหาของการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำของชุมชน ในจังหวัดชลบุรี โดยภาพรวม พบว่า อยู่ในระดับปานกลาง 2) รูปแบบการเสริมสร้างพลังอำนาจของชุมชนเพื่อการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำที่ยั่งยืน ในจังหวัดชลบุรี ประกอบด้วย หลักการ วัตถุประสงค์ กระบวนการบริหาร และแนวทางการประเมินรูปแบบ โดยมีประเด็นสำคัญ ได้แก่ การเสริมสร้างความสามารถในการจัดการน้ำท่วมและอุทกภัย การพัฒนาคุณภาพน้ำในชุมชน และการส่งเสริมการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำแบบมีส่วนร่วม และ 3) ผลการประเมินผลรูปแบบการเสริมสร้างพลังอำนาจของชุมชนเพื่อการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำที่ยั่งยืน ในจังหวัดชลบุรี โดยภาพรวม พบว่า มีประสิทธิภาพอยู่ในระดับมาก เรียงจากมากไปหาน้อย ได้แก่ ด้านความสอดคล้องและความเหมาะสมกับบริบท ด้านความชัดเจนของรูปแบบ ด้านความเป็นไปได้ในการปฏิบัติจริง ตามลำดับ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2553). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย. กรุงเทพมหานคร: ไทเมรมิตกิจ อินเตอร์ โปรเกรสซิฟ.
ธราเทพ กุลพานิช. (2568). การยกระดับกลไกการแก้ไขปัญหาคุณภาพน้ำเสื่อมโทรมในแหล่งน้ำผิวดิน. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพัฒนาข้าราชการพลเรือน สำนักงาน ก.พ.
ธีระ รุญเจริญ. (2550). ความเป็นมืออาชีพในการจัดการและการบริหารการศึกษายุคปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: บริษัท สำนักพิมพ์ข้าวฟ่าง จำกัด.
บุผาชาติ จันทร์หอม. (2564). แนวทางการพัฒนาการมีส่วนร่วมของประชาชน ในการจัดการน้ำสู่ความยั่งยืน. Journal of Roi Kaensarn Academi, 6(6), 340-356.
เลิศพันธ์ สุขยิรัญ. (2568). การบริหารจัดการ การถือครองทรัพยากรน้ำ ในพื้นที่พัฒนาระเบียงเศรษฐกิจพิเศษ ภาคตะวันออก (EEC). กรุงเทพมหานคร: สถาบันพัฒนาข้าราชการพลเรือน สำนักงาน ก.พ.
ศศิพัชร์ หาญฤทธิ์. (2568). การเสริมสร้างศักยภาพชุมชนในการจัดการทรัพยากรน้ำ ในพื้นที่ลุ่มน้ำกกจังหวัดเชียงราย. วารสารนิติศาสตร์ รัฐศาสตร์ และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 9(1), 174-191.
ศุภวิชญ์ มีศิริพันธุ์ และกัมปนาท วงษ์วัฒนพงษ์. (2564). การบริหารจัดการแบบมีส่วนร่วมเพื่อรับมือและแก้ไขปัญหาอุทกภัย. Journal of Roi Kaensarn Academi, 6(11), 317-331.
สมาน อัศวภูมิ. (2550). การใช้วิจัยพัฒนารูปแบบในวิทยานิพนธ์ระดับปริญญาเอก. อุบลราชธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
สำนักงานทรัพยากรน้ำแห่งชาติ. (2565). แผนแม่บทการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำของประเทศ (ปี พ.ศ. 2561 - 2580). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานทรัพยากรน้ำแห่งชาติ.
สำนักบริหารจัดการน้ำและอุทกวิทยา. (2568). แผนการป้องกันและบรรเทาภัยอันเกิดจากน้ำ (ฤดูฝน) พ.ศ. 2568. กรุงเทพมหานคร: กรมชลประทาน.
Brown, W. B. & Moberg, D. J. (1980). Organizational theory and management : A macro Approach. New York: Wiley & Son.
Doran, G. T. (1981). There’s a S. M. A. R. T. way to write management’s goals and objectives. Management Review, 70(11), 35-46.
Yamane, T. (1967). Statistics, An Introductory Analysis. New York: Harper and Row.
