ผลของการใช้ชุดการ์ดไอเดียแล็บวิศวกรสังคมต่อการพัฒนาทักษะความคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษาแพทยศาสตร์ ราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาผลของการใช้ชุดการ์ดไอเดียแล็บวิศวกรสังคมต่อการพัฒนาทักษะความคิดสร้างสรรค์ และ 2) ศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาแพทยศาสตร์ที่มีต่อการเรียนรู้ผ่านชุดการ์ดดังกล่าว การศึกษาออกแบบเป็นรูปแบบการวิจัยกึ่งทดลองกลุ่มเดียวที่มีการวัดผลก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต ชั้นปีที่ 1 ราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์ จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย (IOC เท่ากับ 1.00) ประกอบด้วย 1) ชุดการ์ดไอเดียแล็บวิศวกรสังคมที่บูรณาการการคิดเชิงออกแบบ เทคนิค SCAMPER ทฤษฎี TRIZ และแนวคิดหมวก 6 ใบ 2) แบบประเมินทักษะความคิดสร้างสรรค์ 3 ด้านตามแนวคิดของกิลฟอร์ด และ 3) แบบสอบถามความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีแบบจับคู่ (Paired t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1) ประสิทธิภาพของการจัดการเรียนรู้โดยใช้ชุดการ์ดไอเดียแล็บวิศวกรสังคม (E1/E2) มีค่าเท่ากับ 81.90/82.00 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์มาตรฐาน 80/80 ที่กำหนดไว้ 2) ทักษะความคิดสร้างสรรค์โดยรวมของนักศึกษาหลังการเรียนรู้สูงกว่าก่อนเรียนรู้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านการคิดริเริ่ม มีพัฒนาการสูงสุด และ 3) ความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อการจัด การเรียนรู้อยู่ในระดับมาก (Mean = 4.03, S.D. = 0.81) โดยรายการที่นักศึกษามีความพึงพอใจสูงสุด คือ ชุดการ์ดช่วยให้มองเห็นปัญหาจากมุมมองที่หลากหลายและแตกต่างไปจากเดิม สรุปได้ว่า นวัตกรรมชุดการ์ดไอเดียแล็บนี้เป็นเครื่องมือเชิงรุกที่มีประสิทธิภาพสูงในการกระตุ้นกระบวนการคิดเชิงนวัตกรรม และสามารถนำไปประยุกต์ใช้เพื่อพัฒนาทักษะความเป็นวิศวกรสังคมสำหรับนักศึกษาแพทย์ได้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2556). การทดสอบประสิทธิภาพสื่อหรือชุดการสอน. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 5(1), 7-20.
ปาริชาติ จันทร์ศรีบุตร และคณะ. (2568). บ่มเพาะและพัฒนาศักยภาพวิศวกรสังคมของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา. วารสารการบริหารและสังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 8(2), 373-386.
Abd Latiff, Z. I. et al. (2025). TRIZ-Driven Project-Based Learning to Foster Creative Problem-Solving in Engineering Education. Innovative Teaching and Learning Journal, 9(2), 439-450.
Altshuller, G. S. (1984). Creativity as an Exact Science. London: CRC Press.
Balakrishnan, B. (2022). Exploring the impact of design thinking tool among design undergraduates:
a study on creative skills and motivation to think creatively. International Journal of Technology and Design Education, 32(3), 1799-1812.
Baričević, M. & Luić, L. (2023). From Active Learning to Innovative Thinking: The Influence of Learning the Design Thinking Process among Students. Education Sciences, 13(5), 455. https://doi.org/10.3390/educsci13050455
De Bono, E. (1985). Six Thinking Hats. Boston: Little, Brown and Company.
Deitte, L. A. & Omary, R. A. (2019). The Power of Design Thinking in Medical Education. Academic Radiology, 26(10), 1417-1420.
Dewi, S. et al. (2023). Use of TRIZ Applications to Achieve Systematic Innovation Through Innovative Problem Solving in Hospitals. Jurnal Penelitian Pendidikan IPA, 9(9), 644-654.
Eberle, B. (2005). Scamper: Creative Games and Activities for Imagination Development. Texas: Prufrock Press.
Elbilgahy, A. A. & Alanazi, F. J. (2025). Effect of applying six thinking hats teaching method for development through life span course on students opinion and critical thinking skills. BMC Medical Education, 25(1), 884. https://doi.org/10.1186/s12909-025-07362-w
Göçmen, Ö. & Coşkun, H. (2019). The effects of the six thinking hats and speed on creativity in brainstorming. Thinking Skills and Creativity, 31(3). https://doi.org/10.1016/j.tsc.2019.02.006
Gonen, E. (2019). Tim Brown, Change by Design: How Design Thinking Transforms Organizations and Inspires Innovation (2009). Markets, Globalization & Development Review, 4(02), 1-7.
Gosavi, C. S. & Arora, S. (2022). Active learning strategies for engaging students in higher education. Journal of Engineering Education Transformations, 36(S1), 1-7.
Guaman-Quintanilla, S. et al. (2023). Impact of design thinking in higher education: a multi-actor perspective on problem solving and creativity. International Journal of Technology and Design Education, 33(3). https://doi.org/10.1007/s10798-021-09724-z
Guilford, J. P. (1967). The Nature of Human Intelligence. New York: McGraw-Hill.
Gutiérrez-Velasco, J. R. et al. (2026). Creativity-Driven Innovation for Heritage Breed Conservation: Concept Development Using SCAMPER and Brainwriting. International Journal of Marketing Studies, 18(1). https://doi.org/10.5539/ijms.v18n1p1
Herrera-Aliaga, E. & Estrada, L. D. (2022). Trends and Innovations of Simulation for Twenty First Century Medical Education. Front Public Health, 3(10), 619769. https://doi.org/10.3389/fpubh.2022.619769
Kim, Y. & Lee, Y. H. (2020). Creativity in medical education: Concepts related to creative capacity. Journal of Yeungnam Medical Science, 37(2), 79-83.
Obied, H. K. et al. (2024). Effect of Applying SCAMPER Technique for Creative Thinking on Senior Nursing Students’ Clinical Judgment Skills. Assiut Scientific Nursing Journal, 12(41), 215-222.
Rhoney, D. H. et al. (2024). The need for competency-based education. American Journal of Pharmaceutical Education, 88(6), 100706. https://doi.org/10.1016/j.ajpe.2024.100706
Sancho-Cantus, D. et al. (2023). Importance of Soft Skills in Health Sciences Students and Their Repercussion after the COVID-19 Epidemic: Scoping Review. International Journal of Environmental Research and Public Health, 20(6), 4901. https://doi.org/10.3390/ijerph20064901
Shumylo, M. et al. (2022). Creativity as an essential aspect in medical education. Creativity Studies, 15(1), 182-198.
