การบูรณาการเทคโนโลยีดิจิทัลและความยั่งยืนที่ส่งผลต่อประสิทธิผล การจัดบริการสาธารณะของเทศบาลในจังหวัดปทุมธานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัย มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับของประสิทธิผลการจัดบริการสาธารณะใหม่ที่มุ่งเน้นการใช้เทคโนโลยีและความยั่งยืน 2) วิเคราะห์ผลของเทคโนโลยีดิจิทัลและความยั่งยืนที่ส่งผลต่อประสิทธิผล
การจัดบริการสาธารณะใหม่ และ 3) เสนอแนวทางการพัฒนาประสิทธิผลการจัดบริการสาธารณะของเทศบาลในจังหวัดปทุมธานี เป็นการวิจัยแบบผสมผสานระหว่างเชิงปริมาณและคุณภาพ ประชากรที่ใช้ คือ ที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไปที่อาศัยอยู่ในเขตเทศบาล จังหวัดปทุมธานี จำนวน 370,162 คน ได้ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน และได้จากการใช้สูตรของ ทาโร ยามาเน่ จำนวน 400 คน เครื่องมือการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์เชิงลึก การวิจัยเชิงปริมาณ วิเคราะห์โดย ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ การวิจัยเชิงคุณภาพวิเคราะห์จากการสัมภาษณ์ โดยจะเรียบเรียงรูปแบบพรรณนาวิเคราะห์ ผลการวิจับพบว่า
1) ประสิทธิผลของการจัดบริการสาธารณะของเทศบาลในจังหวัดปทุมธานี โดยรวมอยู่ในระดับมาก 2) การศึกษาการบูรณาการเทคโนโลยีดิจิทัลของเทศบาลในจังหวัดปทุมธานี โดยรวมอยู่ในระดับมาก และการศึกษาการบูรณาการความยั่งยืนของเทศบาลในจังหวัดปทุมธานี โดยรวมอยู่ในระดับมาก และ 3) แนวทางการพัฒนาประสิทธิผล การจัดบริการสาธารณะของเทศบาลในจังหวัดปทุมธานีสามารถทำนาย ประสิทธิผลการจัดบริการสาธารณะของเทศบาลในจังหวัดปทุมธานี โดยภาพรวม ได้ร้อยละ 58.5 การที่หน่วยงานภาครัฐประสบความสำเร็จในการบูรณาการความยั่งยืนเข้ากับเทคโนโลยีดิจิทัลนั้น ต้องเริ่มต้นจากการควบคุมและจัดการสิ่งที่สามารถวัดผลได้อย่างเป็นรูปธรรมที่สุด คือ “ทรัพยากร” ซึ่งถือเป็นองค์ความรู้สำคัญที่ยืนยันว่าประสิทธิผลการจัดบริการสาธารณะยุคใหม่ต้องวัดจากความสามารถในการบริหารจัดการทรัพยากรให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อประชาชนและโลกไปพร้อมกัน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กลุ่มงานยุทธศาสตร์และข้อมูลฯ สำนักงานจังหวัดปทุมธานี. (2566). แผนพัฒนาจังหวัดปทุมธานี (พ.ศ. 2566-2570) ฉบับทบทวน. ปทุมธานี: สำนักงานจังหวัดปทุมธานี.
ชัยมงคล สุพรมอินทร์ และสุพิศ บุญลาภ. (2567). แหล่งที่มาและปัจจัยที่ส่งผลต่อการสร้างสรรค์นวัตกรรมภาครัฐขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการให้บริการประชาชน ในจังหวัดปทุมธานี. วารสารศิลปะการจัดการ, 8(3), 171-189.
ณพล ทับทิมหิน. (2562). การปรับเปลี่ยนสู่รัฐบาลดิจิทัลในหน่วยงานภาครัฐไทย. ใน สารนิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานโยบายและการบริหารดิจิทัล. วิทยาลัยนวัตกรรม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน) (สพร.). (2561). ขับเคลื่อนอนาคตภายใต้บทบาทใหม่ที่สำคัญ เปลี่ยนผ่านภาครัฐ สู่ยุคดิจิทัล. เรียกใช้เมื่อ 15 ธันวาคม 2568 จาก https://shorturl.asia/S0MCu
สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล. (2566). แผนปฏิบัติราชการรายปี (พ.ศ. 2566) ของสำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล. เรียกใช้เมื่อ 10 มกราคม 2569 จาก https://www.dga.or.th/
Androniceanu, A. & Georgescu, I. (2023). Public Administration Digitalization and Government Effectiveness in EU Countries. Central European Public Administration Review, 21(1), 7-30.
D’Amato, D. et al. (2017). Green, circular, bio economy: A comparative analysis of sustainability avenues. Journal of Cleaner Production, 168, 716-734. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2017.09.053
Gil-Garcia, J. R. et al. (2018). Digital government and public management research: finding the crossroads. Public Management Review, 20(3), 1-14.
Mergel, I. et al. (2019). Defining digital transformation: Results from expert interviews. Government Information Quarterly, 36(4), 101385. https://doi.org/10.1016/j.giq.2019.06.002
OECD. (2021). Digital Government Framework. Retrieved February 22, 2026, from https://www.oecd.org
Osmak, A. (2023). Digital Transformations of Public Administration in Countries with Transition Economies. European Review, 31(6), 569-588.
Panya, P. et al. (2017). The performance of the environmental management of local governments in Thailand. Kasetsart Journal of Social Sciences, 39(1), 33-41.
Pollitt, C. & Bouckaert, G. (2017). Public Management Reform: A Comparative Analysis-Into the Age of Austerity. (4th ed.). Oxford: Oxford University Press.
Rungcharoennan, Y. & Phoochinda, W. (2021). Sustainability Indicators for Community Enterprises Producing Renewable Energy in Thailand. International Journal of Sustainable Development, 915-923. https://doi.org/10.18280/ijsdp.160512.
United Nations Office on Drugs and Crime (UNODC). (2015). International Classification of Crime for Statistical Purposes (ICCS), Version 1. 0. Vienna: UNODC.
World Bank. (2021). Global Economic Prospects. Washington, D.C.: World Bank Group.
World Economic Forum. (2020). The Future of Jobs Report 2020. Geneva, Switzerland: World Economic Forum.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. (3rd ed.). New York: Harper and Row.
