การพัฒนาสื่อมัลติมีเดียเพื่อส่งเสริมทักษะด้านการสื่อสารภาษาจีน เรื่องอาหารและเครื่องดื่ม ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาสื่อมัลติมีเดียเพื่อส่งเสริมทักษะการสื่อสารภาษาจีน เรื่องอาหารและเครื่องดื่ม สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 2) เปรียบเทียบทักษะการสื่อสารภาษาจีนของนักเรียนก่อนและหลังเรียนด้วยสื่อมัลติมีเดีย 3) เปรียบเทียบทักษะการสื่อสารภาษาจีนระหว่างนักเรียนที่เรียนด้วยสื่อมัลติมีเดียกับนักเรียนที่เรียนด้วยวิธีปกติ และ 4) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อสื่อมัลติมีเดีย ประชากร ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ในโรงเรียนเอกชนสอนภาษาจีน ตำบลพะตง อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา จำนวน 2 โรงเรียน ได้แก่ โรงเรียนพะตงวิทยามูลนิธิ และโรงเรียนส่องแสงวิทยา จำนวน 413 คน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2568 โรงเรียนพะตงวิทยามูลนิธิ จำนวน 55 คน ซึ่งได้จากการสุ่มแบบหลายขั้นตอน การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา โดยใช้การทดลองแบบกลุ่มเดียวที่มีการวัดผลก่อนและหลังเรียน ได้แก่ สื่อมัลติมีเดีย แผนการจัดการเรียนรู้ แบบวัดทักษะการสื่อสารภาษาจีน และแบบสอบถามความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าทีแบบกลุ่มสัมพันธ์ และการทดสอบค่าทีแบบกลุ่มอิสระ ผลการวิจัยพบว่า สื่อมัลติมีเดียมีประสิทธิภาพเท่ากับ 75.09/75.39 สูงกว่าเกณฑ์ 75/75 นักเรียนที่เรียนด้วยสื่อมัลติมีเดียมีทักษะการสื่อสารภาษาจีนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน และสูงกว่านักเรียนที่เรียนด้วยวิธีปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 อีกทั้งนักเรียนมีความพึงพอใจต่อสื่อมัลติมีเดียโดยรวมอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย 4.49 แสดงให้เห็นว่าสื่อมัลติมีเดียได้ส่งเสริมการเรียนรู้และพัฒนาทักษะของผู้เรียนได้อย่างมีประสิทธิผล
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กมลวรรณ เลิศสุวรรณ. (2564). การพัฒนาสื่อมัลติมีเดียสำหรับการจัดการเรียนรู้เชิงรุกวิชาการสนทนาภาษาไทยสำหรับนักศึกษาชาวจีน. ใน สารนิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานวัตกรรมการเรียนรู้และการสอน. วิทยาลัยบัณฑิตศึกษาด้านการจัดการ มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
ดิเรก พรสีมา. (2559). ครูไทย 4.0. มติชนออนไลน์. เรียกใช้เมื่อ 22 กันยายน 2568 จาก https://shorturl.asia/3Cw5f
ธัญญาภรณ์ พยอม. (2566). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้รายวิชาภาษาจีนเพื่อการสื่อสาร เพื่อพัฒนาทักษะการฟังและการพูด โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานร่วมกับการสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิจัยหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัย ราชภัฏสกลนคร.
ปภานัน เย็นทรวง และคณะ. (2567). การพัฒนาทักษะการพูดและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาจีนโดยใช้วิธีการสอนภาษาเพื่อการสื่อสารร่วมกับสื่อมัลติมีเดียของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารมจร อุบลปริทรรศน์, 9(3), 2629-2644.
ปรารถนา ใจงาม และเทพกาญจนา เทพแก้ว. (2566). การพัฒนาทักษะการฟังและพูดภาษาจีนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โดยใช้การจัดการเรียนการสอนแบบ Active Learning ด้วยสื่อมัลติมีเดีย. วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี, 5(2), 1-14.
ภคณัฏฐ์ บุญถนอม. (2553). การพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนกลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี เรื่อง เทคโนโลยีสารสนเทศ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนสตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สยามรัฐ บุตรศรี. (2553). การพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์มัลติมีเดีย เรื่องการเขียนแบบเบื้องต้นสำหรับนักเรียนช่วงชั้นที่ 4. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีการศึกษา. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สุภาภรณ์ ถิระศิลาวาท. (2562). การพัฒนาความสามารถด้านการฟังและการพูดภาษาจีนเพื่อการสื่อสารของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ด้วยกิจกรรมตามรูปแบบ B-SLIM ประกอบสื่อมัลติมีเดีย. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตร มหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการเรียนการสอน. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
Xie, D. et al. (2023). Using microlearning to develop Chinese communication skills of primary school students. Sripatum Review of Humanities and Social Sciences, 23(2), 81-94.
Zhong, B. (2019). Chinese communication skills of secondary school students in Thailand. Burapha University Journal of Education, 1(5), 1-15.
