ผลการนำหลักสูตรควบคุมจราจรทางอากาศเชิงประเมินสมรรถนะไปใช้ในการฝึกอบรม

บทคัดย่อ

การฝึกอบรมการควบคุมจราจรทางอากาศแบบดั้งเดิมที่ได้เน้นโครงสร้างรายวิชาและจำนวนชั่วโมงฝึกยังไม่สามารถสะท้อนสมรรถนะที่จำเป็นต่อการปฏิบัติงานจริงได้อย่างครบถ้วน ส่งผลให้เกิดช่องว่างระหว่างความรู้ภาคทฤษฎีกับการปฏิบัติงานจริง งานวิจัยแบบสำรวจเชิงปริมาณครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลการนำหลักสูตรควบคุมจราจรทางอากาศแบบเน้นสมรรถนะไปใช้ในการอบรม และเปรียบเทียบการตอบสนองต่อหลักสูตรของผู้เข้าอบรมจากภาคส่วนที่เกี่ยวข้อง กลุ่มตัวอย่างวิจัยได้แก่ ผู้เข้าอบรมหลักสูตรการควบคุมจราจรทางอากาศ รุ่นที่ 46 - 48 จำนวน 86 คน เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถาม และเก็บรวบรวมข้อมูลแบบซึ่งหน้า วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที (t-test) การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-way ANOVA) และการวิเคราะห์เปรียบเทียบผลสมรรถนะด้วย Paired Samples t-test ผลการวิจัยพบว่า ระดับสมรรถนะโดยรวมก่อนการอบรมอยู่ในระดับปานกลาง ( = 3.49) ขณะที่หลังการอบรมเพิ่มขึ้นอยู่ในระดับมาก ( = 4.26) ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ.05 โดยสมรรถนะด้านการทำงานเป็นทีมมีค่าเฉลี่ยสูงสุดทั้งก่อนและหลังการอบรมผลการเปรียบเทียบสมรรถนะก่อนและหลังการอบรมในภาพรวมพบว่าผู้เข้าอบรมมีพัฒนาการด้านสมรรถนะสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ นอกจากนี้ ผู้เข้าอบรมยังมีความพึงพอใจและทัศนคติเชิงบวกต่อหลักสูตรในระดับมาก และแตกต่างกันตามปัจจัยส่วนบุคคล ผลการวิจัยสะท้อนให้เห็นว่าหลักสูตรแบบเน้นสมรรถนะจะสามารถพัฒนาศักยภาพของผู้เข้าอบรมและลดช่องว่างระหว่างภาคทฤษฎีกับการปฏิบัติงานจริงได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทั้งนี้ผู้เข้าอบรมเสนอแนะให้ขยายระยะเวลาการอบรม และเพิ่มการถ่ายทอดประสบการณ์จริงจากผู้สอนเพื่อเสริมสร้างความเข้าใจต่อการปฏิบัติงานจริงมากยิ่งขึ้น