การพัฒนาหลักสูตรมัคคุเทศก์น้อยอุทยานบ่อน้ำร้อน ตำบลวังหิน อำเภอบางขัน จังหวัดนครศรีธรรมราช สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษา
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับการพัฒนาหลักสูตรมัคคุเทศก์น้อยอุทยานบ่อน้ำร้อน ตำบลวังหิน อำเภอบางขัน จังหวัดนครศรีธรรมราช สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษา 2) พัฒนาหลักสูตรมัคคุเทศก์น้อย 3) เปรียบเทียบทักษะมัคคุเทศก์น้อยของนักเรียนกับเกณฑ์ร้อยละ 70 และ 4) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนต่อการจัดการเรียนการสอน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษา โรงเรียนไทยรัฐวิทยา 38 (บ้านบ่อน้ำร้อน) และโรงเรียนบ้านสวน จำนวน 30 คน ได้มาจากการสุ่มแบบชั้นภูมิ เครื่องมือ
ที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ หลักสูตรมัคคุเทศก์น้อย แบบวัดทักษะมัคคุเทศก์น้อย และแบบประเมินความพึงพอใจ การเก็บรวบรวมข้อมูลดำเนินการตามขั้นตอนการวิจัย 3 ระยะ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบ t-test แบบกลุ่มเดียว ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการศึกษาข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวการพัฒนาหลักสูตรมัคคุเทศก์น้อยอุทยานบ่อน้ำร้อนตำบลวังหิน อำเภอบางขัน จังหวัดนครศรีธรรมราช สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษา พบว่า เป็นแหล่งเรียนรู้ท้องถิ่นที่มีคุณค่าด้านประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม และ
ความเชื่อของชุมชน รวมทั้งสะท้อนภูมิปัญญาท้องถิ่นและการจัดการทรัพยากรร่วมกันอย่างยั่งยืน ซึ่งสามารถนำมาเป็นฐานในการพัฒนาหลักสูตรที่สอดคล้องกับบริบทของผู้เรียนและชุมชนได้อย่างเหมาะสม 2) ผลการพัฒนาหลักสูตรมัคคุเทศก์น้อยดังกล่าวดำเนินการอย่างเป็นระบบ 7 ขั้นตอน ครอบคลุมองค์ประกอบสำคัญของหลักสูตร และสอดคล้องกับบริบทของผู้เรียนและชุมชน 3) ทักษะมัคคุเทศก์น้อยอุทยานบ่อน้ำร้อนของนักเรียนหลังเรียนมีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 87.04 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 4) นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนการสอนมัคคุเทศก์น้อยอุทยานบ่อน้ำร้อน อยู่ในระดับมาก ( = 4.18, S.D. = 0.20)
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กิตต์กวินเดชน์ วงศ์หมั่น. (2564). รูปแบบการพัฒนาศักยภาพมัคคุเทศก์ท้องถิ่นอย่างมีส่วนร่วมของชุมชนท่องเที่ยวเมืองตาก อำเภอเมือง จังหวัดตาก. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 7(พิเศษ), 54-70.
จริยา ตันติวราชัย. (2567). แนวทางการสร้างเยาวชนสู่การเป็นมัคคุเทศก์น้อยเพื่อรองรับการท่องเที่ยวในอำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการการท่องเที่ยว. มหาวิทยาลัย ราชภัฏธนบุรี.
ธิดากุล บุญรักษา และพรพรรณ โพธิสุวรรณ. (2564). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมยุวชนมัคคุเทศก์ท้องถิ่นที่ส่งเสริมการท่องเที่ยววิถีชุมชนบ้านคลองคาง จังหวัดนครสวรรค์. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10 ฉบับปรุงปรุงใหม่). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
ประพิณ ขอดแก้ว และเยี่ยมลักษณ์ อุดาการ. (2560). การพัฒนารูปแบบการจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาทักษะทางสังคมสำหรับเยาวชนในชนบทภาคเหนือโดยการมีส่วนร่วมของภูมิปัญญาท้องถิ่นและสถานศึกษา. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
พระมหาสุริยัน อุตฺตโร และคณะ. (2563). การพัฒนาหลักสูตรการสื่อสารภาษาอังกฤษมัคคุเทศก์น้อยตามรอยเส้นทางการท่องเที่ยวอำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 5(2), 263-276.
พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2547). ระเบียบวิธีการวิจัยทางสังคมศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: เฮ้าส์ออฟเคอร์มิสท์.
วิเชียร อินทรสมพันธ์ และคณะ. (2562). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมยุวมัคคุเทศก์เพื่อการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์วัฒนธรรมประเพณีท้องถิ่น อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏ วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 13(1), 155-166.
สมนึก ภัททิยธนี. (2549). การวัดผลการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กาฬสินธุ์: ประสานการพิมพ์.
สุวรรณรัตน์ นพรัตน์ และคณะ. (2567). การสร้างแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของแฮร์โรว์ร่วมกับสื่อประสมเพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะปฏิบัติรำวงมาตรฐานของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 9(3), 292-301.
องค์การบริหารส่วนตำบลวังหิน. (2568). รายงานผลการดำเนินงานประจำปี 2568. นครศรีธรรมราช: องค์การบริหารส่วนตำบลวังหิน.
อาทิตย์ ชัยเทพา และอรพิณ ศิริสัมพันธ์. (2567). การพัฒนาหลักสูตรรายวิชาเพิ่มเติม เรื่องยุวมัคคุเทศก์เมืองหัวหิน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 7(4), 32-47.
Bloom, B. S. (1956). Taxonomy of educational objectives: The classification of educational goals Handbook I: Cognitive domain. New York: David McKay.
Harrow, A. J. (1972). A taxonomy of the psychomotor domain: A guide for developing behavioral objectives. New York: David McKay.
Taba, H. (1962). Curriculum development: Theory and practice. New York: Harcourt, Brace & World.