การพัฒนาแบบจำลองภาวะผู้นำแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารสถานศึกษา ตามสมรรถนะประจำสายงานของครูที่ส่งผลต่อโรงเรียนคุณภาพ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 1
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบผสมวิธี มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาองค์ประกอบและตัวชี้วัด ตรวจสอบความสอดคล้องกลมกลืน สร้างและพัฒนา และประเมินแบบจำลองภาวะผู้นำแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารสถานศึกษาตามสมรรถนะประจำสายงานของครูที่ส่งผลต่อโรงเรียนคุณภาพ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 1 ประชากร ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอน ปีการศึกษา 2567 จำนวน 1,658 คน และ กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 540 คน ซึ่งกำหนดตามเกณฑ์ 20 เท่าของจำนวนตัวแปรในการวิจัย จำนวน 20 ตัวแปร ได้มาโดยการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์ประกอบและตัวชี้วัด ประกอบด้วย 3 องค์ประกอบ 14 ด้าน 66 ตัวชี้วัด ได้แก่ ภาวะผู้นำแบบมีส่วนร่วม สมรรถนะประจำสายงานของครู และโรงเรียนคุณภาพ 2) แบบจำลองมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ในระดับดีถึงดีมาก ซึ่งสมรรถนะประจำสายงานของครูที่ส่งผลต่อโรงเรียนคุณภาพ โดยนักเรียนมีผลสัมฤทธิ์
ทางการเรียนของผู้เรียนสูงขึ้น ผู้เรียนมีทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 เพิ่มขึ้น เช่น การคิดวิเคราะห์ การสื่อสาร การทำงานเป็นทีม และการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล 3) แบบจำลองมีความเชื่อมโยงอย่างเป็นระบบ โดยเน้นการมีส่วนร่วมและ ความรับผิดชอบร่วม ภายใต้กลไกการดำเนินงาน 6 ด้าน คือ หลักการ จุดมุ่งหมาย ระบบและกลไก วิธีดำเนินการ แนวทางการประเมินผล และเงื่อนไขแบบจำลอง และ 4) ผลการประเมิน พบว่า หลักการแบบจำลองมีความเหมาะสม และความเป็นไปได้สูงที่สุด ขณะที่ระบบและกลไกมีความเป็นไปได้ต่ำที่สุด มีข้อจำกัดด้านภาระงาน ระยะเวลา และระเบียบของสถานศึกษาที่ส่งผลต่อความคล่องตัวในการดำเนินงาน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กชพร นาคทัศน์ และพนายุทธ เชยบาล. (2565). ภาวะผู้นำแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมบึงกาฬ. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(12), 77-94.
ข้อบังคับคุรุสภา ว่าด้วยมาตรฐานวิชาชีพ (ฉบับที่ 4). (2562). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 136 ตอนพิเศษ 68 ง หน้า 19 (20 มีนาคม 2562).
ชลิกา ฮีมีนกูล. (2562). ภาวะผู้นำตามหลักพุทธธรรมของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาจังหวัดนครสวรรค์. บัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ วิทยาลัยสงฆ์นครสวรรค์. บัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ วิทยาลัยสงฆ์นครสวรรค์, 8(2), 55-70.
รมิดา เศรษฐบดี และทรัพย์หิรัญ จันทรักษ์. (2566). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำการเรียนรู้ของผู้บริหารโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการ การศึกษาขั้นพื้นฐานในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2555). สถิติประยุกต์สำหรับการวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพมหานคร: ภาควิชาวิจัยและจิตวิทยาการศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 1. (2564). รายงานผลการดำเนินงาน 2563. ร้อยเอ็ด: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 1.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). คู่มือการประเมินสมรรถนะครู. กรุงเทพมหานคร: สำนักพัฒนาครูและบุคลากรทางการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). เข้าใจสมรรถนะอย่างง่าย ๆ ฉบับประชาชน เข้าใจหลักสูตรฐานสมรรถนะอย่างง่าย ๆ ฉบับครู ผู้บริหาร และบุคลากรทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: 21 เซ็นจูรี่.
สุภมาส อังศุโชติ และคณะ. (2551). สถิติวิเคราะห์สำหรับการวิจัยทางสังคมศาสตร์และพฤติกรรมศาสตร์: เทคนิคการใช้โปรแกรม LISREL. กรุงเทพมหานคร: มิสชั่นมีเดีย.
อภิญญา พิทักษ์เกชา และพิมพ์อร สดเอี่ยม. (2566). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 โรงเรียนเอกชน จังหวัดเลย. วารสารวิชาการรัตนบุศย์, 5(1) 254-270.
อำรุง จันทวานิช. (2547). แนวทางการบริหารและการพัฒนาสถานศึกษาสู่โรงเรียนคุณภาพ. กรุงเทพมหานคร: บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
Eisner, E. W. (1976). Educational Connoisseurship and Criticism: Their Form and Functions in Education Evaluation. The Journal of. Aesthetic Education, 10 (3/4), 135-150.
Hoskinson, A. M. et al. (2014). Bridging Physics and Biology Teaching through Modeling. American Journal of Physics, 82(5), 434-441.
Likert, R. (1967). The Human Organization: Its Management and Values. New York: McGraw-Hill.
Lindeman, R. H. et al. (1980). Introduction to Bivariate and Multivariate Analysis. Glenview, Il: Scott, Foresman and Company.
Saris, W. E. & Stronkhorst, L. H. (1984). Causal Modelling in Nonexperimental Research: An Introduction to the LISREL Approach (Vol. 3). Amsterdam: Sociometric Research Foundation.
Schumacker, R. E. & Lomax, R. G. (2004). A Beginner's Guide to Structural Equation Modeling. (2nd ed.). Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates Publishers.
Sergiovanni, T. J. (1991). The Principalship: A Reflective Practice Perspective. (2nd ed.). Boston: Allyn and Bacon.
Yukl, G. (2010). Leadership in Organizations. New York: Me Graw-Hill.
