การบริหารจัดการเรียนรู้ของครูยุคดิจิทัลสู่ความเป็นเลิศในสถานศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการเรื่อง “การบริหารจัดการเรียนรู้ของครูยุคดิจิทัลสู่ความเป็นเลิศในสถานศึกษา” มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวคิดและรูปแบบการบริหารจัดการเรียนรู้ที่สอดคล้องกับบริบทการเปลี่ยนแปลงในยุคดิจิทัล ท่ามกลางกระแสการขับเคลื่อนนโยบายประเทศไทย 4.0 ซึ่งส่งผลให้สถาบันการศึกษาต้องเผชิญความท้าทายในการยกระดับคุณภาพสู่ความเป็นเลิศ โดยมีประเด็นสำคัญ 3 ประเด็นหลัก ได้แก่ 1) แนวคิดการบริหารจัดการเชิงระบบ ซึ่งมุ่งเน้นการประยุกต์ใช้หลักการบริหารแบบ POSDCORB ผสานเข้ากับวงจรคุณภาพ PDCA เพื่อเป็นกลไกพื้นฐานในการวางแผน จัดองค์กร และควบคุมกระบวนการทำงานให้มีประสิทธิภาพสูงสุด 2) การจัดการเรียนรู้ของครูในยุคดิจิทัล ที่เปลี่ยนบทบาทผู้สอนสู่การเป็นผู้อำนวยความสะดวกและผู้ออกแบบการเรียนรู้เชิงรุก บูรณาการเทคโนโลยีให้เข้ากับพฤติกรรมผู้เรียน และสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC) และ 3) องค์ประกอบของความเป็นเลิศ
ในสถานศึกษา ที่มุ่งเน้นการสร้างประสิทธิผลเชิงระบบโดยยึดผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง ภายใต้กระบวนทัศน์การบริหารคุณภาพทั่วทั้งองค์กร ผลจากการศึกษา พบว่า หัวใจสำคัญของการนำพาสถานศึกษาก้าวสู่ความเป็นเลิศ คือ ผู้บริหารต้องแสดงภาวะผู้นำแบบมีส่วนร่วมในการขับเคลื่อนระบบบริหารจัดการ สนับสนุนให้เกิดการบูรณาการนวัตกรรมและเทคโนโลยีเข้ากับการจัดการเรียนการสอนอย่างมีจริยธรรม เพื่อรังสรรค์สภาพแวดล้อมที่ช่วยกระตุ้นการเรียนรู้ ท้ายที่สุด การบริหารจัดการเรียนรู้อย่างมีกลยุทธ์จะส่งผลโดยตรงต่อการพัฒนาศักยภาพผู้เรียน
ให้กลายเป็นทรัพยากรมนุษย์ที่มีทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 มีความสามารถในการคิดวิเคราะห์ แสวงหาความรู้ด้วยตนเอง แก้ปัญหา มีคุณธรรมจริยธรรม และพร้อมที่จะเจริญเติบโตอย่างยั่งยืนเพื่อตอบสนองต่อความคาดหวังของสังคมในยุคไร้พรมแดน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กุลิสรา จิตรชญาวณิช. (2565). การจัดการเรียนรู้. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เกณิกา บริบูรณ์. (2563). แนวทางพัฒนาการบริหารสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนในสังกัดสหวิทยาเขตราชนครินทร์ตามแนวคิดคุณลักษณะของนักคิดเชิงวิพากษ์. ใน สารนิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เกียรติศักดิ์ ลำพองชาติ. (2563). ทักษะการทำงานในโลกยุคดิจิทัล. เรียกใช้เมื่อ 3 มีนาคม 2569 จาก https://online.fliphtml5.com/pyepm/psfk/
จิติมา วรรณศรี. (2564). การบริหารจัดการศึกษายุคดิจิทัล. (พิมพ์ครั้งที่ 1). พิษณุโลก: รัตนสุวรรณการพิมพ์.
ทินกร เผ่ากันทะ และกัลยารัตน์ เมธีวีรวงศ์. (2565). แนวทางการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 4(2), 37-45.
พันธ์ศักดิ์ พลสารัมย์. (2540). การพัฒนากระบวนการบริหารงานสถาบันอุดมศึกษา ตามแนวคิดการบริหารงานแบบมุ่งคุณภาพทั้งองค์การ: กรณีศึกษาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาอุดมศึกษา. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย .
ภักดี จำนงค์. (2567). พลังการจัดการศึกษา พัฒนาโรงเรียนสู่ความเป็นเลิศ. กรุงเทพมหานคร: สถาบันการศึกษาแห่งอนาคต.
ยุทธศาสตร์ชาติ (พ.ศ. 2561 - 2580). (2561). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 135 ตอนที่ 82 ก หน้า 1-72 (13 ตุลาคม 2561).
วิจารณ์ พาณิช. (2557). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: ตถาตา พับลิเคชั่น.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2555). แนวคิด ทฤษฎี และประเด็นเพื่อการบริหารทางการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพมหานคร: ทิพยวิสุทธิ์.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2566). แนวคิด ทฤษฎี และประเด็นเพื่อการบริหารการศึกษา. (ปรับปรุงครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: ทิพยวิสุทธิ์.
พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ (ฉบับที่ 2). (2560). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 134 ตอนที่ 10 ก หน้า 24 (24 มกราคม 2560).
สำนักนโยบายและแผนการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2567). วิสัยทัศน์ นโยบายและจุดเน้น Quick win. เรียกใช้เมื่อ 2 มีนาคม 2569 จาก https://surl.li/migpnz
สุกัญญา แช่มช้อย. (2560). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. (พิมพ์ครั้งที่ 1). พิษณุโลก: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2562). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล (School management in digital era). (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุนทร โคตรบรรเทา. (2560). การบริหารการศึกษา: หลักการและทฤษฎี (ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ปัญญาชน.
อุไรพรรณ เจนวณิชยานนท์. (2537). การพัฒนาตัวชี้วัดความเป็นเลิศทางวิชาการในคณะพยาบาลศาสตร์และสถาบันอุดมศึกษาเอกชน. ใน วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาอุดมศึกษา. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Bounds, G. H. (1994). Beyond Total Quality Management: Toward the Emerging Paradigm. New York: McGraw-Hill.
Carroll, J. B. (1974). Learning theory for the classroom teacher in Jarvis G. A. The challenge of communication. Illinois: National Textbook Company.
Edmonds, R. (1979). Effective schools for the urban poor. Educational Leadership, 37(1), 15-24.
Gulick, L. & Urwick, L. (1937). Papers on the science of administration. New York: Institute of Public Administration.
Jukes, I. et al. (2010). Understanding the digital generation: Teaching and learning in the new digital landscape. Melbourne: Hawker Brownlow Education.
Prensky, M. (2010). Teaching digital natives: Partnering for real learning. Thousand Oaks: Corwin Press.
Stedman, L. C. (1987). It's time we changed the effective schools formula. Phi Delta Kappan, 69(3), 215-224.
