การบริหารจัดการความเสี่ยงเชิงบูรณาการด้านวิชาการของโรงเรียนขนาดเล็ก พื้นที่นวัตกรรมการศึกษา ในเขตพื้นที่ภาคเหนือตอนบน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อ 1) สังเคราะห์ ตรวจสอบและยืนยันองค์ประกอบการบริหารจัดการความเสี่ยงเชิงบูรณาการด้านวิชาการของโรงเรียนขนาดเล็กพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา 2) ศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ 3) พัฒนาและตรวจสอบกลยุทธ์และคู่มือการขับเคลื่อนกลยุทธ์ และ 4) ประเมิน กลยุทธ์และคู่มือการขับเคลื่อนกลยุทธ์ดังกล่าวในเขตพื้นที่ภาคเหนือตอนบน การดำเนินการวิจัยแบบผสมผสานวิธีพหุระยะแบ่งเป็น 4 ระยะ คือ ระยะที่ 1 สังเคราะห์เอกสารและงานวิจัยตรวจสอบยืนยันโดยผู้ทรงคุณวุฒิ 9 คน ระยะที่ 2 ศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ ประชากร คือ ผู้บริหาร ครูและบุคลากรทางการศึกษา 238 คน โดยใช้แบบสอบถามและวิเคราะห์ค่า PNI_modified ระยะที่ 3 พัฒนาและตรวจสอบกลยุทธ์และคู่มือผ่านการประชุมเชิงปฏิบัติการโดยผู้เชี่ยวชาญ 11 คน ระยะที่ 4 ประเมินกลยุทธ์และคู่มือจากผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย 80 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย () ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และค่าร้อยละ ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์ประกอบความเสี่ยง ประกอบด้วย 6 ด้าน คือ การพัฒนาหลักสูตรและการจัดการเรียนรู้, บุคลากรทางการศึกษา, ผู้เรียน, ระบบนิเวศทางการเรียนรู้, การบริหารจัดการ และการวิจัยและพัฒนานวัตกรรม 2) สภาพปัจจุบันอยู่ในระดับปานกลาง (
= 2.72) สภาพที่พึงประสงค์อยู่ในระดับมากที่สุด (
= 4.73) โดยด้านที่มีความต้องการจำเป็นสูงที่สุด คือ ด้านบุคลากรทางการศึกษา (PNI_modified = 1.070) 3) กลยุทธ์ที่พัฒนาประกอบด้วย 4 ประเด็นยุทธศาสตร์ 4 กลยุทธ์หลัก 8 กลยุทธ์รอง และ 10 ตัวชี้วัดความสำเร็จ โดยตรวจสอบความถูกต้องและเหมาะสมจากผู้ทรงคุณวุฒิในระดับร้อยละ 100 ทุกรายการ และ 4) การประเมินกลยุทธ์ผลการประเมินความเป็นไปได้ (
= 4.91) และความเป็นประโยชน์ (
= 4.97)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จิรพร สุเมธีประสิทธิ์ และคณะ. (2556). การบริหารความเสี่ยงอย่างมืออาชีพ. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แมคกรอ-ฮิล (McGraw-Hill).
พงศา บุญชัยวัฒนโชติ. (2562). การบริหารความเสี่ยงแบบบูรณาการ (Enterprise Risk Management). เรียกใช้เมื่อ 5 มกราคม 2567 จาก https://shorturl.asia/QLTs8
สำนักงานบริหารพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา. (2563). แนวทางการดำเนินงานพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา. เรียกใช้เมื่อ 12 สิงหาคม 2567 จาก https://www.edusandbox.com/
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561 - 2580 ฉบับประชาชน. เรียกใช้เมื่อ 19 มีนาคม 2567 จาก https://shorturl.asia/Zw8k4
อนุกูล ศรีสมบัติ. (13 มี.ค. 2568). การบริหารจัดการความเสี่ยงโรงเรียนขนาดเล็กพื้นที่นวัตกรรม. (ประกายดาว ใจคำปัน, ผู้สัมภาษณ์)
Bryson, J. M. (2018). Strategic Planning for Public and Nonprofit Organizations: A Guide to Strengthening and Sustaining Organizational Achievement (Bryson on Strategic Planning). (5th ed.). Hoboken, NJ: John Wiley & Sons.
COSO. (2017). Enterprise risk management: Integrating with strategy and performance. Retrieved March 19, 2025, from https://shorturl.asia/HJMK5
Kaplan, R. S. & Norton, D. P. (2008). The execution premium: Linking strategy to operations for competitive advantage. Harvard Business Press. Retrieved March 9, 2024, from https://shorturl.asia/9rCOF
Nunnally, J. C. (1978). Psychometric theory. (2nd ed.). New York: McGraw-Hill.
Rovinelli, R. J. & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2, 49-60 https://www.scirp.org/reference/referencespapers?referenceid=2474710.
