โมเดลสมการโครงสร้างค่าตอบแทนเชิงอารมณ์ต่อความสุขในการทำงานและผลการปฏิบัติงานของพนักงาน กรณีศึกษาบริษัทผลิตรถยนต์แห่งหนึ่ง ในเขตนิคมอุตสาหกรรมแหลมฉบัง จังหวัดชลบุรี
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัย นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับและวิเคราะห์อิทธิพลของโมเดลสมการโครงสร้างค่าตอบแทนเชิงอารมณ์ที่มีต่อความสุขในการทำงานและผลการปฏิบัติงานของพนักงาน กรณีศึกษาบริษัทผลิตรถยนต์แห่งหนึ่งในเขตนิคมอุตสาหกรรมแหลมฉบัง จังหวัดชลบุรี โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามออนไลน์จากกลุ่มตัวอย่างพนักงานฝ่ายผลิต จำนวน 300 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและโมเดลสมการโครงสร้าง (SEM) ผ่านโปรแกรม AMOS ผลการวิจัยพบว่า องค์ประกอบของค่าตอบแทนเชิงอารมณ์ ประกอบด้วย สภาพแวดล้อมในการทำงาน การพัฒนาและเติบโต และความยืดหยุ่นในการทำงาน ความสุขในการทำงาน ประกอบด้วย ความสัมพันธ์ที่ดีในการทำงาน การเรียนรู้และความก้าวหน้า ความสำเร็จและความภาคภูมิใจ และการได้รับการยอมรับและชื่นชม ส่วนผลการปฏิบัติงานครอบคลุมมิติด้านผลการปฏิบัติงานตามหน้าที่ พฤติกรรมการปฏิบัติงานเชิงปรับตัว และพฤติกรรมการปฏิบัติงานตามบริบท ผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า ค่าตอบแทนเชิงอารมณ์มีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกต่อความสุขในการทำงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( = 0.893) และสามารถอธิบายความแปรปรวนของความสุขในการทำงานได้ร้อยละ 79.8 ขณะที่ความสุขในการทำงานมีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกต่อผลการปฏิบัติงานอย่างสูง (
= 1.413) อย่างไรก็ตาม ค่าตอบแทนเชิงอารมณ์กลับมีอิทธิพลทางตรง
เชิงลบต่อผลการปฏิบัติงาน ( = -0.563) เมื่อควบคุมอิทธิพลของความสุขในการทำงาน แต่เมื่อพิจารณาอิทธิพลรวม พบว่า เป็นบวก (0.699) เนื่องจากความสุขในการทำงานทำหน้าที่เป็นตัวแปรคั่นกลางแบบสมบูรณ์ (Full Mediation) ดังนั้น ค่าตอบแทนเชิงอารมณ์เป็นปัจจัยสำคัญที่ส่งเสริมความสุข ซึ่งจะกลายเป็นกลไกหลักในการขับเคลื่อนผลการปฏิบัติงานของพนักงานในอุตสาหกรรมยานยนต์ องค์กรจึงควรให้ความสำคัญกับการสร้างสภาพแวดล้อมและโอกาสที่ตอบสนองทางจิตใจเพื่อแปรเปลี่ยนเป็นประสิทธิภาพการทำงานที่ยั่งยืน
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จิรพันธุ์ วงษ์คำ และชัยยุทธ ชิโนกุล. (2567). ความสุขในการทำงานกับประสิทธิผลในการปฏิบัติงานของข้าราชการกรุงเทพมหานครสามัญ. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 24(1), 127-140.
ยงยุทธ แฉล้มวงษ์ และอลงกรณ์ ฉลาดสุข. (2568). รถ EV เขย่าโครงสร้างอุตสาหกรรมยานยนต์ แรงงานรถสันดาปเสี่ยงตกงาน. เรียกใช้เมื่อ 10 พฤษภาคม 2568 จาก https://shorturl.asia/1GfiY
วิมลรัตน์ วิโรจน์ไพศาลกุล และอนุฉัตร ช่ำชอง. (2568). ปัจจัยด้านแรงจูงใจ ปัจจัยความสุขในการทำงาน และสภาพแวดล้อมในการทำงานที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการทำงานของพนักงาน บริษัท เอ ไอ เอ จำกัด สำนักงานใหญ่ กรุงเทพมหานคร. วารสารนวัตกรรมการวิจัยเพื่อสังคม, 1(7), 1-14.
สำนักงานนิคมอุตสาหกรรมแหลมฉบัง. (2569). ประวัตินิคมฯ. เรียกใช้เมื่อ 10 พฤษภาคม 2568 จาก https://shorturl.asia/yRsuv
Blau, P. M. (1964). Exchange and power in social life. New York: Wiley.
Borman, W. C. & Motowidlo, S. J. (1997). Task Performance and Contextual Performance: The Meaning for Personnel Selection Research. Human Performance, 10, 99-109. http://dx.doi.org/10.1207/s15327043hup1002_3
Campbell, J. P. (1977). On the Nature of Organizational Effectiveness. In New Perspectives on Organizational Effectiveness. San Francisco: Jossey-Bass.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16, 297-334. https://doi.org/10.1007/BF02310555
Deci, E. L. & Ryan, R. M. (1985). Intrinsic Motivation and Self-Determination in Human Behavior. Berlin: Springer Science & Business Media.
Diener, E. et al. (2018). Advances in Subjective Well-Being Research. Nature Human Behaviour, 2(4), 253-260.
Fisher, C. D. (2010). Happiness at Work. International Journal of Management Reviews, 12(4), 384-412.
Frederick, W. T. (1911). The Principles of Scientific Management. New York: McMillan.
González, I. R. R. et al. (2018). Coexistence of turbulence-like and glassy behaviours in a photonic system. Sci Rep, 8, 17046. https://doi.org/10.1038/s41598-018-35434-z
Hair, J. F. et al. (2010). Multivariate Data Analysis. (7th ed.). New York: Pearson.
Junça, S. A. (2024). Should I pet or should I work? Human-animal interactions and (tele)work engagement: An exploration of the underlying within-level mechanisms. Personnel Review, 53(5), 1188-1207.
Kasperczuk, A. et al. (2025). The role of work-life-balance in effective business management. In Scientific Papers. Silesian University. Retrieved May 10, 2025, from https://doi.org/10.48550/arXiv.2510.05783
Manion, J. (2003). Joy at work: Creating a positive workplace. Journal of Nursing Administration, 33(12), 652-655.
Maslow, A. H. (1954). Motivation and Personality. New York: Harper & Row Publishers.
Mercer. (2024). วัฒนธรรมองค์กร คือสาเหตุสำคัญที่ทำให้ดีล M&A ไม่สำเร็จ. Retrieved May 10, 2025, from https://shorturl.asia/MqdR5
Natthaphon, N. & Ek-Anong, T. (2023). Factors Affecting the Adaptive Performance of Government Personnel in the Ministry of Labor. In 25th National Graduate Conference (2/2023). Sripatum University, Thailand.
Pricewaterhouse Coopers : Thailand. (2567). รายงานผลสำรวจความหวังและความกังวลของกำลังแรงงานในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก ประจำปี 2567 ฉบับประเทศไทย. เรียกใช้เมื่อ 10 พฤษภาคม 2568 พฤษภาคม จาก https://shorturl.asia/hZczL
Rovinelli, R. J. & Hambleton, R. K. (1977). On the Use of Content Specialists in the Assessment of Criterion-Referenced Test Item Validity. Tijdschrift Voor Onderwijs Research, 2(1), 49-60.
Seligman, M. (1992). Helplessness: On depression, development, and death. New York: Freeman.