แนวทางการพัฒนาความสามารถในการแข่งขัน ของธุรกิจส่งออกเครื่องประดับของประเทศไทย

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์สถานการณ์และแนวโน้มธุรกิจส่งออกเครื่องประดับไทย 2) เปรียบเทียบความสามารถในการแข่งขันจำแนกตามลักษณะธุรกิจ 3) วิเคราะห์ปัจจัยการจัดการธุรกิจที่มีอิทธิพลต่อความสามารถในการแข่งขัน และ 4) นำเสนอแนวทางการพัฒนาความสามารถในการแข่งขัน ดำเนินการวิจัยแบบผสมผสาน โดยเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพจากผู้เชี่ยวชาญและผู้บริหาร จำนวน 17 คน ด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึก และข้อมูลเชิงปริมาณจากผู้ประกอบการ 403 ราย ด้วยแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา การวิเคราะห์ความแปรปรวน การถดถอยพหุคูณ การวิเคราะห์ SWOT และ TOWS Matrix ผลการวิจัยพบว่า 1) การส่งออกเครื่องประดับไทยเติบโตต่อเนื่อง มีจุดแข็งด้านทักษะฝีมือแรงงานและความเป็นศูนย์กลางพลอยสี แต่เผชิญความท้าทายด้านเทคโนโลยี การสร้างตราสินค้าสากล และการแข่งขันด้านต้นทุน โดยตลาดอนาคตต้องการสินค้าที่มีเอกลักษณ์เฉพาะ เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม และค้าขายผ่านแพลตฟอร์มดิจิทัล 2) ขนาดกิจการและประเภทผลิตภัณฑ์ที่แตกต่างกันส่งผลต่อความสามารถในการแข่งขันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 3) ปัจจัยการจัดการที่มีอิทธิพลสำคัญ ได้แก่ การจัดการตราสินค้าและคุณภาพผลิตภัณฑ์ส่งผลต่อการมุ่งตลาดเฉพาะส่วน การวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์ส่งผลต่อการสร้างความแตกต่าง และการตลาดรวมถึงการกำหนดราคาส่งผลต่อการตอบสนองที่รวดเร็ว และ 4) แนวทางการพัฒนาความสามารถในการแข่งขันประกอบด้วย 8 แนวทางสำคัญ ได้แก่ การยกระดับคุณภาพและแบรนด์สู่ตลาดพรีเมียม การขยายตลาดดิจิทัลเชิงรุก การเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตด้วยระบบอัตโนมัติ การสร้างเครือข่ายพันธมิตรแบบบูรณาการ การพัฒนาโซ่อุปทานที่มีประสิทธิภาพการยกระดับมาตรฐานการผลิตด้วยเทคโนโลยีดิจิทัล การพัฒนาศักยภาพบุคลากรเชิงกลยุทธ์ และการปรับโครงสร้างธุรกิจให้ยืดหยุ่นเพื่อการปรับตัว