ความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการจัดการขยะของประชาชน ที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของการจัดการขยะมูลฝอยของประชาชนในอำเภอเกาะสมุย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการจัดการขยะมูลฝอยของประชาชน 2) ศึกษาประสิทธิผลการจัดการขยะมูลฝอยของประชาชน และ3) ศึกษาความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการจัดการขยะมูลฝอยของประชาชนที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการจัดการขยะมูลฝอยของประชาชนในเขตเทศบาลนครเกาะสมุย เป็นการวิจัยเชิงสำรวจโดยใช้ข้อมูลเชิงปริมาณ รวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามจากประชาชนในเขตเทศบาลนครเกาะสมุย จำนวน 516 คน โดยกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยวิธีการหลายขั้นตอน สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย
ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า 1) ความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการจัดการขยะมูลฝอยของประชาชนโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านการลดปริมาณขยะอยู่ในระดับมากเป็นอันดับแรก รองลงมา คือ ด้านขยะและการทิ้งขยะ และด้านการคัดแยกขยะ 2) ประสิทธิผลการจัดการขยะมูลฝอยของประชาชนโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านการทิ้งขยะอยู่ในระดับมากเป็นอันดับแรก รองลงมา คือ ด้านการคัดแยกขยะ และด้านการลดปริมาณขยะ และ 3) ความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการจัดการขยะมูลฝอยสามารถอธิบายความแปรปรวนของการจัดการขยะมูลฝอยของประชาชนโดยภาพรวมได้ร้อยละ 43.50 โดยพบว่า ความรู้ความเข้าใจด้านขยะและการทิ้งขยะและด้านการลดขยะส่งผลเชิงบวกต่อการจัดการขยะมูลฝอยอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ขณะที่ความรู้ความเข้าใจด้านการคัดแยกขยะส่งผลต่อการจัดการขยะมูลฝอยในทิศทางตรงกันข้ามอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อม. (2568). หลัก 3Rs. เรียกใช้เมื่อ 16 มกราคม 2569 จาก https://www.dcce.go.th/3686/?utm_source=chatgpt.com
กรมควบคุมมลพิษ. (2559). รายงานสถานการณ์ขยะมูลฝอยชุมชนของประเทศไทย ปี พ.ศ. 2559. เรียกใช้เมื่อ 17 มกรามคม 2569 จาก https://www.pcd.go.th/publication/3811/
จริยาภรณ์ มาสวัสดิ์ และจุฑามาศ แก้วมณี. (2564). แนวทางการจัดการขยะอันตรายชุมชนในอำเภอเบตง จังหวัดยะลา. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 6(1), 91-101.
จอมตวัญจ์ อาคมานนท์. (2563). ความรู้และการรับรู้ที่มีต่อพฤติกรรมในการจัดการขยะพลาสติกของคนกรุงเทพมหานคร. วารสารสมาคมนักวิจัย, 25(3), 208-225.
ณัชชา ปริเปรมกุล และจิรวัฒน์ เมธาสุทธิรัตน์. (2562). จจัยที่ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการขยะมูลฝอยในชุมชน เทศบาลเมืองเบตง จังหวัดยะลา. วารสารนโยบายและกิจการสาธารณะ, 4(1), 41-62.
เทศบาลนครเกาะสมุย. (2566). รายงานสถานการณ์การจัดการขยะมูลฝอยในพื้นที่เทศบาลนครเกาะสมุย. สุราษฎร์ธานี: เทศบาลนครเกาะสมุย.
นฤญา ยางสิทธสาร. (2562). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการคัดแยกขยะมูลฝอย ครัวเรือนตำบลหนองกะท้าว อำเภอนครไทย จังหวัดพิษณุโลก. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 28(1), 155-167.
นิภาภรณ์ จงวุฒิเวศย์ และชุลีวรรณ ปราณีธรรม. (2563). พฤติกรรมการจัดการขยะมูลฝอยในครัวเรือน ตำบลหนองปลิง อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี, 10(2), 269-280.
บุญชม ศรีสะอาด. (2559). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
ภาณุวัฒน์ อ่อนเทศ และจำลอง โพธิ์บุญ. (2564). การวิเคราะห์ปัจจัยเพื่อเสนอกลยุทธ์การบริหารจัดการการลดและคัดแยกขยะของกรุงเทพมหานคร. วารสารการจัดการสิ่งแวดล้อมและความยั่งยืน, 17(1), 4-23.
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2562). การจัดการขยะมูลฝอยในประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
Ajzen, I. (1991). The theory of planned behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2), 179-211.
Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
Cronbach, L. J. (1970). Essentials of psychological test. (5th ed.). New York: Harper Collins.
Taro Y. (1973). Statistics: an introductory analysis. New York: Harper & Row.
