ภาวะผู้นำทางการเมืองท้องถิ่นที่มีผลต่อประสิทธิภาพ การบริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดปทุมธานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับภาวะผู้นำทางการเมืองท้องถิ่นที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการบริหารขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดปทุมธานี และ 2) พัฒนาสมการพยากรณ์ภาวะผู้นำทางการเมืองท้องถิ่นที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิภาพการบริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดปทุมธานี ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 400 คน ผ่านวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.947 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และสถิติเชิงอนุมาน ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับภาวะผู้นำทางการเมืองท้องถิ่น ทั้งในด้านคุณลักษณะผู้นำและด้านผู้นำที่ประสบความสำเร็จ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2) ผลการวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุคูณแบบขั้นตอน พบว่า ปัจจัยที่มีอิทธิพลสูงสุดคือ ด้านมีความสามารถทำงานร่วมกับผู้อื่น ด้านการสร้างให้มีพลัง ด้านการติดต่อสื่อสาร ด้านการตัดสินใจ ด้านความรับผิดชอบ และด้านบุคลิกภาพ ภาวะผู้นำทางการเมืองท้องถิ่นทั้ง 6 ด้าน ถือเป็นตัวแปรต้นที่มีผลต่อประสิทธิภาพการบริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดปทุมธานี อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05 ซึ่งสามารถร่วมกันพยากรณ์ได้ร้อยละ 69.50 ผลการวิจัยชี้ว่า ผู้นำทางการเมืองท้องถิ่นควรพัฒนาการสื่อสารแบบสองทางอย่างต่อเนื่อง ควรให้ความสำคัญกับการส่งเสริมขวัญและกำลังใจในการทำงาน ควรแสดงบทบาทผู้นำที่เปิดกว้าง ควรกล้ายอมรับผลลัพธ์จากการตัดสินใจ ควรมีภาพลักษณ์ของผู้นำที่มีความน่าเชื่อถือและคู่ควรแก่การบริหาร และพร้อมรับการตรวจสอบ และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรนำผลการวิจัยนี้ไปใช้เป็นกรอบในการพัฒนาศักยภาพผู้นำ เพื่อยกระดับการจัดบริการสาธารณะให้ตอบสนองต่อความต้องการของประชาชนในพื้นที่ได้อย่างแท้จริงและยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2559). รายงานผลการประเมินประสิทธิภาพขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ประจำปี พ.ศ. 2558. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2568). จำนวนบุคลากรของ อปท. ปี 2568. เรียกใช้เมื่อ 10 เมษายน 2568 จาก https://shorturl.asia/Kp069
จันทมา ช่างสลัก. (2565). 9 คุณลักษณะผู้นำที่ดีตามทฤษฎีจิตวิทยา ที่โลกยุคใหม่ต้องการ. เรียกใช้เมื่อ 15 กุมภาพันธ์ 2568 จาก https://shorturl.asia/6ORsl
ฐิติรัตน์ มานิพารักษ์. (2564). ประสิทธิภาพการบริหารบ้านเมืองที่ดีตามหลักธรรมาภิบาลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ในจังหวัดปทุมธานี. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 5(1), 1-18.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
พงศกรณ์ พิลาบุตร และอุดม กองตองกาย. (2565). การรับรู้ของประชาชนที่มีต่อลักษณะบุคลิกภาพของผู้นำท้องถิ่น. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 7(4), 523-534.
พระประสิทธิ์ สุเขธิโต (บุญหนา) และคณะ. (2564). ภาวะผู้นำผู้นำทางการเมืองของผู้นำท้องถิ่นในองค์การบริหารส่วนตำบลกุดน้ำใส อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ. วารสารสถาบันวิจัยพิมลธรรม, 8(2), 67-80.
วิจิตราภรณ์ ไชยโคตร. (2550). หลักธรรมาภิบาลของการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี (Good Governance). เรียกใช้เมื่อ 10 เมษายน 2568 จาก https://shorturl.asia/LkOKx
สมนึก สอนเนย และคณะ. (2566). ปัจจัยภาวะผู้นำที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดปทุมธานี. วารสารปัญญาปณิธาน, 8(1), 219-232.
สำนักงานจังหวัดปทุมธานี. (2567). แผนพัฒนาจังหวัดปทุมธานี พ.ศ. 2566-2570 ฉบับทบทวน ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. เรียกใช้เมื่อ 10 เมษายน 2568 จาก https://shorturl.asia/OdQP1
สำนักงานส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นจังหวัดปทุมธานี. (2568). ผลการตรวจประเมินประสิทธิภาพขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ประจำปี 2568. เรียกใช้เมื่อ 10 ตุลาคม 2568 จาก https://shorturl.asia/MfPVJ
สุดเขต สกุลทอง และคณะ. (2566). คุณลักษณะผู้นำทางการเมืองท้องถิ่นที่พึงประสงค์ตามความคิดเห็นของประชาชนในพื้นที่เทศบาลตำบลแม่ริม อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่. วารสารรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 3(2), 89-105.
อทิติ เพ่งพิโรจ. (2565). ปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของพนักงานส่วนตำบล จังหวัดนราธิวาส. ใน สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต ภาควิชารัฐประศาสนศาสตร์ คณะวิทยาการจัดการ. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
อุดม ทุมโฆสิต. (2566). อำนาจรัฐและการกระจายอำนาจ: แนวคิด กรณีศึกษา และข้อสังเกต. นนทบุรี: โรงพิมพ์รัตนไตร.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297-334.
Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitudes. Archives of Psychology, 140, 1-55. https://legacy.voteview.com/pdf/Likert_1932.pdf
Nadler, D. A. & Tushman, M. L. (1990). Beyond the Charismatic Leader: Leadership and Organizational Change. California Management Review, 32(2), 77-97.
Rovinelli, R. J. & Hambleton, R. K. (1977). On the Use of Content Specialists in the Assessment of criterion-referenced test item validity. Tijdschrift voor Onderwijsresearch, 2(2), 49-60.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. (3rd ed.). Tokyo: Harper International Edition.
