อนาคตภาพสถาบันการอาชีวศึกษาภาคกลาง ในทศวรรษหน้า (พ.ศ. 2569 - 2578)
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนออนาคตภาพสถาบันการอาชีวศึกษาภาคกลางในทศวรรษหน้าการดำเนินการวิจัยตามระเบียบวิธีการวิจัยอนาคตด้วยเทคนิค EDFR โดยมีผู้ให้ข้อมูลหลักเป็นผู้เชี่ยวชาญ
จำนวน 21 คน แบ่งเป็นผู้บริหารระดับนโยบาย ผู้บริหารสถาบัน ผู้ทรงคุณวุฒิจากสถานประกอบการ และนักวิชาการ วิธีการดำเนินการวิจัยแบ่งเป็น 5 ขั้นตอน 1) ศึกษาด้านเนื้อหา แนวคิดทฤษฎี 2) การศึกษาในภาคสนาม 3) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย 4) การเก็บรวบรวมข้อมูล 5) การวิเคราะห์ข้อมูล โดยเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง และแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเที่ยงตรงของแบบสอบถามตั้งแต่ 0.80 ขึ้นไป สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อหาฉันทามติ ได้แก่ ค่ามัธยฐาน (Median) และค่าพิสัยระหว่างควอไทล์ จากนั้นประเมินยืนยันจากผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 9 คน ผลการวิจัยพบว่า อนาคตภาพสถาบันการอาชีวศึกษาภาคกลางในทศวรรษหน้า (พ.ศ. 2569 - 2578) ประกอบด้วย 6 องค์ประกอบหลัก ได้แก่ 1) ด้านนโยบายการศึกษา 2) ด้านโครงสร้างและการบริหารจัดการ 3) ด้านการบริหารหลักสูตรและการจัดการเรียนการสอน 4) ด้านการวิจัยและการบริการวิชาการ 5) ด้านอาจารย์ผู้สอน และ 6) ด้านผู้สำเร็จการศึกษา ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าทิศทางของสถาบันการอาชีวศึกษาภาคกลางในทศวรรษหน้า (พ.ศ. 2569 - 2578) มุ่งเน้นไปที่ความร่วมมือกับภาคเอกชน การปรับเปลี่ยนโครงสร้างคล้ายมหาวิทยาลัยรัฐ การปรับเปลี่ยนบทบาทอาจารย์ผู้สอนและส่งเสริมให้มีประสบการณ์ในภาคอุตสาหกรรม การพัฒนาหลักสูตรที่ยืดหยุ่นและเน้นสมรรถนะอาชีพ การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลและ AI เข้ามาช่วยในการบริหารจัดการและการจัดการเรียนการสอน รวมถึงการสร้างบัณฑิตที่มีสมรรถนะและทักษะรอบด้านทั้ง Hard Skills และ Soft Skills สามารถเข้าทำงานได้ทันทีเพื่อตอบสนองต่อความต้องการของตลาดแรงงานและการเปลี่ยนแปลงของโลกอนาคตได้อย่างมีประสิทธิภาพ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ธีระ ชินะผา และคณะ. (2566). การผลิตกำลังคนอาชีวศึกษาคุณภาพสูงรองรับยุคเทคโนโลยีเปลี่ยนโลก. วารสารวิชาการ สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค, 8(1), 85-96.
ประกาศ. (2561ก). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561-2580. ราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 135 ตอนที่ 82 ก หน้า 24 (13 ตุลาคม 2561).
ประกาศ. (2561ข). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566-2570). ราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 139 ตอนพิเศษ 258 ง หน้า 20 (1 พฤศจิกายน 2565).
สมหมาย จุเรศ และคณะ. (2568). การอาชีวศึกษากับการพัฒนาประเทศ. วารสารวิจยวิชาการ, 8(4), 429-44.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2565). ทักษะที่จำเป็นต่อการใช้ชีวิตและการทำงาน สำหรับผู้เรียน : ผลการศึกษาและแนวทางการพัฒนา. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: บริษัท 21 เซ็นจูรี่ จำกัด.
ผลการศึกษาและแนวทางการพัฒนา. (2568). การศึกษาแนวทางการผลิตและพัฒนากำลังคนตามช่วงวัยการศึกษาขั้นพื้นฐานที่รองรับการพัฒนาการศึกษาของประเทศ. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
International Labour Organization. (2021). Shaping Skills and lifelong learning for the future of work. International Labour Conference 109th Session, 2021. Geneva: ILO.
OECD. (2021). Teachers and Leaders in Vocational Education and Training. OECD Reviews of Vocational Education and Training. Paris: OECD Publishing.
UNESCO. (2022). Transforming Technical and Vocational Education and Training for successful and just transitions: UNESCO strategy 2022-2029. Paris: UNESCO.
World Economic Forum. (2023). The Future of Jobs Report 2023. Geneva: World Economic Forum.
