การพัฒนาโมเดลการจัดการเครือข่ายธุรกิจการเกษตรแบบทำงานร่วมกันของเกษตรกร
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิเคราะห์ 1) บริบทเครือข่าย 2) การจัดการและปัจจัยสำคัญของความสำเร็จเครือข่าย 3) พัฒนาโมเดลการจัดการเครือข่ายธุรกิจการเกษตรแบบทำงานร่วมกันของเกษตรกร ซึ่งเป็นการวิจัยแบบผสมวิธี ประชากรที่ศึกษา คือ สมาชิกองค์กรเกษตรกรเครือข่ายสมาคมชาวสวนมะม่วงไทยในไลน์ซึ่งมีสมาชิก ณ วันที่ 1 มกราคม 2567 249 ราย กำหนดขนาดตัวอย่างตามสูตร ยามาเน ที่ความคลาดเคลื่อน 0.05 ได้ 154 ราย สุ่มตัวอย่างแบบง่าย รวบรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลหลักและการสัมภาษณ์กลุ่มตัวอย่าง การพัฒนาโมเดลและประเมินโมเดลโดยผู้เชี่ยวชาญและเกษตรกรที่เกี่ยวข้องรวม 30 ราย การวิเคราะห์ข้อมูลคุณภาพใช้ การวิเคราะห์และสังเคราะห์เนื้อหา ข้อมูลปริมาณใช้สถิติพรรณนา และการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์กรสมาคมชาวสวนมะม่วงไทยใช้กลยุทธ์รวมตัวเป็นเครือข่ายที่เกษตรกรเป็นผู้กระทำโดยสมัครใจร่วมคิดแล้วทำ มีการแบ่งปันแลกเปลี่ยนเรียนรู้และเสียสละเพื่อการบรรลุเป้าหมาย 2) การจัดการและปัจจัยสำคัญของความสำเร็จเครือข่ายมี 12 ตัวแปร จากการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจรายด้าน สกัดได้
ด้านละ 3 ปัจจัย ดังนี้ 1) การวางแผนองค์กร ได้แก่ เป็น องค์กรการผลิตที่ยั่งยืน องค์กรการเรียนรู้ และดำเนินธุรกิจที่เป็นธรรม 2) การจัดการองค์กร ได้แก่ มี ระบบบริหารจัดการที่มีประสิทธิภาพ ระบบพึ่งพาตนเอง และระบบพัฒนาองค์ความรู้ 3) การนำองค์กร ได้แก่ มุ่ง ระบบตลาดนวัตกรรม สร้างการทำงานร่วมกัน และ ระบบถ่ายทอดแลกเปลี่ยนเรียนรู้ 4) การควบคุมจัดการองค์กร ได้แก่ มีระบบพัฒนาคุณภาพมะม่วง ระบบควบคุมการตลาด และวัฒนธรรมสนับสนุน 3) การพัฒนาโมเดลการจัดการเครือข่าย ประกอบด้วย บริบทเครือข่าย การจัดการเครือข่าย ปัจจัยสำคัญความสำเร็จเครือข่าย ผลประเมินโมเดลภาพรวมความเหมาะสม ความเป็นไปได้ ความเป็นประโยชน์ อยู่ในระดับมาก
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมการเกษตร. (2560). แผนยุทธศาสตร์ส่งเสริมการเกษตรระยะ 20 ปี (พ.ศ.2560–2579) และแผนปฏิบัติงานระยะ 5 ปี (2560-2564). เรียกใช้เมื่อ 20 สิงหาคม 2568 จาก https://shorturl.asia/piVdn
ณัฏฐา เกิดทรัพย์. (2565). ประสิทธิผลการจัดการเครือข่ายกองทุนมหมู่บ้านและชุมชนเมืองแห่งชาติของจังหวัดนครนายก. ใน วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ดิเรก ฤกษ์หร่าย. (2566). การสร้างพลังกลยุทธ์การส่งเสริมและพัฒนาการเกษตรโดยเกษตรกรเครือข่ายเป็นผู้กระทำ. วารสารเกษตร มสธ, 5(1), 1-12.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2560). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS และ AMOS. (พิมพ์ครั้งที่ 17). นนทบุรี: บริษัท เอส. อาร์. พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์ จำกัด.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหาคร: สุวีริยาสาส์น.
ไปรมา อิศรเสนา ณ อยุธยา และชูจิต ตรีรัตนพันธ. (2561). DESIGN THINKING: LEARNING BY DOING การคิดเชิงออกแบบ: เรียนรู้ด้วยการลงมือทำ. เรียกใช้เมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2568 จาก https://shorturl.asia/cHags
วชิราภรณ์ สังข์ทอง. (2563). การพัฒนาเครือข่ายการจัดการเรียนรู้เกษตรกรรมยั่งยืนเพื่อลดต้นทุนการผลิตและเพิ่มมูลค่าสินค้าเกษตร กรณีศึกษา: ตำบลปากปวน อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย. ใน รายงานการประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 11.(หน้า673-687) สงขลา: มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2563). ความเป็นมาของการคิดเชิงออกแบบ. เอกสารวิชาออกแบบและเทคโนโลยี สสวท. เรียกใช้เมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2568 จาก https://shorturl.asia/xWRH1
สมาคมชาวสวนมะม่วงไทย. (2561). จดหมายข่าวสมาคมชาวสวนมะม่วงไทย. เรียกใช้เมื่อ 19 สิงหาคม 2568 จาก https://shorturl.asia/G5ZWI
อมรพิมล พิทักษ์. (2563). การพัฒนาเกษตรกรสู่การเป็นผู้ประกอบการธุรกิจเกษตร. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษาตลอดชีวิตและการพัฒนามนุษย์. มหาวิทยาลัยศิลปกร.
Bikkina, N. et al. (2015). Farmer producer organizations as farmer Collectives: A case study from India (IIMA Working Paper No. WP2015-01-05). Retrieved August 30, 2025, from https://shorturl.asia/OETHB
Maron, A. & Benish, A. (2022). Power and conflict in network governance: exclusive and inclusive forms of network administrative organizations. Public Management Review, 24(11), 1758-1778.
Richardson, M. et al. (2022). Farmer research networks in principle and practice. International Journal of Agricultural Sustainability, 20(3), 247-264.