ปัจจัยทำนายที่มีผลต่อพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดี ของบุคลากรองค์กรธุรกิจบริการสุขภาพเอกชน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการให้รางวัลตามสถานการณ์ การจัดการเมื่อมีปัญหาเชิงรุก การมีอิทธิพลอย่างมีอุดมการณ์ การสร้างแรงบันดาลใจ การกระตุ้นทางปัญญา การคำนึงถึงความเป็นปัจเจกบุคคล การสร้างวิสัยทัศน์ การเผยแพร่วิสัยทัศน์ การปฏิบัติตามวิสัยทัศน์ กับพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์กร และศึกษาปัจจัยทำนายที่มีผลต่อพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีของบุคลากรองค์กรธุรกิจบริการสุขภาพเอกชน กลุ่มตัวอย่าง คือ บุคลากรโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง จำนวน 265 คน เครื่องมือ คือ แบบสอบถามปัจจัยทำนายที่มีผลต่อพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีของบุคลากรองค์กรธุรกิจบริการสุขภาพเอกชน มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .95, .88, .93, .97, .96, .93, .98, .98, .98, .98 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้สถิติการหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุ ผลการวิจัยพบว่า 1) การจัดการเมื่อมีปัญหาเชิงรุก การกระตุ้นทางปัญญา การคำนึงถึงความเป็นปัจเจกบุคคล การให้รางวัลตามสถานการณ์ การสร้างวิสัยทัศน์ การสร้างแรงบันดาลใจ การเผยแพร่วิสัยทัศน์ การปฏิบัติตามวิสัยทัศน์ และการมีอิทธิพลอย่างมีอุดมการณ์ มีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์กรอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = .678, .680, .688, .695, .708, .711, .742, .749 และ .770) 2) การมีอิทธิพลอย่างมีอุดมการณ์ (X3) การปฏิบัติตามวิสัยทัศน์ (X9) การกระตุ้นทางปัญญา (X5) และการจัดการเมื่อมีปัญหาเชิงรุก (X2) สามารถทำนายพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดี (Y) ของบุคลากรองค์กรธุรกิจดูแลสุขภาพเอกชนได้ร้อยละ 65.20 สมการทำนายคะแนนดิบ Y’ = 1.552 + .443 (X3) +.318 (X9) - .179 (X5) + .100 (X2) สมการทำนายคะแนนมาตรฐาน ZY’= .512 (ZX3) .425 (ZX9) - .232 (ZX5) +.151 (ZX2)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ธณาพล อิทธินิธิภัค. (2563). เจาะลึกธุรกิจ Healthcare ภาคธุรกิจแห่งโอกาสในการลงทุน. เรียกใช้เมื่อ 22 มกราคม 2568 จาก https://shorturl.asia/BrPZQ
ธนภัทร เอมอินทร์ และสมบูรณ์ สารพัด. (2565). อิทธิพลของภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงและสภาพแวดล้อมการปฏิบัติงานที่มีต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของพนักงานในบริษัทยานยนต์แห่งหนึ่ง. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 1(2), 19-38.
ธีรภัทร กุโลภาส. (2560). ภาวะผู้นำที่แท้จริง: ความเป็นมาและประเด็นวิจัยในบริบทการศึกษาไทย. วารสารพฤติกรรมศาสตร์เพื่อการพัฒนา, 9(2), 1-15.
ภิญญดา รื่นสุข. (2561). การเป็นสมาชิกที่ดีขององค์กร: กรณีศึกษาบริษัทเอกชนในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา, 12(1), 157-168.
รัตติกรณ์ จงวิศาล. (2567). ภาวะผู้นำ: ทฤษฎี การวิจัย และแนวทางสู่การพัฒนา. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพมหานคร: เอเชียดิจิตอลการพิมพ์.
ราชกิจจานุเบกษา. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ (พ.ศ. 2561 - 2580). เล่ม 135 ตอนที่ 82 ก. หน้า 1 - 71 (13 ตุลาคม 2561).
ศิระ ศรีโยธิน. (2565). บทบาทของภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงในแนวคิดการสร้างแบรนด์ภายในองค์กร. วารสารการจัดการและการพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 9(1), 159-172.
ศุภวัฒน์ แย้มจรัส และคณะ. (2564). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงวิสัยทัศน์สำหรับหัวหน้ากลุ่มสาระการเรียนรู้ในสถานศึกษาสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา สุราษฎร์ธานี ชุมพร ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารรัชต์ภาคย์, 15(42), 220-235.
สกล อยู่วิทยา และคณะ. (2564). การพัฒนารูปแบบการบริหารการให้บริการสุขภาพของโรงพยาบาลเอกชนในประเทศไทย. วารสารวิชาการครุศาสตร์อุตสาหกรรม พระจอมเกล้าพระนครเหนือ, 12(3), 75-84.
สำราญ มีแจ้ง. (2557). สถิติขั้นสูงสำหรับการวิจัยทฤษฎีและปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุรศักดิ์ อมรรัตนศักดิ์ และคณะ. (2559). ระเบียบวิธีวิจัยทางการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ศูนย์ส่งเสริมวิชาการ.
สุวิมล ติรกานันท์. (2556). ระเบียบวิธีวิจัยทางสังคมศาสตร์: แนวทางสู่การปฏิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Aga, D. A. (2016). Transactional Leadership and Project Success: The Moderating Role of Goal Clarity. Procedia Computer Science, 100, 517-525. https://doi.org/10.1016/j.procs.2016.09.190
Almaqableha, A. & Omarb, K. (2024). Nexus of leadership style organizational climate, motivation and organizational citizenship behavior in Jordanian telecommunications. Revista de Gesto Social e Ambiental, 18(5), 1-18.
Amanat, M. & Sultana, S. (2020). The effect of transformational leadership in promoting organizational citizenship behavior in higher education Institutions. Jinnah Business Review, 8(2), 84-96.
Avolio, B. J. et al. (1999). Re-examining the components of transformational and transactional leadership using the Multifactor Leadership Questionnaire. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 72, 441-462. https://doi.org/10.1348/096317999166789
Bass, B. M. & Avolio, B. J. (1994). Improving organizational effectiveness: Through transformational leadership. New York: Sage.
Bass, B. M. & Riggio, R. E. (2006). Transformational Leadership. (2nd ed.). New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates, Inc.
Cronbach, L. J. (1970). Essentials of psychological testing. (3rd ed.). New York: Harper & Row.
Dartey-Baah, K. et al. (2019). Leadership behaviors and organizational citizenship behavior: The Mediating role of job Involvement. International Journal of Business, 24(1), 74-95.
Haryoto, C. Y. (2024). The Influence of transactional leadership style and organizational commitment on organizational citizenship behavior in PT. Merapi Utama Pharma Pekanbaru Branch. Jurnal Ekonomi dan Bisnis Digital (MINISTAL), 3(1), 259-268.
Ismail, H. N. et al. (2023). Visionary leadership, organizational trust, organizational pride, and organizational citizenship behaviour: A sequential mediation model. Human Resource Development International, 26(3), 264-291.
Khiabani, M. M. et al. (2014). Implementation of organizational citizenship behavior model in the Iranian healthcare industry. Wulfenia Journal Klagenfurt, Austria, 21(4), 85-106.
Kokt, D. & Seqhobane, M. (2024). The impact of remote and hybrid work and psychological wellbeing on organisational citizenship behaviour: The moderating effect of psychological capital. Acta Commercii, 24(1), a1258. https://doi.org/10.4102/ac.v24i1.1258
Luo, Y. J. et al. (2020). Visionary leadership effectiveness: Moderating roles of power distance and middle-way thinking. Social Behavior and Personality, 48(12), 1-12.
Rodrigues, A. O. & Ferreira, M. C. (2015). The Impact of transactional and transformational leadership style on organizational citizenship behaviors. Psicologia da Universidade Sao Francisco, Bragança Paulista, 20(3), 493-504.
Sitohang, M. (2022). The Influence of Leadership Styles, Entrepreneurship Trait, and Work Motivation of Civil Servants Against Organizational Citizenship Behavior. Quality Access to Success, 23(189), 74-88.
Ubaidillah, M. et al. (2019). The visionary leadership strategy in advancing educational institutions. Journal of Educational Innovation, 6(2), 206-215.
Udin, U. et al. (2023). The Role of Transformational Leadership on Employee Performance Through Organizational Learning Culture and Intrinsic Work Motivation. International Journal of Sustainable Development and Planning, 18(1), 237-246.
Widarko, A. & Brotosuharto, M. K. A. (2022). Work Motivation and Organizational Culture on Work Performance: Organizational Citizenship Behavior (OCB) as Mediating Variable. Human Resouce Management, 2(2), 1-16.
Widodo, W. & Yusuf, F. A. (2021). The Effect of Organizational Citizenship and Visionary Leadership on Contextual Performance: A Case Study in Indonesia. Journal of Asian Finance, Economics and Business, 8(6), 377-386.
Widodo, W. et al. (2023). A mediation model of the effect of visionary leadership on teachers’ organizational citizenship behavior. International Journal of Learning, Teaching and Educational Research, 22(4)} 104-123.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis. (3rd ed.). New York: Harper & Row.
