การพัฒนาหน่วยการเรียนรู้ท้องถิ่น เพื่อส่งเสริมการอ่านภาษาไทย โดยใช้วรรณกรรมพื้นบ้านจังหวัดปัตตานี ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาข้อมูลพื้นฐานในการพัฒนาหน่วยการเรียนรู้ท้องถิ่นโดยใช้วรรณกรรมพื้นบ้านจังหวัดปัตตานี 2) พัฒนาหน่วยการเรียนรู้ท้องถิ่น โดยใช้วรรณกรรมพื้นบ้านจังหวัดปัตตานี 3) เปรียบเทียบทักษะการอ่าน โดยใช้หน่วยการเรียนรู้ท้องถิ่น กับเกณฑ์ร้อยละ 80 และ 4) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างก่อนเรียนกับหลังเรียน โดยใช้หน่วยการเรียนรู้ท้องถิ่นเพื่อส่งเสริมการอ่านภาษาไทย ประชากร คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2568 โรงเรียนเทศบาล จังหวัดปัตตานี นักเรียนทั้งหมด 426 คน กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 จำนวน 30 คน ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ แผนการจัดการเรียนรู้ แบบวัดทักษะการอ่าน แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ใช้สถิติในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยกับเกณฑ์ การเปรียบเทียบค่าเฉลี่ย 2 กลุ่มสัมพันธ์ ผลการวิจัยพบว่า 1) ข้อมูลพื้นฐานในการพัฒนาหน่วยการเรียนรู้ท้องถิ่น มีเนื้อหาวรรณกรรมเกี่ยวกับเรื่องตำนานเมืองปัตตานีที่มีเนื้อหาที่สนุก ช่วยกระตุ้นความสนใจและสร้างทัศนคติที่ดีต่อการอ่านภาษาไทยสามารถพัฒนาทักษะการอ่านออกเสียงและการอ่านจับใจความ
2) หน่วยการเรียนรู้ท้องถิ่น ประกอบด้วย หลักการ สาระสำคัญ จุดประสงค์การเรียนรู้ สมรรถนะสำคัญคุณลักษณะอันพึงประสงค์ สาระการเรียนรู้ท้องถิ่น กิจกรรมการเรียนรู้ และเวลาเรียน มาตรฐานการเรียนรู้ ตัวชี้วัด สื่อ แหล่งเรียนรู้ การวัดและประเมินผลและผลการเรียนรู้ที่คาดหวัง 3) ทักษะการอ่านของนักเรียน สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 80
อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 4) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
ชัยวัฒน์ ทองเพ็ช และสุธาทิพย์ งามนิล. (2563). การพัฒนาหน่วยการเรียนรู้วิธีการทางประวัติศาสตร์ที่ส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความภาคภูมิใจในท้องถิ่น สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารวิชาการเครือข่ายบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือ, 10(1), 93-104.
ฐิติภัทร จักรคำ และคณะ. (2566). การพัฒนาหน่วยการเรียนรู้บูรณาการอัตลักษณ์ถิ่นเพื่อส่งเสริมความสามารถ ในการคิดสร้างสรรค์และสมรรถนะการอยู่ร่วมกับธรรมชาติและวิทยาการอย่างยั่งยืน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วารสารหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 2(2), 26-39.
ทิศนา แขมมณี. (2546). รูปแบบการเรียนการสอน : ทางเลือกที่หลากหลาย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ภัทราวรรณ ศิริ. (2562). การพัฒนาหน่วยการเรียนรู้ท้องถิ่น เรื่องวรรณกรรมพื้นบ้านภูเก็ต กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยทักษิณ.
มัสนะห์ สารี. (2564). การพัฒนารูปแบบชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูโรงเรียนเอกชนนำร่องพื้นที่นวัตกรรม จังหวัดปัตตานี. ปัตตานี: สำนักงานการศึกษาเอกชนจังหวัดปัตตานี.
รัตติยา สาและ. (2544). การปฏิสัมพันธ์ระหว่างศาสนิกที่ปรากฏในจังหวัดปัตตานี ยะลา และนราธิวาส. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
วิไลลักษณ์ ลบลาย. (2566). การพัฒนาหน่วยการเรียนรู้นาฏศิลป์พื้นบ้านภาคใต้ “ซัมเป็ง” เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา.
ศิรดา ผิวทอง และสุธาทิพย์ งามนิล. (2567). การพัฒนาหน่วยการเรียนรู้ เรื่องท่องเที่ยวเมืองนครสวรรค์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารวิชาการเครือข่ายบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือ, 14(2), 158-172.
สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. (2567). รายงานผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ปีการศึกษา 2567. กรุงเทพมหานคร: สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ.
สุรีย์พร ถึงสุข และสุธาทิพย์ งามนิล. (2564). การพัฒนาการหน่วยการเรียนรู้บูรณาการท้องถิ่น เรื่องจันเสนบ้านฉันสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษปีที่ 6. วารสารวิชการการและวิจัยสังคมศาสตร์, 16(2), 73-86.
