การพัฒนาระบบการเฝ้าระวังการติดเชื้อในโรงพยาบาลระดับตติยภูมิและสูงกว่า

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงพัฒนา มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาระบบการเฝ้าระวังการติดเชื้อในโรงพยาบาล และศึกษาประสิทธิผลของระบบการเฝ้าระวังการติดเชื้อในโรงพยาบาลราชวิถี กลุ่มตัวอย่างเป็นพยาบาลวิชาชีพจาก 9 หอผู้ป่วย จำนวน 174 คน คัดเลือกโดยวิธีการเลือกแบบเฉพาะเจาะจง ครอบคลุมพยาบาลควบคุมการติดเชื้อ พยาบาลควบคุมการติดเชื้อประจำหอผู้ป่วย หัวหน้าหอผู้ป่วย และพยาบาลวิชาชีพประจำหอผู้ป่วย เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย 1) ระบบการเฝ้าระวังการติดเชื้อในโรงพยาบาลที่ 2) แบบทดสอบความรู้ 3) แบบประเมินการปฏิบัติตามมาตรการการเฝ้าระวังการติดเชื้อ 4) แบบประเมินคุณภาพข้อมูล และ 5) แบบประเมินความพึงพอใจ เครื่องมือผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ ได้ค่า CVI เท่ากับ 0.97 - 1.00 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และสถิติเปรียบเทียบ ได้แก่ Paired t-test และ Chi-square test การวิเคราะห์ Relative Risk กำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 ผลการวิจัยพบว่า ภายหลังการใช้ระบบ พยาบาลวิชาชีพประจำหอผู้ป่วย มีคะแนนความรู้เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 7.04, p < .001) กลุ่มพยาบาลควบคุมการติดเชื้อและหัวหน้าหอผู้ป่วยมีคะแนนเพิ่มขึ้นแต่ไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ ร้อยละการปฏิบัติตามมาตรการ Infection Prevention Bundle เพิ่มขึ้น คุณภาพข้อมูลการเฝ้าระวังอยู่ในระดับดีและรายงานตรงเวลาร้อยละ 100 มีระดับความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก (Mean = 3.83, S.D. = 0.79) และอัตราการติดเชื้อมีแนวโน้มลดลง โดยเฉพาะ VAP ในหอผู้ป่วยวิกฤต (RR = 0.44, 95% CI: 0.05 - 4.28) แสดงให้เห็นว่าระบบการเฝ้าระวังการติดเชื้อที่พัฒนาขึ้นมีประสิทธิผลและเหมาะสมต่อการประยุกต์ใช้ในโรงพยาบาลระดับตติยภูมิและสูงกว่า