บุพปัจจัยของแรงจูงใจในการท่องเที่ยว การร่วมสร้างประสบการณ์ท่องเที่ยวชุมชน และความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวที่ส่งผลต่อความตั้งใจกลับมาเที่ยวซ้ำ ในเขตพื้นที่ภาคเหนือตอนล่าง 1
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความสำคัญของแรงจูงใจในการท่องเที่ยว การร่วมสร้างประสบการณ์ท่องเที่ยวชุมชน ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว และความตั้งใจกลับมาเที่ยวซ้ำ 2) ทดสอบอิทธิพลเชิงสาเหตุของแรงจูงใจในการท่องเที่ยว การร่วมสร้างประสบการณ์ท่องเที่ยวชุมชน และความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวที่ส่งผลต่อความตั้งใจกลับมาเที่ยวซ้ำ และ 3) ทดสอบอิทธิพลคั่นกลางแบบอนุกรมของการร่วมสร้างประสบการณ์ท่องเที่ยวชุมชน และความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวที่ถ่ายทอดอิทธิพลของแรงจูงใจในการท่องเที่ยวสู่ความตั้งใจกลับมาเที่ยวซ้ำของนักท่องเที่ยวชาวไทยในเขตพื้นที่ภาคเหนือตอนล่าง 1 การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ใช้เครื่องมือเป็นแบบสอบถาม โดยเลือกสุ่มตัวอย่างโดยอาศัยความน่าจะเป็น (Probability Sampling) แบบสัดส่วน จากนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีประสบการณ์เข้าร่วมกิจกรรมท่องเที่ยวชุมชนในเขตพื้นที่ภาคเหนือตอนล่าง 1 แบ่งเป็น 5 จังหวัด ได้แก่ พิษณุโลก ตาก เพชรบูรณ์ อุตรดิตถ์ และสุโขทัย จำนวนทั้งหมด 380 คน วิเคราะห์ข้อมูลสถิติด้วยค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์สมการโครงสร้าง ผลการวิจัยพบว่า แรงจูงใจในการท่องเที่ยวไม่มีอิทธิพลทางตรงต่อความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว แต่มีอิทธิพลทางอ้อมผ่านตัวแปรคั่นกลางการร่วมสร้างประสบการณ์ท่องเที่ยวร่วมกัน และความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวเป็นตัวแปรคั่นกลางระหว่างการร่วมสร้างประสบการณ์ท่องเที่ยวชุมชนและความตั้งใจกลับมาเที่ยวซ้ำ องค์ความรู้ใหม่ในการจัดการท่องเที่ยวชุมชน เช่น การสร้างประสบการณ์ท่องเที่ยวชุมชนให้แก่นักท่องเที่ยวชาวไทยจะเป็นตัวเชื่อมโยงระหว่างแรงจูงใจในการท่องเที่ยวและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว และควรส่งเสริมให้นักท่องเที่ยวมีส่วนร่วมในการสร้างคุณค่าในประสบการณ์ท่องเที่ยวทั้งก่อน ระหว่างและหลังเดินทางท่องเที่ยว และสนับสนุนความมีส่วนร่วมระหว่างนักท่องเที่ยวและแหล่งท่องเที่ยวอันจะนำไปสู่ความตั้งใจกลับมาเที่ยวซ้ำของนักท่องเที่ยวต่อไป
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2566). สถานการณ์การท่องเที่ยวในประเทศ รายจังหวัด ปี 2566. เรียกใช้เมื่อ 14 กุมภาพันธ์ 2568 จาก https://www.mots.go.th/news/category/760
สำนักบริหารยุทธศาสตร์กลุ่มจังหวัดภาคเหนือตอนล่าง 1. (2566). แผนพัฒนากลุ่มจังหวัดภาคเหนือตอนล่าง 1 (พ.ศ. 2566 - 2570). เรียกใช้เมื่อ 22 มีนาคม 2566 จาก https://shorturl.asia/AmyEF
สุวิญชา รักหาญ และคณะ. (2566). การพัฒนาเกณฑ์การประเมินการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชนสู่ความยั่งยืน. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 7(3), 64-81.
Babbie, E. R. (1973). Survey research methods. California: Belmont, Calif., Wadsworth Pub. Co.
Bayih, B. E. & Singh, A. (2020). Modeling domestic tourism: motivations, satisfaction and tourist behavioral intentions. Journal of Heliyon, 6(9), 1-17. https://doi.org/10.1016/j.heliyon.2020.e04839
Hair, J. F. et al. (2010). Multivariate Data Analysis. (7th ed.). Upper Saddle River. New Jersey: Prentice-Hall.
Huang, W. J. et al. (2016). Bundling attractions for rural tourism development. Journal of Sustainable Tourism, 24(10), 1387-1402. https://doi.org/10.1080/09669582.2015.1115510
Jiang, X. et al. (2021). Motivational Antecedents, Value Co-Creation Process, and Behavioral Consequences in Participatory Sport Tourism. Sustainability 2021, 13, 9916. https://doi.org/10.3390/su13179916
Liang, A. (2022). Consumer as co-creators in community-based tourism experience: Impacts on their motivation and satisfaction. Cogent Business & Management, 9, 1-19. https://doi.org/10.1080/23311975.2022.2034389
Likert, R. (1970). New Partterns of Management. New York: McGraw-Hill.
Lin, M. (2024). Understanding the influencing factors of tourists’ revisit intention in traditional villages. Heliyon, 10(15). https://doi.org/10.1016/j.heliyon.2024.e35029
Mathis, E. F. et al. (2016). The effect of co-creation of experience on outcome variable. Annals of Tourism Research, 57, 62-75. https://doi.org/10.1016/j.annals.2015.11.023
Meng, B. & Cui, M. (2020). The role of co-creation experience in forming tourists’ revisit intention to home-based accommodation: Extending the theory of planned behavior. Tourism Management Perspectives, 33, 100581. https://doi.org/10.1016/j.tmp.2019.100581
Nunnally, J. (1978). Psychometric Theory. New York: McGraw-Hill.
Paisri, W. et al. (2022). Customer experience and commitment on eWOM and revisit intention: A case of Taladtongchom Thailand. Cogent Business & Management, 9(1), 2108584. https://doi.org/10.1080/23311975.2022.2108584
Suhartanto, D. et al. (2020). Tourist loyalty in creative tourism: The role of experience quality, value, satisfaction, and motivation. Current Issues in Tourism, 23(7), 867-879. https://doi.org/10.1080/13683500.2019.1568400
Yoon, Y. & Uysal, M. (2005). An examination of the effects of motivation and satisfaction on destination loyalty: A structural model. Tourism Management, 26(1), 45-56. https://doi.org/10.1016/j.tourman.2003.08.016
