การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้เทคโนโลยีความจริงเสริม (Augmented Reality: AR) บูรณาการอัตลักษณ์ชุมชนเพื่อเสริมสร้างทักษะ ด้านเทคโนโลยีสำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก ในบริบทพื้นที่ “เล” จังหวัดนครศรีธรรมราช
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาบริบทโรงเรียนขนาดเล็กและอัตลักษณ์ชุมชน 2) ประยุกต์ใช้รูปแบบเทคโนโลยีความจริงเสริม และ 3) เปรียบเทียบทักษะด้านเทคโนโลยีของนักเรียนก่อนและหลังเรียนรู้โดยใช้เทคโนโลยีความจริงเสริมโดยประยุกต์ใช้รูปแบบเทคโนโลยีความจริงเสริมบูรณาการอัตลักษณ์ชุมชนในการจัดการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างทักษะด้านเทคโนโลยีสำหรับโรงเรียนขนาดเล็กเป็นวิจัยเชิงปฏิบัติการที่เน้นกระบวนการเรียนรู้แบบร่วมมือ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนโรงเรียนขนาดเล็กในบริบทพื้นที่ “เล” โดยการเลือกแบบเจาะจงเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 48 คน เครื่องมือในการวิจัยประกอบด้วยเทคโนโลยีความจริงเสริม แบบประเมินทักษะด้านเทคโนโลยีของนักเรียน ผลการวิจัยพบว่า 1) บริบทของโรงเรียนขนาดเล็กมีปัญหาเกี่ยวกับความพร้อมของห้องเรียนและขาดแคลนเทคโนโลยี เช่น เครื่องคอมพิวเตอร์ไม่เพียงพอ ไม่มีระบบสัญญาณอินเทอร์เน็ตครูไม่ตรงเอกและไม่ครบชั้น ขาดแคลนสื่อการเรียนรู้ 2) การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีความจริงเสริมช่วยกระตุ้นการเรียนรู้ของนักเรียนโดยนักเรียนให้ความสนใจและเรียนรู้ร่วมกันอย่างสนุกสนานและสามารถสร้างชิ้นงานด้วยเทคโนโลยีความจริงเสริมที่บูรณาการอัตลักษณ์ชุมชนได้ และ 3) ผลการเปรียบเทียบทักษะด้านเทคโนโลยีหลังจากการเรียนรู้ด้วยชุดกิจกรรมเทคโนโลยีความจริงเสริม (AR) สูงกว่าก่อนเรียนมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 9.21 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 1.33 ( = 9.21, S.D. = 1.33) ขณะที่ก่อนเรียนมีค่าเท่าเฉลี่ยเท่ากับ 5.36 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 1.10 ( = 5.36, S.D. = 1.10 ดังนั้น การใช้เทคโนโลยีความจริงเสริมบูรณาการอัตลักษณ์ชุมชนทำให้นักเรียนมีทักษะด้านเทคโนโลยีเพิ่มขึ้น และกระตุ้นให้นักเรียนเกิดความคิดสร้างสรรค์ในการสร้างสื่อมากขึ้นและควรมีการจัดกระบวนการเรียนรู้ในทุกรายวิชาเพราะสามารถพัฒนาทักษะด้านเทคโนโลยีสารสนเทศของนักเรียนได้เป็นอย่างดี
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2561). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
จุฑามาศ จอมทอง. (2568). การจัดการเรียนรู้ด้วยเทคโนโลยีดิจิทัลของโรงเรียนขนาดเล็ก. วารสารพุทธสังคมวิทยาปริทรรศน์, 10(3), 132-145.
ชัยยุทธ สุทธิรักษ์. (2563). การจัดการเรียนการสอนแบบรวมชั้นในโรงเรียนขนาดเล็ก. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นฤมล จันทร์เรือง และคณะ. (2564). ปัญหาและแนวทางการจัดการศึกษา ทางไกลผ่านเทคโนโลยีสารสนเทศในโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา อุบลราชธานี เขต 2. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 9(35), 17-24.
นิรันดร์ จันทรา. (2564). การพัฒนาการศึกษาโรงเรียนขนาดเล็กด้วยเทคโนโลยีดิจิทัล. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์, 22(2), 45-58.
นิรุทธิ์ มีไทย. (2568). การบริหารโรงเรียนขนาดเล็กในฐานะโรงเรียนพัฒนาตนเองเชิงพื้นที่ (TSQM-A). วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย (สพบท.), 7(2), 564 -582.
เบญนภา พัฒนาพิภัทร และนัจภัค มีอุสาห์. (2565). การพัฒนาสื่อการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมกระบวนการคิดเชิงสร้างสรรค์ในการสร้างสื่อยุคดิจิทัลร่วมกับเทคโนโลยีความเป็นจริงเสริม. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร, 42(1), 15-30.
ปิลันธ์ ปาวิชัย และคณะ. (2567). รูปแบบการบริหารจัดการแหล่งเรียนรู้เพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียนในโรงเรียน ขนาดเล็กสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(10), 270-286.
พิชิต ขำดี และต้องลักษณ์ บุญธรรม. (2562). ความต้องการจำเป็นของการเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพสำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปกร, 39(2), 67-78.
พิมพ์ใจ ปัญญาแก้ว. (2564). ปัญหาและแนวทางการพัฒนาโรงเรียนขนาดเล็ก. วารสารครุศาสตร์, 49(1), 112-125.
วศินี ทาสุวรรณ. (2567). เทคโนโลยีความเป็นจริงเสรมเพื่อพัฒนาความสามารถในการคิดวิเคราะห์. วารสารวิชาการ มจร.บุรีรัมย์, 9(1), 395-407.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2563). รายงานผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติ. กรุงเทพมหานคร: สสวท.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). สถิติโรงเรียนขนาดเล็กในประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร: สพฐ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2566 - 2570 ของสำนักคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. เรียกใช้เมื่อ 12 มีนาคม 2568 จาก http://www.bopp.go.th/?p=2404
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). รายงานภาวะการศึกษาไทย. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
สุชาติ วรรณขาว และสุนันท์ แก้วอาษา. (2567). การพัฒนาชุดการเรียนรู้แบบจำลองสถานการณ์การอ่านภาษาอังกฤษเพื่อความเข้าใจโดยใช้เทคโนโลยี AR สำหรับนักศึกษาปีที่ 1 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตสกลนคร. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 8(2), 347-356.
อธิติยา สร้างนอก และคณะ. (2566). การพัฒนาการเรียนรู้เรื่องวัสดุ และอุปกรณ์พื้นฐานของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จากการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคโนโลยีความจริง เสริม AR ร่วมวิธีการสอนแบบร่วมมือ. วารสารครุศาสตร ปัญญพัฒน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 1(2), 15-30.
อัมพร พะนิจรัมย์ และคณะ. (2558). การเปรียบเทียบเทียบทักษะการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการสืบค้นข้อมูลทางอินเทอร์เน็ต เรื่องอุปกรณ์คอมพิวเตอร์และความสนใจในการเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่ได้รับรูปแบบการเรียนการสอนทางตรงกับการสอนปกติ. วารสารบัณฑิตวิจัย, 6(2), 25-38.
เอกรัฐ วะราโก และอรวรรณ แท่งทอง. (2562). สื่อการเรียนรู้ดาวเคราะห์ในระบบสุริยะด้วยเทคโนโลยี Augmented Reality (AR) กรณีศึกษานักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนกวดวิชา IMath&Robots child’s Lopburi. วารสารโครงงานวิทยาการคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสารสนเทศ, 5(2), 77-83.
