แนวทางพัฒนาการจัดการเรียนรู้นาฏศิลป์ที่ส่งเสริมทักษะเพื่อสร้างความพร้อมในการทำงานในพื้นที่โครงการระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก (EEC)
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการทำงาน 2) เสนอแนวทางพัฒนากิจกรรมการเรียนการสอนในรายวิชานาฎศิลป์ในพื้นที่เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC) ที่มีความหลากหลาย
ทางวัฒนธรรม เป็นวิจัยเชิงคุณเชิงคุณภาพและเชิงผสม (Mixed-method / Multi-stage design) กลุ่มเป้าหมาย จำนวน 126 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์และแบบบันทึกประเด็นสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการวิเคราะห์ข้อมูลปัจจัยส่วนบุคคลของกลุ่มตัวอย่าง พบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง (ร้อยละ 63.8) และเพศชาย (ร้อยละ 36.1) โดยมีอายุ 36 - 45 ปีมากที่สุด โดยภาพรวมกลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นบุคลากรวัยทำงานตอนกลาง มีสถานภาพสมรสแล้ว สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ดำรงตำแหน่งระดับปฏิบัติการ และมีประสบการณ์ทำงานในองค์กร 5 - 10 ปี 2) ผลการวิเคราะห์ปัจจัยในการทำงานของพนักงานบริษัทในพื้นที่ EEC พบว่า ทั้ง 9 ด้าน ส่วนใหญ่อยู่ในระดับความคิดเห็นมากที่สุด ยกเว้น ทักษะด้านวัฒนธรรมและความเข้าใจระหว่างวัฒนธรรมอยู่ในระดับมาก 3) ผลศึกษาแนวทางพัฒนากิจกรรมการเรียนการสอนในรายวิชานาฎศิลป์ในพื้นที่เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC) ที่มีความหลากหลายทางวัฒนธรรม พบว่า ครูผู้สอนมีกิจกรรม มีการสำรวจและการศึกษาอัตลักษณ์ท้องถิ่น การบูรณาการศิลปะวัฒนะธรรม เปิดโอกาสให้การแสดงความคิดเห็น การศึกษาเชิงประจักษ์ การพัฒนาทักษะที่หลาก การประยุกต์ใช้เทคโนโลยี การเรียนรู้ที่เป็นมิตรกับชุมชน พร้อมส่งเสริมเรียนรู้กับความหลากหลายทางวัฒนธรรม มุ่งเน้นการสร้างสรรค์งานนาฏศิลป์ จากคำสัมภาษณ์ เด็กในพื้นที่ EEC ต้องทำงานกับคนหลายชาติ ถ้าเรียนรู้ผ่านนาฏศิลป์เข้าใจรากวัฒนธรรมของกันและกัน จะช่วยลดความขัดแย้งได้มาก
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กันยรัตน์ ไมยรัตน์. (2564). โครงการพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก (EEC) กับบทบาทและผลกระทบที่เกิดขึ้นกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นของไทย. วารสารสมาคมรัฐประศาสนศาสตร์แห่งประเทศไทย, 3(5), 51-64.
รภัสศา รวงอ่อนนาม. (2568). ปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อการเติบโตของแรงงานในองค์กรและการพัฒนาสมรรถนะในกลุ่มอุตสาหกรรมผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ไทย. วารสารสหศาสตร์การพัฒนาสังคม, 3(2), 1103-1120.
สำนักงานคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก. (2561). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 135 ตอนที่ 34 ก หน้า 1 (14 พฤษภาคม 2561).
Deardorff, D. K. (2016). Intercultural Competence in Higher Education. (First published 2017). New York: NY 10017.
Earley, P. C. & Ang, S. (2023). Cultural Intelligence. Stanford, California: Stanford University Press.
Erikson, E. (2506). Childhood and society. (2nd ed.). New York: W. W. Norton.
Hayashi, S. (2014). A Study on the Preventive Long-Term Care of the General Elderly Population Living in the Rural Area and Residential Estate of Town A. Bulletin of the Japanese Red Cross Hiroshima College of Nursing, 10(4), 103-111.
Herzberg, F. H. (2502). The motivation to work. (1st ed.). New York: Routledge.
Kolb, D. A. (2527). Experiential learning. (First Printing December 2014). The United States of America: Pearson Education Malaysia, Pte. Ltd.
Levinson, D. J. (2521). The seasons of a man’s life. (1st ed.). New York: Alfred A. Knopf.
