รูปแบบการจัดการศึกษาเพื่อการมีงานทำของโรงเรียนการศึกษาสงเคราะห์ภาคใต้ สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) สภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์การจัดการศึกษาเพื่อการมีงานทำของโรงเรียนการศึกษาสงเคราะห์ภาคใต้ สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ 2) การพัฒนารูปแบบการจัดการศึกษาเพื่อการมีงานทำของโรงเรียนการศึกษาสงเคราะห์ภาคใต้ สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ และ 3) การตรวจสอบรูปแบบการจัดการศึกษาเพื่อการมีงานทำของโรงเรียนการศึกษาสงเคราะห์ภาคใต้ สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงปริมาณ ระยะที่ 1 กลุ่มเป้าหมาย คือ ผู้บริหารสถานศึกษา หัวหน้างานวิชาการ และครูผู้รับผิดชอบงานการจัดการศึกษา จำนวน 45 คน โดยใช้แบบสอบถาม ระยะที่ 2 กลุ่มเป้าหมาย คือ ผู้อำนวยการสถานศึกษาที่มีผลการปฏิบัติงานวิชาชีพที่เป็นเลิศ จำนวน 3 คน โดยใช้แบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง และระยะที่ 3 กลุ่มเป้าหมาย คือ ผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 9 คน ใช้การสัมมนากลุ่มผู้เชี่ยวชาญ เพื่อประเมินความถูกต้อง และความเหมาะสมของรูปแบบ การสนทนากลุ่มผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 15 คน เพื่อประเมินความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์ของรูปแบบ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบัน ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาแต่ละด้าน พบว่า การบริหารบุคลากร มีการปฏิบัติสูงสุด ส่วนสภาพที่พึงประสงค์ ซึ่งในภาพรวมมีความต้องการอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อพิจารณาแต่ละด้าน พบว่า ด้านการบริหารงบประมาณ มีความต้องการสูงสุด 2) รูปแบบการจัดการศึกษาเพื่อการมีงานทำ ประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ มีความถูกต้องและเหมาะสมในระดับมากที่สุด และ 3) การตรวจสอบจากการสนทนากลุ่มผู้ปฏิบัติ พบว่า มีความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์ อยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2565). นโยบายและจุดเน้นของกระทรวงศึกษาธิการ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2566. เรียกใช้เมื่อ 1 มิถุนายน 2566 จาก https://www.moe.go.th/360policy-and-focus-moe-2023/
ญาดา สังขภิญโญ. (2565). รูปแบบการดำเนินงานตามระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยใช้แนวคิดวงจรคุณภาพเดมมิ่งสำหรับสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 1. วารสารพุทธปรัชญาวิวัฒน์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 7(2), 44-58.
ณรงค์ อภัยใจ. (2560). รูปแบบการบริหารจัดการศึกษาเพื่อส่งเสริมอาชีพสำหรับเด็กด้อยโอกาส โรงเรียนในโครงการตามพระราชดำริ. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทอร์น, 12(1), 32-45.
พิเชฐ โพธิ์ภักดี. (2553). การพัฒนารูปแบบการบริหารโรงเรียนนิติบุคคล สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ยุทธศาสตร์ชาติ (พ.ศ. 2561 - 2580). (2561). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 135 ตอนที่ 82 ก หน้า 1 (13 ตุลาคม 2561).
ราตรี ศรีไพรวรรณ และพฤทธิ์ ศิริบรรณพิทักษ์. (2555). การพัฒนากลยุทธ์การบริหารสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนมาตรฐานสากลระดับประถมศึกษา. วารสาร EAU Heritage Journal, 3(2), 182-194.
ศฤงคาร ใจปันทา. (2563). รูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมเพื่อส่งเสริมการมีงานทำสำหรับนักเรียนที่มี
ความบกพร่องทางสติปัญญา สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. (2563). รายงานโครงการการจัดการศึกษาเพื่อการมีงานทำของสถานศึกษา สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. กรุงเทพมหานคร: (สศศ.).
Basham, C. J. (2011). The role of career education and guidance for students in year 13 and its implications for students’ career decision making (Master's thesis, Unitec Institute of Technology). Retrieved May 14, 2025, from https://shorturl.asia/yOJ5r
Valiente, O. (2020). Exploring the OECD survey of adult skills (PIAAC): Implications for comparative education research and policy. Compare: A Journal of Comparative and International Education, 50(2), 155-164.
