ปัจจัยที่มีผลต่อแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของพนักงานกลุ่มเจเนอเรชั่น Y ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับปัจจัยแรงจูงใจในการปฏิบัติงานและปัจจัยค้ำจุนของพนักงานกลุ่มเจเนอเรชั่นวายในจังหวัดสุราษฎร์ธานี และ 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยค้ำจุนกับแรงจูงใจในการปฏิบัติงาน โดยใช้วิธีวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง คือ พนักงานเจเนอเรชั่นวายที่เกิดระหว่าง ปี พ.ศ. 2523 - 2540 จำนวน 400 คน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถาม และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยเชิงสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า 1) พนักงานเจเนอเรชั่นวายมีความคิดเห็นต่อปัจจัยจูงใจในระดับสูง โดยด้านความก้าวหน้ามีค่าเฉลี่ยสูงสุด ( = 4.25) รองลงมา คือ ความรับผิดชอบ (
= 4.15) ความสำเร็จในงาน (
= 4.07) การได้รับการยอมรับนับถือ (
= 4.05) และลักษณะของงาน (
= 4.00) ตามลำดับ สำหรับปัจจัยค้ำจุนพบว่า ด้านนโยบายการบริหารงานขององค์การมีค่าเฉลี่ยสูงสุด (
= 4.20) รองลงมา คือ สภาพการทำงาน (
= 4.12) ความสัมพันธ์กับผู้บังคับบัญชา ผู้ใต้บังคับบัญชา และเพื่อนร่วมงาน (
= 3.98) และความเป็นอยู่ส่วนตัว (
= 3.75) 2) ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ พบว่า ปัจจัยค้ำจุนมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับแรงจูงใจในการปฏิบัติงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยเฉพาะด้านผู้บังคับบัญชา ความเป็นอยู่ส่วนตัว และความมั่นคงในงาน สะท้อนให้เห็นว่าสภาพแวดล้อมการทำงานที่เหมาะสม การได้รับการสนับสนุนจากผู้บังคับบัญชา และการมีคุณภาพชีวิตที่ดี ล้วนมีบทบาทสำคัญต่อการเสริมสร้างแรงจูงใจของพนักงานโดยสรุป องค์กรควรให้ความสำคัญกับการพัฒนานโยบายบริหารที่ชัดเจน การสร้างบรรยากาศการทำงานที่เอื้อต่อการปฏิบัติงาน ตลอดจนส่งเสริมความมั่นคงและคุณภาพชีวิตของพนักงาน เพื่อยกระดับแรงจูงใจและประสิทธิภาพในการทำงานของพนักงานเจเนอเรชั่นวายอย่างยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ปภาวี พลโต. (2567). ปัจจัยแรงจูงใจที่ส่งผลต่อความภักดีของพนักงาน Generation Y ในเขตกรุงเทพมหานคร. กรุงเทพมหานคร: คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยรามคําแหง.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2567). รายงานการพัฒนาระบบราชการประจำปี 2567. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ.
สำนักงานแรงงาน. (2567). รายงานสถานการณ์แรงงานไทย พ.ศ. 2567. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานแรงงาน.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2568). รายงานภาพรวมเศรษฐกิจและสังคมประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
โอภาส จูเลิศตระกูล. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของพนักงานเจเนอเรชันวายในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิทยาการจัดการ, 8(1), 12-27.
Chinomona, R. & Dhurup, M. (2023). Work Motivation and Job Satisfaction among Generation Y Employees: The Role of Organizational Support. Journal of Business and Management Research, 15(3), 102-117.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297-334.
Deci, E. L. & Ryan, R. M. (2000). The "What" and "Why" of Goal Pursuits: Human Needs and the Self-Determination of Behavior. Psychological Inquiry, 11(4), 227-268.
Govaerts, N. et al. (2011). Influence of learning and working climate on retention of talented employees. Journal of Workplace Learning, 23(1), 35-55.
Herzberg, F. (1959). The Motivation to Work. New York: John Wiley & Sons.
Human Resource Development Association of Thailand. (2568). รายงานภาวะการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร: สมาคมพัฒนาทรัพยากรมนุษย์.
