แนวทางการจัดการความเครียดของข้าราชการตำรวจที่ปฏิบัติหน้าที่สืบสวน ในสถานีตำรวจ สังกัดกองบัญชาการตำรวจนครบาล

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความเครียด ปัจจัยที่มีผลต่อความเครียด และเสนอแนวทาง การจัดการความเครียดของข้าราชการตำรวจฝ่ายสืบสวนในสถานีตำรวจ สังกัดกองบัญชาการตำรวจนครบาลเป็นการวิจัยแบบผสานวิธีเชิงอธิบายตามลำดับ ทำการเก็บรวบรวมข้อมูลเชิงปริมาณด้วยแบบสอบถาม กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ข้าราชการตำรวจฝ่ายสืบสวนในสถานีตำรวจนครบาล จำนวน 315 นาย โดยใช้การสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิและการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติ t-test การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-way ANOVA) และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพเก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับข้าราชการตำรวจฝ่ายสืบสวนในสถานีตำรวจนครบาล ผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิต และผู้บริหาร จำนวนทั้งสิ้น 12 คน ผลการวิจัยพบว่า ตำรวจฝ่ายสืบสวนมีความเครียดโดยรวมอยู่ในระดับสูง ปัจจัยส่วนบุคคลที่มีผลต่อความเครียด ได้แก่ ประสบการณ์ทำงานสืบสวน ความเพียงพอของรายได้ โรคประจำตัว และเวลานอนหลับเฉลี่ยต่อวัน ส่วนปัจจัยด้านงานที่มีผลต่อความเครียด ได้แก่ ปัญหาด้านการขาดแคลนงบประมาณ บุคลากร และอุปกรณ์เครื่องมือในการปฏิบัติงาน ข้อเสนอแนวทางการจัดการความเครียด ประกอบด้วย 3 ระดับ ได้แก่ 1) ระดับบุคคล มุ่งเน้นการสร้างภูมิคุ้มกันทางจิตใจผ่านการปรับมุมมอง การฝึกสติ และการใช้แรงสนับสนุนทางสังคม 2) ระดับสถานีตำรวจ มุ่งเน้นการสร้างองค์กรสุขภาวะ การจัดสวัสดิการ ระบบพี่เลี้ยง และการจัดเวลาพักผ่อน และ 3) ระดับกองบัญชาการ มุ่งเน้นการจัดสรรทรัพยากรบุคลากร งบประมาณ และอุปกรณ์เครื่องมือให้มีความเหมาะสมกับการปฏิบัติงานจริง มีนโยบายที่สอดคล้องกับบริบทของพื้นที่ และสร้างระบบดูแลสุขภาพจิตเชิงรุกเพื่อเสริมสร้างคุณภาพชีวิตและประสิทธิภาพในการปฏิบัติงาน