การยอมรับเทคโนโลยีและการรับรู้ความเสี่ยงที่มีผลต่อความตั้งใจชำระเงินผ่าน สมาร์ทโฟนของผู้บริโภคในจังหวัดนครศรีธรรมราช
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) การยอมรับเทคโนโลยีและการรับรู้ความเสี่ยงในการชำระเงินผ่านสมาร์ทโฟนของผู้บริโภค ในจังหวัดนครศรีธรรมราช 2) การยอมรับเทคโนโลยีและการรับรู้ความเสี่ยงที่มีผลต่อความตั้งใจชำระเงินผ่านสมาร์ทโฟนของผู้บริโภค ในจังหวัดนครศรีธรรมราช กลุ่มตัวอย่าง คือ กลุ่มผู้บริโภคที่มีอายุตั้งแต่ 20 - 60 ปี ที่เคยใช้การชําระเงินผ่านสมาร์ทโฟน อาศัยอยู่ในจังหวัดนครศรีธรรมราช จำนวน 385 คน ใช้การสุ่มตัวอย่างแบบสะดวก เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามออนไลน์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์สถิติการถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง 247 คน มีอายุระหว่าง 20 – 30 ปี 244 คน มีอาชีพเป็นนักเรียน นักศึกษา 200 คน ระดับการศึกษาปริญญาตรี 238 คน รายได้ต่อเดือนต่ำกว่า 10,000 บาท 204 คน เมื่อพิจารณาการยอมรับเทคโนโลยีและการรับรู้ความเสี่ยงในการชำระเงินผ่านสมาร์ทโฟนของผู้บริโภค พบว่า การยอมรับเทคโนโลยี ด้านการรับรู้ถึงประโยชน์ อยู่ในระดับมาก ( = 4.29) รองลงมา คือ ด้านการรับรู้ความง่ายในการใช้งาน และ การรับรู้ความเสี่ยง ด้านความปลอดภัย อยู่ระดับมากที่สุด (
= 3.55) รองลงมา คือ ด้านการเงิน ด้านประสิทธิภาพ ด้านความเป็นส่วนตัว ด้านสังคม และด้านเวลา ผลการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ พบว่า ปัจจัยที่มีที่มีผลต่อความตั้งใจชำระเงินผ่านสมาร์ทโฟนของผู้บริโภค อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ได้แก่ การยอมรับเทคโนโลยี และ การรับรู้ความเสี่ยง แบบจําลองสามารถอธิบายความแปรปรวนร่วมของความตั้งใจชำระเงินผ่านสมาร์ทโฟนของผู้บริโภคได้ร้อยละ 42.90 อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ถมทอง เผือกอ่อน และคณะ. (2567). อิทธิพลของการยอมรับเทคโนโลยี และการรับรู้ความเสี่ยงที่มีผลต่อการตัดสินใจใช้บริการชำระเงินผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์. วารสารการบริหารและสังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 7(1), 35-46.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2555). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: แอคทีฟพริ้น.
วิชาดา ไม้เงินงาม และสวรรยา ธรรมอภิพล. (2021). พฤติกรรมและการยอมรับเทคโนโลยีการใช้บริการธนาคารบนโทรศัพท์มือถือของผู้ใช้บริการกลุ่มเจเนอเรชั่นเอ็กซ์ในเขตบางแค กรุงเทพมหานคร. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก, 10(2), 63–69.
วิเชียร เกตุสิงห์. (2543). สถิติวิเคราะห์สำหรับการวิจัย. กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์วัฒนาพานิช.
ศูนย์วิจัยกสิกร. (2566). ชำระเงินออนไลน์...โตต่อเนื่อง เร่งต่อยอดธุรกิจเพื่อสร้างความยั่งยืน. เรียกใช้เมื่อ 5 กรกฎาคม 2567 จาก https://www.kasikornresearch.com/th/analysis/k-social-media/Pages/OnlinePayment-FB-04-01-2023.aspx
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2565). e-Payment การชําระเงินทางอิเล็กทรอนิกส์. เรียกใช้เมื่อ 10 กรกฎาคม 2567 จาก https://www.etda.or.th/th/Our-Service/Standard-1/Certifications/Example-1/content-certification-service-register.aspx
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2567). บทบาทของการส่งเสริมและพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ของประเทศไทย. เรียกใช้เมื่อ 22 มกราคม 2569 จาก https://www.thailawpolitics.info/etda/
อรวรรณ นิยมมั่งมี. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความตั้งใจใช้บริการรับชำระเงินด้วย QR Code ของผู้ค้ารายย่อย. ใน วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques. (3rd ed). New York: John Wiley & Sons.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing. (5th ed). New York: Harper Collins Publishers.
Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS quarterly, 13(3), 319-340.
Hoyer, W. D. & MacInnis, D. J. (1997). Consumer behavior. Boston, MA: Houghton Mifflin.