การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมการป้องกันปัญหายาเสพติด สำหรับผู้นำนักศึกษา ในสถาบันอุดมศึกษาจังหวัดสงขลา
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมการป้องกันปัญหายาเสพติด 2) เปรียบเทียบทักษะการป้องกันปัญหายาเสพติด หลังฝึกอบรมกับเกณฑ์ร้อยละ 80 และ 3) ประเมินความพึงพอใจของผู้นำนักศึกษาต่อการฝึกอบรมการป้องกันปัญหายาเสพติด สำหรับผู้นำนักศึกษาในสถาบันอุดมศึกษาจังหวัดสงขลา เป็นการวิจัยและพัฒนา เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ มีค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่างข้อคำถามกับวัตถุประสงค์ 1.00 หลักสูตรฝึกอบรมการป้องกันปัญหายาเสพติด มีค่าเฉลี่ยของความถูกต้อง 4.99 คะแนน และค่าความเหมาะสม 4.98 คะแนน แบบวัดทักษะการป้องกันปัญหายาเสพติด มีค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่างข้อคำถามสอดกับวัตถุประสงค์ ตั้งแต่ 0.67 - 1.00 และแบบประเมินความพึงพอใจต่อการฝึกอบรม มีค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่างข้อคำถามกับวัตถุประสงค์ 1.00 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ผู้นำนักศึกษามหาวิทยาลัยหาดใหญ่ จำนวน 85 คนซึ่งได้มาจากการสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบกลุ่ม ด้วยการจับสลาก สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ยค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การเปรียบเทียบเฉลี่ยหนึ่งกลุ่มกับเกณฑ์ และการวิเคราะห์เชิงเนื้อหาผลการวิจัยพบว่า 1) หลักสูตรฝึกอบรมการป้องกันปัญหายาเสพติด ใช้ระยะเวลา 2 วัน แบ่งเนื้อหาเป็น 4 ด้าน ได้แก่ ด้านความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับยาเสพติด ด้านทักษะการเป็นผู้นำในการป้องกัน ด้านการพัฒนาทักษะชีวิตและการเสริมสร้างภูมิคุ้มกัน และด้านกฎหมาย 2) ทักษะการป้องกันปัญหายาเสพติด หลังฝึกอบรมสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 80 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) ผู้นำนักศึกษามีความพึงพอใจต่อการฝึกอบรมการป้องกันปัญหายาเสพติด อยู่ในระดับมาก ( = 4.20, S.D. = .372)
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมประชาสัมพันธ์. (2568). รวมพลังประชาชาติ ป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติด ปราบปรามผู้มีอิทธิพล. เรียกใช้เมื่อ 5 ตุลาคม 2568 จาก https://shorturl.asia/EBJh7
ก้องหล้า ภูวดลอานนท์. (2565). ปัญหายาเสพติดในวัยรุ่นที่เกิดขึ้นในไทยกับความจริงที่ต้องแก้ไข - ภูฟ้าเรสท์โฮม. เรียกใช้เมื่อ 5 กันยายน 2568 จาก https://shorturl.asia/VmX9y
ก้องหล้า ภูวดลอานนท์. (2566). สถิติของผู้ป่วยสารเสพติดในไทยปี 65 - 66 ล่าสุด - ภูฟ้าเรสท์โฮม. เรียกใช้เมื่อ 5 กันยายน 2568 จาก https://shorturl.asia/7WBJO
พุทธิพร พงศ์นันทกุลกิจ. (2561). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการป้องกันการใช้ยาเสพติดในนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย. ใน วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช. มหาวิทยาลัยบูรพา.
รัศมน กัลป์ยาศิริ. (2565). ศูนย์ศึกษาปัญหาการเสพติดเผยข้อมูลเด็กอายุต่ำกว่า 20 ปี ใช้กัญชาแบบสูบสูงขึ้น 10 เท่าใน 3 ปี. เรียกใช้เมื่อ 18 พฤษภาคม 2568 จาก https://shorturl.asia/rbuz4
ไวกูณฐ์ ครองยุทธ และคณะ. (2567). การพัฒนารูปแบบการป้องกันยาเสพติดของนักศึกษาในสถาบันอุดมศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 12(3), 1032-1042.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2563). จับตาทิศทางสุขภาพคนไทย ปี 2563. เรียกใช้เมื่อ 5 กันยายน 2568 จาก https://shorturl.asia/Tlain
สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด. (2566). รายงานการกำกับติดตามการดำเนินงานรอบ 6 เดือนแรก ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2566. เรียกใช้เมื่อ 9 กันยายน 2568 จาก https://shorturl.asia/IFvNP
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2567). สรุปข้อมูลสถิติที่สำคัญ พ.ศ. 2567: ผลสำรวจ/สำมะโนของสำนักงานสถิติแห่งชาติ. เรียกใช้เมื่อ 6 กันยายน 2568 จาก https://shorturl.asia/n2q18
สุรชัย วัฒนาอุดมชัย และคณะ. (2560). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อสร้างภูมิคุ้มกันการใช้ยาเสพติดของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารงานป้องกันควบคุมโรคที่ 7 ขอนแก่น, 24(1), 25-35.
อนุชา ผิวคำ. (2561). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเสริมสร้างความเข้มแข็งเพื่อป้องกันปัญหายาเสพติดของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตสกลนคร. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
Tyler, R. W. (1949). Basic principles of curriculum and instruction. (1st ed.). Chicago: University of Chicago Press.