โมเดลปัจจัยสู่ความสำเร็จของเครือข่ายนวัตกรรมชุมชนเพื่อความยั่งยืนในจังหวัดเชียงใหม่

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยของเครือข่ายนวัตกรรมเพื่อการพัฒนาชุมชน 2) ศึกษาความสำเร็จของเครือข่ายนวัตกรรมชุมชน 3) วิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จของเครือข่าย และ 4) พัฒนาโมเดลปัจจัยสู่ความสำเร็จของเครือข่ายนวัตกรรมชุมชนเพื่อความยั่งยืน เป็นการศึกษาวิธีวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง ประกอบด้วย ผู้นำชุมชน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น สถาบันการศึกษา และภาคเอกชนในจังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 580 คน โดยใช้การสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือหลักในการเก็บรวบรวมข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูลสถิติด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสมการถดถอยแบบพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัจจัยของเครือข่ายนวัตกรรมเพื่อการพัฒนาชุมชน พบว่า มีปัจจัยสำคัญ 4 ด้าน ได้แก่ การมีส่วนร่วม การบูรณาการความรู้ การสนับสนุนทรัพยากร และการติดตามประเมินผล โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก การมีส่วนร่วมเป็นองค์ประกอบที่สำคัญที่สุด 2) ความสำเร็จของเครือข่ายนวัตกรรมชุมชน ผลการวิจัยพบว่า ความสำเร็จของเครือข่ายนวัตกรรมชุมชนเกิดจากการขับเคลื่อนร่วมกันของหลายภาคส่วน ทั้งภาครัฐ ภาคเอกชน ภาคการศึกษา และชุมชน ส่งผลให้การพัฒนาในด้านเศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม และสิ่งแวดล้อมมีความก้าวหน้าอยู่ในระดับมากถึงมากที่สุด 3) การวิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จของเครือข่ายนวัตกรรม ผลการถดถอยพหุคูณแสดงให้เห็นว่าปัจจัยทั้งสี่มีอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และสามารถอธิบายความแปรปรวนของความสำเร็จได้ร้อยละ 86.5 การมีส่วนร่วมเป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลมากที่สุด และ 4) ผลจากการวิจัยนำไปสู่การพัฒนาโมเดลปัจจัยสู่ความสำเร็จของเครือข่ายนวัตกรรมชุมชนเพื่อความยั่งยืน ซึ่งสามารถใช้เป็นแนวทางเชิงนโยบายและเชิงปฏิบัติในการเสริมสร้างการมีส่วนร่วม การบริหารทรัพยากรอย่างคุ้มค่า และการพัฒนาระบบติดตามประเมินผลที่โปร่งใส