การจัดการห่วงโซ่คุณค่าที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการดำเนินงานผลิตภัณฑ์ต้นจาก อำเภอเชียรใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราช
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาลักษณะการจัดการห่วงโซ่คุณค่าผลิตภัณฑ์ต้นจาก และ 2) สร้างรูปแบบการจัดการห่วงโซ่คุณค่าผลิตภัณฑ์ต้นจากที่เหมาะสมกับบริบทของชุมชน โดยระเบียบวิธีวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม ทั้งเชิงปริมาณและคุณภาพ โดยใช้กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 400 คน จากประชากรทั้งหมด จำนวน 2,512 คน ผลการวิจัยพบว่า ส่วนใหญ่เป็นเพศชาย อายุ 50-59 ปี การศึกษาต่ำกว่าปริญญาตรี มีรายได้ต่อเดือนต่ำกว่า 10,000 บาท อาชีพหลักเป็นเกษตรกร ประกอบอาชีพเกษตรกรรมเป็นหลักอย่างเดียว เป็นพืชพื้นถิ่นที่มีการกระจายตัวอย่างหนาแน่นในชุมชน ขาดการบริหารการผลิตภัณฑ์ต้นจาก มีลักษณะการดำเนินแบบดั้งเดิมที่อาศัยทรัพยากรธรรมชาติในท้องถิ่นและใช้แรงงานในครัวเรือน ที่มุ่งเน้นการจัดหาวัตถุดิบจากธรรมชาติที่มีอยู่ในท้องถิ่นมาใช้ให้เกิดประโยชน์ กระบวนการกลางน้ำ กระบวนการผลิตและแปรรูปโดยใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นในการแปลรูปผลิตภัณฑ์ ส่วนปลายน้ำเน้นการจำหน่ายภายในชุมชนและตลาดท้องถิ่น จากการวิเคราะห์กระบวนการห่วงโซ่คุณค่าต้นจาก ในเรื่องศักยภาพในการเพิ่มมูลค่าและสร้างความยั่งยืนให้แก่ชุมชนในระยะยาว นอกจากนี้ยังได้พัฒนารูปแบบการจัดการห่วงโซ่คุณค่าของชุมชนที่ประกอบด้วย 3 องค์ประกอบหลัก ได้แก่ การบริหารจัดการวัตถุดิบอย่างยั่งยืน การพัฒนากระบวนการผลิตและการแปรรูปโดยใช้เทคโนโลยีที่เหมาะสม การตลาดและการสร้างมูลค่าเพิ่มในชุมชน ให้สามารถเพิ่มประสิทธิภาพการดำเนินงานผลิตภัณฑ์ต้นจาก ให้ประสบความสำเร็จ ไม่ได้ขึ้นอยู่กับแค่การผลิต (กิจกรรมหลัก) เท่านั้น แต่ต้องอาศัยการสนับสนุนที่ดีจากโครงสร้างพื้นฐานและเทคโนโลยี (กิจกรรมสนับสนุน) ควบคู่กันไป เพื่อสร้างมูลค่าเพิ่ม (Value) ให้กับผลิตภัณฑ์ได้สูงสุด
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมการพัฒนาชุมชน. (2563). รายงานผลการดำเนินงานประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2563. กรุงเทพมหานคร: กรมการพัฒนาชุมชน.
ชาย โพธิสิตา. (2562). ศาสตร์และศิลป์การวิจัยเชิงคุณภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นิรันดิ์เกียรติ ลิ่วคุณูปการ. (2565). การจัดการห่วงโซ่คุณค่าการเลี้ยงไก่เบตงเพื่อลดความยากจนในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนใต้. วารสาร อัล-ฮิกมะฮฺ มหาวิทยาลัยฟาฏอนี, 12(23). 16-30.
บุญชม ศรีสะอาด. (2565). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
พูนสุข ประเสริฐสรรพ และคณะ. (2560). การกู้คืนเซลลูโลสและเฮมิเซลลูโลสจากเส้นใยทะลายปาล์มเปล่าและการผลิตน้ำตาลจากเส้นใย. วารสารประยุกต์วิทยาศาสตร์, 17(1). 24-33.
ศรีไพร สกุลพันธ์ และคณะ. (2565). รูปแบบการจัดการห่วงโซ่อุปทานพืชเศรษฐกิจกาแฟในระบบวน. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, 11(2). 70-85.
สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (2565). มาตรการส่งเสริมและช่วยเหลือผู้ประกอบการ SMEs ปี 2565. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม.
สุบิน ยุระรัช. (2559). รูปแบบการบริหารความเสี่ยงด้านการเงินของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในเขตพื้นที่ภาคเหนือตอนบน. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม, 11(2). 1-13.
เสาวลักษณ์ จิตติมงคล และคณะ. (2566). ห่วงโซ่คุณค่าผลิตภัณฑ์ชุมชนที่ส่งผลต่อการพัฒนาเศรษฐกิจสร้างสรรค์ด้านวัฒนธรรมท้องถิ่นในจังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 13(3). 97-109.
อมอร จังศิริพรปกรณ์. (2553). การวิเคราะห์ห่วงโซ่คุณค่า (VCA). เรียกใช้เมื่อ 15 กุมภาพันธ์ 2567 จาก https://eiamsri.wordpress.com
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis. New York: Harper & Row.