การศึกษามิติทางอารมณ์และสังคมของนักเรียนโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษามิติทางอารมณ์และสังคมของนักเรียนโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาองค์ประกอบทางอารมณ์และสังคมของนักเรียนโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน เป็นการวิจัยเชิงสำรวจกลุ่มตัวอย่างของนักเรียนระดับ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 - 6 จำนวนทั้งหมด 100 คน โดยการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง และกลุ่มสัมภาษณ์เชิงลึก ที่ประกอบด้วย ครูผู้สอน ผู้ปกครอง เพื่อนนักเรียน และตัวแทนชุมชน เครื่องมือการวิจัย ได้แก่ แบบวัดมิติทางอารมณ์และสังคม และแบบสัมภาษณ์เชิงลึกสำหรับผู้ที่เกี่ยวข้อง และการวิเคราะห์องค์ประกอบใช้การทดสอบของบาร์ทเลท และค่าความเพียงพอของการเลือกกลุ่มตัวอย่าง พร้อมกับการวิเคราะห์องค์ประกอบหลัก ผลการการวิจัยพบว่า ด้านมาตรฐานความคิด ซึ่งประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ ได้แก่ ความเชื่อในการใช้ความสามารถอย่างเต็มที่เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่มีคุณภาพสูง ความมั่นใจในความสามารถที่จะประสบความสำเร็จ ทัศนคติเชิงบวกต่อการทำงานและการเรียนรู้ ความเชื่อในการพัฒนาตนเองและความสมดุลทางจิตใจ สังคม/อารมณ์ และร่างกาย รวมถึงความรู้สึกยอมรับ เคารพ และสนับสนุนตนเองและผู้อื่น โดยองค์ประกอบสามารถอธิบายความแปรปรวนสะสมได้ร้อยละ 62.46 ส่วนมิติด้านมาตรฐานพฤติกรรม ประกอบด้วย ทักษะการจัดการตนเอง ทักษะทางสังคม และกลยุทธ์การเรียนรู้ การศึกษาครั้งนี้สอดคล้องกับกรอบแนวคิด SEL ของ CASEL ที่เน้นการพัฒนาทักษะสำคัญ 5 ด้าน คือ การตระหนักรู้ในตนเองการจัดการตนเอง การตระหนักรู้ทางสังคม ทักษะความสัมพันธ์ และการตัดสินใจอย่างรับผิดชอบ ผลวิจัยนี้สามารถใช้เป็นพื้นฐานสำคัญในการพัฒนาหลักสูตรและกิจกรรมเสริมสร้างมิติทางอารมณ์และสังคมของนักเรียนในโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน เพื่อส่งเสริมพัฒนาการทางอารมณ์และสังคมที่ดีและเหมาะสมต่อไป
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) และมูลนิธิกระจกเงา. (2567). รายงานสถานการณ์ความเหลื่อมล้ำทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) และมูลนิธิกระจกเงา.
ณัฐฐินันท์ พิมพาทย์ และมฤษฏ์ แก้วจินดา. (2566). การศึกษาผลของโปรแกรมส่งเสริมการพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์ของนักเรียนที่มีปัญหาด้านพฤติกรรมและอารมณ์ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารวิจัยและพัฒนาการศึกษาพิเศษ, 12(1), 61-73.
ภูมิวรพล กุณทา และมัทนา วังถนอมศักดิ์. (2563). ความฉลาดทางอารมณ์ที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตของนักเรียนเดินเรือพาณิชย์ ศูนย์ฝึกพาณิชย์นาวี. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร, 16(2), 111-126.
Changing Perspectives. (2024). MSWPS: Changing Perspectives 2024. Retrieved January 15, 2025, from https://shorturl.asia/r1XPz
Cohen, J. et al. (2005). Helping young children succeed: Strategies to promote social and emotional development. Retrieved January 15, 2025, from https://shorturl.asia/k1Wx5
Durlak, J. A. et al. (2011). The impact of enhancing students’ social and emotional learning: A meta-analysis of school-based universal interventions. Child Development, 82(1), 405-432.
Guo, J. et al. (2023). The roles of social–emotional skills in students’ academic and life success: A multi-informant and multicohort perspective. Journal of Personality and Social Psychology, 124(5), 1079-1110.
Salovey, P. & Mayer, J. D. (2005). Emotional intelligence. In A. Manstead, N. Frijda & A. Fischer (Eds.). Feelings and emotions: The Amsterdam symposium (pp. 201-219). London: Cambridge University.
Taylor, R. D. et al. (2017). Promoting positive youth development through school-based social and emotional learning interventions: A meta-analysis of follow-up effects. Child Development, 88(4), 1156-1171.
Yale SCHOOL OF MEDICINE. (2023). MD Class of 2023: A Source of Hope for Science and Medicine. Retrieved January 15, 2025, from https://shorturl.asia/G8bom
