ปัจจัยที่ส่งผลต่อเจตคติต่อการเรียนวิชาพลศึกษาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 2 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยส่วนบุคคล ปัจจัยสภาพแวดล้อมทางสังคม ปัจจัยสภาพ แวดล้อมทางการเรียน และปัจจัยทางจิตวิทยา ที่มีอิทธิพลต่อเจตคติต่อการเรียนวิชาพลศึกษาของนักเรียน และ 2) เพื่อศึกษาอำนาจในการพยากรณ์เจตคติต่อการเรียนวิชาพลศึกษาของนักเรียน การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน จำนวนทั้งสิ้น 215 คน ได้มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัจจัยส่วนบุคคล โดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านสุขภาพร่างกาย 2) ปัจจัยสภาพแวดล้อมทางสังคม โดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านการสนับสนุนของครู 3) ปัจจัยสภาพแวดล้อมทางการเรียน โดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้านพบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านอุปกรณ์และสถานที่ 4) ปัจจัยทางจิตวิทยา โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านการตระหนักรู้ด้านการเรียน 5) เจตคติต่อการเรียนวิชาพลศึกษา โดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านความรู้สึก และ 6) ผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า ปัจจัยส่วนบุคคล ปัจจัยสภาพแวดล้อมทางสังคม ปัจจัยสภาพแวดล้อมทางการเรียน และปัจจัยทางจิตวิทยามีอิทธิพลต่อเจตคติต่อการเรียนวิชาพลศึกษาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยเป็นผลเชิงบวก
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
เชษฐภูมิ วรรณไพศาล. (2560). ระเบียบวิธีวิจัยทางสังคมศึกษา : หลักการและการประยุกต์. ใน วิทยานิพนธ์หลักสูตรการสอนและการเรียนรู้ สาขาวิชาสังคมศึกษา. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
พงษ์เอก สุขใส. (2561). ครูพลศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทิร์น, 12(2561), 8-21.
ภัสราพร ทองวัตร. (2562). ปัจจัยทำนายพฤติกรรมการทำกิจกรรมทางกายของเด็กนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 - 6 ในเขตตำบลหนองกุลา อำเภอบางระกำ จังหวัดพิษณุโลก. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข, 29(2), 24-36.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.). (2563). รายงานสถานการณ์กิจกรรมทางกายของเด็กและเยาวชนไทย ปี 2563. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.
Bailey, R. (2006). Physical Education and Sport in Schools: A Review of Benefits and Outcomes. Journal of School Health, 76(8), 397-401.
Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: Freeman.
Bhooshan, T. et al. (2018). Thailand’s 2018 Report Card on Physical Activity for Children and Youth. Bangkok: Institute for Population and Social Research, Mahidol University.
Cozett, C. et al. (2016). Factors influencing participation in Physical activity among 11-13-year-old school children in the Western Cape, South Africa. African Journal for Physical Activity and Health Sciences, 22(4:2), 1100-1107.
Deci, E. L. & Ryan, R. M. (2000). The “what” and “why” of goal pursuits: Human needs and the self-determination of behavior. Psychological Inquiry, 11(4), 227-268.
Fredricks, J. A. & Eccles, J. S. (2005). Family socialization, gender, and sport motivation and involvement. Journal of Sport and Exercise Psychology, 27(1), 3-31.
Hayati, N. et al. (2023). Peer Social Support Enhances a Student's Motivation to Engage in Studying. Global Perspectives in Education Journal, 1(1), 71-79.
Hu, J. & Qian, S. (2025). Correlations and comparisons of teacher expectations achievement motivation academic achievement and creativity. Front Psychol, 16(2025), 1-12.
Jaarsveld, G. M. V. et al. (2024). Goal setting in higher education: how, why, and when are students prompted to set goals? A systematic review. Frontiers in Education, 9(2024). 1-17. https://doi.org/10.3389/feduc.2024.1511605
Koh, Y. S. et al. (2022). A cross-sectional study on the perceived barriers to physical activity and their associations with domain-specific physical activity and sedentary behaviour. BMC Public Health, 22(1), 1-11.
Ma, Y. & Wei, C. (2022). The relationship between perceived classroom climate and academic performance among English-major teacher education students in Guangxi, China: The mediating role of student engagement. Frontiers in Psychology, 13(2022), 1-13.
Pintrich, P. R. (2003). A motivational science perspective on the role of student motivation in learning and teaching contexts. Journal of Educational Psychology, 95(4), 667-686.
Reeve, J. (2006). Teachers as facilitators: What autonomy-supportive teachers do and why their students benefit. The Elementary School Journal, 106(3), 225-236.
Ryan, R. M. & Deci, E. L. (2000). Self-determination theory and the facilitation of intrinsic motivation, social development, and well-being. American Psychologist, 55(1), 68-78.
Schunk, D. H. et al. (2014). Motivation in Education: Theory Research and Applications. Boston: Pearson.
Wentzel, K. R. (2009). Students’ Relationships with Teachers as Motivational Contexts. London: Routledge.
Xiang, P. et al. (2006). Fourth-Grade Students’ Motivational Changes in an Elementary Physical Education Running Program. Research Quarterly for Exercise and Sport, 77(2006), 195-207.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. (3rd ed.). New York: Harper and Row Publications.
