รูปแบบการพัฒนาการบริหารงานนิเทศภายในโรงเรียนเชิงรุกแบบมีส่วนร่วม เพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษาที่ยั่งยืนของโรงเรียนบางพะเนียง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัญหาการบริหารงานนิเทศภายใน 2) เพื่อสร้างรูปแบบการพัฒนาการบริหารงานนิเทศภายในฯ 3) เพื่อตรวจสอบความเหมาะสม และความเป็นไปได้ของรูปแบบการพัฒนาการบริหารงานนิเทศภายในฯ 4) เพื่อทดลองใช้รูปแบบการพัฒนาการบริหารงานนิเทศภายในฯ 5) เพื่อศึกษาความพึงพอใจการใช้รูปแบบการพัฒนาการบริหารงานนิเทศภายในฯ โดยประชากร มี 2 กลุ่ม คือ กลุ่มที่ 1 การวิจัยเชิงปริมาณ ได้แก่ 1) ครู 7 คน ผู้ปกครองนักเรียน จำนวน 71 คน และคณะกรรมการสถานขั้นพื้นฐาน จำนวน 7 คน รวมทั้งหมด 85 คน กลุ่มที่ 2 การวิจัยเชิงคุณภาพ ได้แก่ 1) ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 7 คน 2) ผู้ทรงคุณวุฒิด้านการศึกษา จำนวน 7 คน เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์เชิงลึก มีค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) อยู่ระหว่าง 0.80 - 1.00 การวิเคราะห์ข้อมูลโดยสรุปเนื้อหา สถิติที่ใช้ คือ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการวิเคราะห์สภาพปัญหาการบริหารงานนิเทศภายในโรงเรียนเชิงรุกฯ พบว่า มีความคิดเห็นโดยภาพรวม ระดับปัญหาอยู่ในระดับมาก ( = 4.36,
= 0.31) 2) ผลการสร้างรูปแบบมีองค์ประกอบ 5 ส่วน ได้แก่ บทนำ การบริหารงานคุณภาพ การบริหารงานนิเทศภายใน ปัจจัยความสำเร็จ การนำรูปแบบไปใช้ 3) ผลการตรวจสอบความเหมาะสมและความเป็นไปได้ของรูปแบบฯ พบว่า ทั้ง 5 ส่วน มีความเหมาะสมและความเป็นไปได้โดยมีค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) อยู่ระหว่าง 0.80 - 1.00 4) ผลการวิเคราะห์ความคิดเห็นของผู้บริหารต่อผลการทดลองใช้รูปแบบฯ พบว่า ระดับความคิดเห็นอยู่ในระดับมาก (
= 4.43,
= 0.29) และ 5) ผลการศึกษาความพึงพอใจในการใช้รูปแบบโดยรวมเฉลี่ย (
= 4.39,
= 0.36)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2567). นโยบายเรียนดีมีความสุข. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
เกศทิพย์ ศุภวานิช. (2559). การนิเทศภายในโรงเรียนแบบมีส่วนร่วม. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพัฒนาครูคณาจารย์ และบุคลากรทางการศึกษา.
จตุรงค์ ธนะสีลังกูร. (2564). รูปแบบการพัฒนาทักษะการนิเทศภายในแบบมีส่วนร่วมด้วยกระบวนการชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ: พหุกรณีศึกษาโรงเรียนขนาดเล็กในจังหวัดนครราชสีมา. วารสารราชพฤกษ์, 20(2), 69-84.
จำลอง ไชยยา. (2564). การพัฒนารูปแบบการนิเทศแบบพัฒนาการร่วมกับการชี้แนะทางปัญญาเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการจัดประสบการณ์แบบสมดุลภาษาสำหรับครูผู้สอนเด็กปฐมวัย กลุ่มชาติพันธุ์ลัวะ. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ฐาปนา จ้อยเจริญ. (2563). การพัฒนารูปแบบการนิเทศตามแนวคิดชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพร่วมกับการพัฒนาบทเรียนร่วมกันเพื่อส่งเสริมความสามารถในการจัดการเรียนรู้ร่วมกันเชิงรุกของนักศึกษาครูวิทยาศาสตร์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏ. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตรศึกษา. ศูนย์วิทยาศาสตร์ศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ทองคำ อำไพ. (2564). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในเพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษาสำหรับสถานศึกษาขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ประทุม เนตรสุขแสง. (2551). ความพึงพอใจของครูที่มีต่อกระบวนการนิเทศภายในโรงเรียนของโรงเรียนสันต์เสริมวิทย์ จังหวัดสมุทรปราการ. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี.
พัชรี ศานติอาวรณ์. (2552). สภาพการนิเทศภายในของศูนย์พัฒนาคุณภาพการศึกษาแม่นาวาง อำเภอแม่ จังหวัดเชียงใหม่. ใน สารนิพนธ์ศึกษาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัย เชียงใหม่.
ล้วน สายยศ และอังคณา สายยศ. (2543). เทคนิคการวิจัยทางการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
สถาพร สมอุทัย. (2565). การนิเทศการศึกษา หนึ่งในตัวช่วยในการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารวิจายวิชาการ, 5(3), 273-288.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 12 พ.ศ. 2560 - 2564. กรุงเทพมหานคร: สำนักนายกรัฐมนตรี.
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2565). แนวทางการนิเทศภายในสถานศึกษาเพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
