การวิจัยปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมเพื่อพัฒนาหลักสูตรเสริมสร้าง คุณลักษณะอันพึงประสงค์ “เด็กดีศรีเวินชัย ในวิถีพอเพียง” สำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษาโรงเรียนบ้านศรีเวินชัย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา นครพนม เขต 2

Main Article Content

สัญทิตย์ ชอนบุรี
พัทธนันท์ ชมภูนุช
ปุณฑริกา น้อยนนท์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพ ปัญหา และความต้องการของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียและครูในโรงเรียนบ้านศรีเวินชัยเกี่ยวกับการพัฒนาหลักสูตรเสริม 2) พัฒนาหลักสูตรเสริมสร้างคุณลักษณะอันพึงประสงค์ “เด็กดีศรีเวินชัย ในวิถีพอเพียง” และ 3) ศึกษาผลการใช้หลักสูตรเสริมสร้างคุณลักษณะอันพึงประสงค์ “เด็กดีศรีเวินชัย ในวิถีพอเพียง” โดยใช้กระบวนการวิจัยปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม 6 ขั้นตอน กลุ่มเป้าหมายเป็นผู้บริหาร ครูโรงเรียนบ้านศรีเวินชัย จำนวน 9 คน และผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย จำนวน 38 คน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ โดยใช้วิธีวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) โรงเรียนไม่มีหลักสูตรเกี่ยวกับปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงหรือภูมิปัญญาที่มีอยู่ในท้องถิ่น นักเรียนขาดคุณลักษณะอันพึงประสงค์ คณะครูและผู้มีส่วนได้ส่วนเสียมีความต้องการจัดทำหลักสูตรเสริมและปลูกฝังให้นักเรียนมีคุณลักษณะอันพึงประสงค์ 2) หลักสูตรเสริมสร้างคุณลักษณะอันพึงประสงค์ “เด็กดีศรีเวินชัย ในวิถีพอเพียง” มีองค์ประกอบ 8 องค์ประกอบ และมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด และ 3) ผลการทดลองใช้หลักสูตร พบว่า 3.1) นักเรียนมีคุณลักษณะอันพึงประสงค์หลังเรียนด้วยหลักสูตรเสริมสูงกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้ที่ ร้อยละ 70 3.2) ผลการประเมินหลักสูตรโดยใช้รูปแบบ CIPP ด้านบริบท โรงเรียนและชุมชนมีความต้องการหลักสูตร ด้านปัจจัยนำเข้า มีความเหมาะสมกับผู้เรียน ด้านกระบวนการ หลักสูตรมีความเหมาะสม ด้านผลผลิต นักเรียนมีคุณลักษณะอันพึงประสงค์“เด็กดีศรีเวินชัย ในวิถีพอเพียง” สูงขึ้น และ 3.3) ผู้บริหาร ครูผู้สอน ผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย และนักเรียน มีความพึงพอใจต่อหลักสูตรอยู่ในระดับมากที่สุด

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ชอนบุรี ส. ., ชมภูนุช พ. ., & น้อยนนท์ ป. . (2025). การวิจัยปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมเพื่อพัฒนาหลักสูตรเสริมสร้าง คุณลักษณะอันพึงประสงค์ “เด็กดีศรีเวินชัย ในวิถีพอเพียง” สำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษาโรงเรียนบ้านศรีเวินชัย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา นครพนม เขต 2. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 12(7), 32–43. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/291088
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

คุณาพร วรรณศิลป์. (2560). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมครูด้วยรูปแบบผสมผสานเรื่อง การทำวิจัยในชั้นเรียน. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

ทัสริน โตนุช. (2561). การพัฒนาหลักสูตรเสริม เรื่อง วิทยาศาสตร์สุขภาพกับความงามและการชะลอวัยเพื่อส่งเสริมความสามารถในการคิดแก้ปัญหาและการคิดสร้างสรรค์สำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนสาธิตในเขตกรุงเทพมหานคร. ใน ดุษฎีนิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

บุญเลี้ยง ทุมทอง. (2554). การพัฒนาหลักสูตร. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ผดุง จิตเจือจุน. (2562). สถานการณ์ปัจจุบันของเด็กและเยาวชนไทยน่าวิตกในอนาคตยิ่งน่าเป็นห่วง. เรียกใช้เมื่อ 9 มกราคม 2566 จาก http://www.matichon.co.th/columnists/news_1313057

พันทิวา กุมภิโร. (2560). การพัฒนาหลักสูตรเสริมตามแนวคิดการเรียนรู้แบบอิงบริบทโดยใช้ปัญหาเป็นฐานเพื่อเสริมสร้างทักษะและกระบวนการทางคณิตศาสตร์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. ใน ดุษฎีปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวิจัยหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

พิศาล เครือลิต. (2565). การพัฒนาหลักสูตรเสริมสร้างคุณลักษณะอยู่อย่างพอเพียงตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. ใน ดุษฎีการศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยนเรศวร.

ภักดี เอื้อราษฎร์. (2555). การเสริมสร้างคุณธรรม จริยธรรม ตามแนวปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของนักเรียน: การวิจัยปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม กรณีโรงเรียนผดุงนารี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 26. ใน ดุษฎีนิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารจัดการการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

ลัดสะหมี พอนไช. (2565). การพัฒนาหลักสูตรเสริมเพื่อเสริมสร้างความฉลาดทางดิจิทัลของนักศึกษามหาวิทยาลัยสะหวันนะเขต สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว. ใน ดุษฎีพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

วิจิตรพรรณ ลาภะ. (2557). การพัฒนาหลักสูตรเสริมสร้างจิตสาธารณะ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. ใน ดุษฎีครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการการศึกษาและการเรียนรู้. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.

สงัด อุทรานันท์. (2532). พื้นฐานและหลักการพัฒนาหลักสูตร. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มิตรสยาม.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 - 2579. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.

สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ 2561 - 2580. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ.

สำราญ กำจัดภัย. (2562). สถิติเพื่อการวิจัยด้านหลักสูตรและการสอน (ฉบับปรับปรุง). สกลนคร: คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

Krathwohl, D. R. et al. (1973). Taxonomy of Educational Objectives: The Classfication of Educational Goals Handbook II: Affective Domain. London: Longman.