การเสริมสร้างศักยภาพการออมของชุมชนวัยก่อนเกษียณอย่างมีส่วนร่วมบนพื้นฐาน หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง: กรณีศึกษาอำเภอพนมทวน จังหวัดกาญจนบุรี”
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาศักยภาพการออมของชุมชนวัยก่อนเกษียณอย่างมีส่วนร่วมบนพื้นฐานปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในอำเภอพนมทวน จังหวัดกาญจนบุรี และ 2) ประเมินผลและถอดบทเรียนจากการพัฒนาศักยภาพการออมตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง กลุ่มตัวอย่าง ประกอบด้วย ประชาชนวัยก่อนเกษียณ จำนวน 35 คน และผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง จำนวน 5 คน คัดเลือกแบบเจาะจง (purposive sampling) เครื่องมือในการเก็บข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ และการสนทนากลุ่ม การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณใช้สถิติเชิงพรรณนาและเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยด้วยสถิติ paired t-test ส่วนการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า ชุมชนวัยก่อนเกษียณมีทัศนคติเชิงบวกต่อการออม ส่วนใหญ่มีวัตถุประสงค์ในการออมเพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับภาวะเจ็บป่วยในอนาคต การเกษียณอายุ และการศึกษาของบุตรหลาน รูปแบบการออมที่นิยม ได้แก่ การฝากเงินกับธนาคารหรือสหกรณ์ การซื้อกรมธรรม์ประกันชีวิต และการเก็บเงินสดไว้ใช้ในยามจำเป็น ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการออมของประชาชนวัยก่อนเกษียณ ได้แก่ รายได้ที่เปลี่ยนแปลงตามสภาวะเศรษฐกิจ และความไม่แน่นอนข้องกับค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน หลังจากเข้าร่วมการพัฒนาศักยภาพการออมชุมชนมีความรู้เกี่ยวกับการออมและการดำเนินชีวิตตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 11.39 และ 8.351, p < .000) มีการวางแผนการออมเงินเพื่อการเกษียณอย่างเป็นระบบทั้ง 3 ระยะ ได้แก่ การออมระยะสั้น การออมระยะกลาง และการออมระยะยาว ผลการติดตาม ร้อยละ 63.50 ของกลุ่มวัยก่อนเกษียณมีการออมเพิ่มขึ้นเฉลี่ยร้อยละ 5.72 เมื่อเทียบกับก่อนเข้าร่วมโครงการ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กมลวรรณ วรรณธนัง และคณะ. (2563). รูปแบบการส่งเสริมการออมของแรงงานนอกระบบตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในกองทุนการออมแห่งชาติกรณีศึกษาตำบลบางนมโค อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารการจัดการสมัยใหม่, 18(2), 54-68.
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2552). หลักสถิติ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธนภณ เรืองแรงสกุล. (2561). รูปแบบการออมเงินและการวางแผนทางการเงินที่ส่งผลต่อการเตรียมความพร้อมก่อนเกษียณอายุของพนักงานในเครือบริษัทกิฟฟารีน. ใน สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ. มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์.
พิริยา บุญประเทืองรัตนะ. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการออมที่ส่งผลต่อความรู้ ความเข้าใจเรื่องการออมของลูกค้าธนาคารกรุงเทพ สาขาบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
โรงเรียนหัวหาดวิทยา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองคาย เขต 1. (2563). แนวทางส่งเสริมพฤติกรรมการออมของนักเรียนระดับประถมศึกษา ตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง ของโรงเรียนหัวหาดวิทยา. หนองคาย: โรงเรียนหัวหาดวิทยา.
ศิวัช กรุณาเพ็ญ. (2560). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการออมและพฤติกรรมการออมของคน Gen Y. ใน สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่สิบสอง พ.ศ. 2560 - 2564. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานพัฒนาชุมชนจังหวัดกาญจนบุรี. (2562). รายงานการสำรวจข้อมูลความจำเป็นพื้นฐาน (จปฐ.). กาญจนบุรี: สำนักงานพัฒนาชุมชนจังหวัดกาญจนบุรี.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2564). ข่าวสภาพัฒน์. เรียกใช้เมื่อ 25 มีนาคม 2568 จาก https://www.nesdc.go.th/more_news.php?cid=868
สุพัตรา ยอดสุรางค์. (2562). แนวคิดว่าด้วยการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาชุมชน. วารสารวิจัยและพัฒนา วไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 14(1), 122-132.
อิญริญา ละครขาว และวิไลวัจส์ กฤษณะภูติ. (2561). แนวทางการพัฒนาอาชีพเสริมตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง: กรณีศึกษาการปลูกดอกพุดเทศบาลเมืองศิลา หมู่บ้านศิลา ตำบลศิลา อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวดขอนแก่น. ใน การประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษาแห่งชาติ ครั้งที่ 19 วันที่ 9 มีนาคม 2561. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
Best, J. W. (1988). Research in Education. New Jersey: Prentice hall Inc.
Bloom, S. J. (1975). Taxonomy of education objective, hand book1: cognitive domain. New York: David Mckay.
Delaflooz, N. & Paim, L. (2011). Personal saving behavior among Malaysian employees: Socio demographic comparison. International Conference on Social Science and Humanity, 5(1), 361-363.
DeVon H. A. et al. (2007). A Psychometric Toolbox for testing Validity and Reliability. Journal of Nursing scholarship, 39(2), 155-164.
Rovinelli, R. J. & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2(1977), 49-60.
