รูปแบบการบริหารโรงเรียนสู่องค์กรนวัตกรรม ของโรงเรียนพื้นที่นวัตกรรมการศึกษาจังหวัดแม่ฮ่องสอน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน และสภาพที่พึงประสงค์ 2) พัฒนาตรวจสอบรูปแบบ และคู่มือการใช้รูปแบบ และ 3) ประเมินรูปแบบ และคู่มือรูปแบบการบริหารโรงเรียนสู่องค์กรนวัตกรรมของโรงเรียนพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา จังหวัดแม่ฮ่องสอน เป็นการวิจัยแบบผสมผสานวิธี ประชากร ได้แก่ ผู้บริหาร หัวหน้าฝ่ายงาน และครู จำนวน 946 คน เลือกกลุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิ จำนวน 275 คน และสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิจากแนวปฏิบัติที่ดี 8 แห่ง เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามความคิดเห็น แบบสัมภาษณ์ และแบบบันทึกข้อมูล ผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้เชี่ยวชาญ 5 คน สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ดัชนีลำดับความสำคัญของความต้องการจำเป็น ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์ประกอบหลักการบริหารโรงเรียนสู่องค์กรนวัตกรรม ได้แก่ ภาวะผู้นำนวัตกร การพัฒนาทุนมนุษย์ ระบบสนับสนุนองค์กร วัฒนธรรมสร้างสรรค์ การขับเคลื่อนทีม และเครือข่ายความร่วมมือ สภาพปัจจุบัน ภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง ( = 3.12, S.D. = 0.83) สภาพที่พึงประสงค์อยู่ในระดับมาก (
= 4.31, S.D. = 0.80) และดัชนีการจัดอันดับความต้องการจำเป็นเฉลี่ยรวมเท่ากับ 0.3804 (PNIModified = 0.3804) 2) รูปแบบการบริหารโรงเรียนสู่องค์กรนวัตกรรม ได้แก่ หลักการ จุดมุ่งหมาย ระบบและกลไกการบริหาร การวัดประเมินผล และเงื่อนไขความสำเร็จ ส่วนคู่มือการใช้รูปแบบ ได้แก่ ชื่อ คำชี้แจง สารบัญ วัตถุประสงค์ เนื้อหา แนวทางการใช้รูปแบบ การประเมินผล และอ้างอิง 3) ผลการประเมินรูปแบบและคู่มือ พบว่า ภาพรวมทุกรายการมีความเป็นไปได้อยู่ในระดับมาก และความเป็นประโยชน์อยู่ในระดับมากที่สุด (
= 4.44, S.D. = 0.72,
= 4.54, S.D. = 0.66,
= 4.48, S.D. = 0.68,
= 4.55, S.D. = 0.64 ตามลำดับ) ภาพรวมทุกรายการมีความถูกต้อง และความเหมาะสม คิดเป็นร้อยละ 100
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กฤศกร จิรภานุเมศ และคณะ. (2554). ผลของการมุ่งเน้นความเป็นผู้ประกอบการและกลยุทธ์ ที่มีต่อความสามารถทางนวัตกรรมและผลการดําเนินงาน การศึกษาเชิงประจักษ์ของบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ เอ็ม เอ ไอ. วารสารวิทยาการจัดการ, 28(1), 1-15.
โชติชวัล ฟูกิจกาญจน์. (2559). การบริหารทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นิสดารก์ เวชยานนท์. (2559). การประยุกต์ใช้ความรู้ที่ได้รับจากการฝึกอบรม: กรณีศึกษา หลักสูตรการพัฒนาผู้บริหารระดับกลางของการประปานครหลวง. วารสารการจัดการภาครัฐและภาคเอกชน, 23(2), 175-211.
พระราชบัญญัติพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา พ.ศ. 2562. (2562). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 136 ตอนที่ 57 ก หน้า 102-120 (30 เมษายน 2562).
พิณสุดา สิริธรังศรี. (2562). การจัดการศึกษาเชิงพื้นที่: แนวคิด ความหมาย และกรณีศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 21(2), 1-15.
รัตนา ดวงแก้ว. (2563). ปัจจัยความสำเร็จในการพัฒนานวัตกรรมการศึกษาในโรงเรียนขนาดเล็ก. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี, 10(1), 112-125.
วรรณี แกมเกตุ และคณะ. (2563). การประเมินโครงการพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา: การวิเคราะห์ปัจจัยความสำเร็จ. วารสารวิธีวิทยาการวิจัย, 33(1), 1-20.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2556). การบริหารการศึกษาแห่งอนาคต: ทิศทางและแนวปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
วิจารณ์ พานิช. (2558). การเรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลง. กรุงเทพมหานคร: บริษัท เอส.อาร์.พริ้นติ้งแมสโปรดักส์ จำกัด.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 - 2579. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). รายงานการติดตามและประเมินผลการดำเนินงานพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา ประจำปีงบประมาณ 2564. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ (องค์การมหาชน). (2565). แนวทางการพัฒนาวัฒนธรรมองค์กรนวัตกรรมในสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ.
สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดแม่ฮ่องสอน. (2567). การประเมินสถานศึกษานำร่องเบื้องต้น. ใน เอกสารการประชุมคณะกรรมการขับเคลื่อนพื้นที่นวัตกรรมการศึกษาจังหวัดแม่ฮ่องสอน 22 ตุลาคม 2567. สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดแม่ฮ่องสอน.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2562). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อุษา ภู่จีน. (2564). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการเพื่อยกระดับคุณภาพโรงเรียนขนาดเล็ก. วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 12(1), 15-28.
Bertalanffy, L. V. (1968). General system theory: Foundations, development, applications. New York: George Braziller.
Caldwell, B. J. & Spinks, J. M. (2013). The self-managing school. (3rd ed.). New York: Routledge.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing. (5th ed.). New York: Harper Collins. Publishers.
Davenport, T. H. (2013). Thinking for a living: How to get better performances and results from knowledge workers. Boston, Massachusetts: Harvard Business School Press.
David, F. R. (2017). Strategic management: A competitive advantage approach, concepts and cases. (16th ed.). Boston, Massachusetts: Pearson.
Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS Quarterly, 13(3), 319-340.
Deming, W. E. (1986). Out of the Crisis. Cambridge, Massachusetts: MIT Press.
Dick, W. et al. (2015). The systematic design of instruction. (8th ed.). Boston, Massachusetts: Pearson.
Drucker, P. F. (2007). The practice of management. (1st ed.). New York: Routledge.
Fullan, M. (2007). The new meaning of educational change. (4th ed.). New York: Teachers College Press.
Fullan, M. (2014). The Principal: Three Keys to Maximizing Impact. San Francisco: Jossey-Bass.
Fullan, M. (2017). Coherence making and deep learning: Strategies for system change that benefit all students. In Reading Association Convention. Wisconsin State.
Fullan, M. (2023). Leading in a culture of change. (3rd ed.). San Francisco, California: Jossey- Bertalanffy.
Garvin, D. A. et al. (2008). Is yours a learning organization. Harvard Business Review, 86(3), 109-116.
Hardiansyah, F. (2022). The implementation of school-based management in improving quality of education in primary school. Kelola: Jurnal Manajemen Pendidikan, 9(2), 148-162.
Hargreaves, A. & O'Connor, M. T. (2018). Collaborative professionalism: When teaching together means learning for all. Thousand Oaks, California: Corwin Press.
Hoy, W. K. & Miskel, C. G. (2013). Educational administration: Theory, research, and practice. (9th ed.). New York: McGraw-Hill.
Knowles, M. S. et al. (2015). The adult learner: The definitive classic in adult education and human resource development. (8th ed.). New York: Routledge.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Nonaka, I. & Takeuchi, H. (1995). The knowledge-creating company: How Japanese companies create the dynamics of innovation. New York: Oxford University Press.
OECD. (2022). Schools as learning organisations: A framework for analysis and action (Education Working Paper No. 215). Paris: OECD Publishing.
Reiser, R. A. & Dempsey, J. V. (2017). Trends and issues in instructional design and technology. (4th ed.). Boston, Massachusetts: Pearson.
Rogers, E. M. (2003). Diffusion of innovation. (5th ed.). New York: The Free Press.
Scott, I. (2020). A New PK-12 Education Ecosystem Framework for a New Normal. Retrieved January 15, 2023, from https://www.sir.advancedleadership.harvard.edu/articles/a-new-pk-12-education-ecosystem-framework-for-a-new-normal
Senge, P. M. (2006). The fifth discipline: The art & practice of the learning organization. New York: Currency Doubleday.
Stalheim, O. R. & Somby, H. M. (2024). An embodied perspective on an augmented reality game in school: Pupil's bodily experience toward learning. Smart Learning Environments, 11(24), 1-21.
Stufflebeam, D. L. & Shinkfield, A. J. (2007). Evaluation Theory, Models, & Application. San Francisco: John Wilwy.
Suban, A. & Nursita, L. (2024). Enhancing education quality through school-based management system and independence. Al-Tanzim: Jurnal Manajemen Pendidikan Islam, 8(1), 512-525.
Tidd, J. & Bessant, J. (2020). Managing innovation: Integrating technological, market and organizational change. (7th ed.). Hoboken, New Jersey: Wiley.
Venkatesh, V. & Davis, F. (2000). A theoretical extension of the technology acceptance model: Four longitudinal field studies. Management Science, 46(2), 186-204.
