การพัฒนาสื่อประชาสัมพันธ์ดิจิทัลเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงพุทธศาสนา ของวัดต้นเชือก จังหวัดนนทบุรี

Main Article Content

ปวีณา ชัยวนารมย์
บวร เครือรัตน์

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาสื่อประชาสัมพันธ์ดิจิทัลเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงพุทธศาสนาของวัดต้นเชือก จังหวัดนนทบุรี 2) เพื่อประเมินความพึงพอใจของผู้รับชมสื่อประชาสัมพันธ์ดิจิทัลเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงพุทธศาสนาของวัดต้นเชือก จังหวัดนนทบุรี เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี ได้แก่ การวิจัยเชิงคุณภาพและการวิจัยเชิงปริมาณ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ บุคลากรภายในวัดต้นเชือก จำนวน 2 คน นักพัฒนาสื่อประชาสัมพันธ์ จำนวน 1 คน และพุทธศาสนิกชนหรือนักท่องเที่ยวในเชิงพระพุทธศาสนา จำนวน 3 คน วิธีคัดเลือกโดยสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง รวมทั้งสิ้นจำนวน 6 คน ส่วนการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ พุทธศาสนิกชนทั่วไปจำนวน 287 คน โดยการใช้สูตรของคอแครน ผลการวิจัยพบว่า 1) การพัฒนาสื่อประชาสัมพันธ์ดิจิทัลเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงพุทธศาสนาของวัดต้นเชือกที่พัฒนาเสร็จแล้ว อยู่ในรูปแบบของสื่อมัลติมีเดียมีความยาวทั้งสิ้น 2.39 นาที 2) ผลการประเมินความพึงพอใจของผู้รับชมสื่อประชาสัมพันธ์ดิจิทัลที่สร้างขึ้นได้ให้ความสำคัญด้านประโยชน์และการไปใช้มากกว่าด้านเนื้อหาและด้านการนำเสนอ โดยภาพรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก ประเด็นที่ได้รับผลประเมินมากที่สุด คือ เห็นด้วยในการนำสื่อดังกล่าวไปใช้เป็นสื่อประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยววัดต้นเชือก ประเด็นที่ได้รับผลประเมินรองลงมา คือ สื่อกระตุ้นให้ผู้ชมเกิดความต้องการไปเที่ยวชมวัดต้นเชือก ทั้งนี้ หวังว่าสื่อประชาสัมพันธ์ดิจิทัลที่ถูกสร้างขึ้นจากงานวิจัยนี้จะมีส่วนช่วยสร้างโอกาสในการสะสมทุนทางสังคมออนไลน์ของวัดต้นเชือกได้มากขึ้น ขยายผลสู่การเพิ่มทุนทางเศรษฐกิจ เพื่อนำไปต่อยอดฟื้นฟูทุนทางวัฒนธรรมของวัดต้นเชือกต่อไป

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ชัยวนารมย์ ป. ., & เครือรัตน์ บ. . (2025). การพัฒนาสื่อประชาสัมพันธ์ดิจิทัลเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงพุทธศาสนา ของวัดต้นเชือก จังหวัดนนทบุรี. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 12(6), 92–104. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/289611
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2567). โครงการสำรวจพฤติกรรมการเดินทางท่องเที่ยวของชาวไทยปี 2567. ใน รายงานการวิจัย. บริษัท มาร์เก็ตเมทริกซ์ เอเซีย จำกัด.

คณะกรรมการนโยบายการท่องเที่ยวแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2566 - 2570). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.

ไทยรัฐออนไลน์. (2558). “รายงานวันจันทร์”- อุบัติเหตุโบสถ์ถล่ม-วสท.แนะทางแก้ ดีดอาคารอุบัติภัยที่ซ้ำซาก. เรียกใช้เมื่อ 22 เมษายน 2568 จาก https://www.thairath.co.th/news/local/523416

ธัญลักษณ์ ศุภพลธร และคณะ. (2567). แนวทางการออกแบบสื่อประชาสัมพันธ์เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงพุทธ ศาสนา จังหวัดเชียงราย. ศวท : ศิลปศาสตร์ วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 1(2), 15-31.

พงษ์ศักดิ์ ดรพินิจ และคณะ. (2567). พัฒนาสื่อดิจิทัลในการนำเสนอเพื่อประชาสัมพันธ์แหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมท้องถิ่น อำเภอเวียงเก่า จังหวัดขอนแก่น. Interdisciplinary Academic and ResearchJournal, 4(1), 823-834.

พระมหาวัฒนา ปญฺญาทีโป (คำเคน) และพิชญานันต์ พงษ์ไพบูลย์. (2567). การพัฒนาสื่อประชาสัมพันธ์และคู่มือในรูปแบบดิจิทัลสำหรับส่งเสริมการท่องเที่ยววิถีพุทธนานาชาติในเมืองหลัก 15 จังหวัดของประเทศไทย. วารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์, 10(1), 12–24.

พิมพ์ชนก สุวรรณศรี และคณะ. (2563). การพัฒนาสื่อมัลติมีเดียในการนำเสนอข้อมูลเชิงประวัติศาสตร์ของแหล่ง ท่องเที่ยวในเมืองเชียงใหม่. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร, 40(2), 23-33.

รุ่งรดิศ เมืองลือ และอิสรีย์ ติยะพิพัฒน์. (2567). กลยุทธ์การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์อย่างยั่งยืนในเขตอารยธรรมล้านนา ของชุมชนตำบลศรีเตี้ย อำเภอบ้านโฮ่ง จังหวัดลำพูน. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 8(2), 296–310.

วิโรจน์ ศรีหิรัญ. (2565). การใช้สื่อประชาสัมพันธ์ดิจิทัลในยุคการหลอมรวมสื่อเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวจังหวัดสมุทรสงคราม. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา, 7(2), 121-131.

สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561 - 2580. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

สุวิมล ติรกานันท์. (2550). ระเบียบวิธีวิจัยทางสังคมศาสตร์: แนวทางปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อณพสิษฐ ไชยเชษฐ์ และคณะ. (2564). การพัฒนาสื่อประชาสัมพันธ์อิเล็กทรอนิกส์ เพื่อการท่องเที่ยวเชิงพุทธ ในจังหวัดขอนแก่น. Journal of Buddhist Education and Research, 7(1), 120-129.

อภิสรา กฤตาวาณิชย์. (2564). การพัฒนาสื่อประชาสัมพันธ์ดิจิทัลเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวตามศาสตร์พระราชาของศูนย์เรียนรู้ศาสตร์พระราชา อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย. วารสารนิเทศศาสตรปริทัศน์วารสารนิเทศศาสตรปริทัศน์, 25(2), 140-152.

อัญธิชา มั่นคง. (2560). บทบาทของทุนทางวัฒนธรรมกับการพัฒนาเศรษฐกิจชุมชน กรณีศึกษาชุมชนในตำบลบ้านตุ่น อำเภอเมือง จังหวัดพะเยา. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 12(39), 90-100.

Cochran, W. G. (1953). Sampling Techniques. New York: John Wiley & Sons.