การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้ทักษะปฏิบัติโดยบูรณาการการเรียนแบบกลุ่ม สำหรับนักศึกษาที่มีพื้นฐานแตกต่างกัน เพื่อเสริมสร้างความสามารถด้าน ทักษะปฏิบัติและผลสัมฤทธิ์ของนักศึกษาครูนาฏศิลป์

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบกรณีศึกษา โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการเรียนรู้ทักษะปฏิบัติผ่านการบูรณาการการเรียนแบบกลุ่ม เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางด้านทักษะปฏิบัติระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียน และประเมินความพึงพอใจของรูปแบบการเรียนรู้ทักษะปฏิบัติผ่านการบูรณาการการเรียนแบบกลุ่ม โดยประชากรในการวิจัย คือ นักศึกษาปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 สาขานาฏศิลป์ศึกษา วิทยาลัยนาฏศิลปจันทบุรี ที่ลงทะเบียนเรียนในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 17 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย ประมวลรายวิชาทักษะนาฏศิลป์ 1 แบบประเมินทักษะปฏิบัติ และแบบประเมินความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ คือ ค่าเฉลี่ยค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการทดสอบ t-test จากการศึกษาผลการเปรียบเทียบคะแนนทักษะปฏิบัติก่อน และหลังเรียนผ่านการบูรณาการการเรียนแบบกลุ่ม พบว่า หลังการเรียนด้วยรูปแบบบูรณาการแบบกลุ่ม คะแนนเฉลี่ยสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (ค่า t อยู่ ในช่วง 2.58 ถึง 8.13) ผลการศึกษาพบว่า นักศึกษามีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนในทุกด้านที่มีการพิจารณา และผลการประเมินความพึงพอใจ พบว่า ค่าเฉลี่ยความพึงพอใจ มีค่า 4.61 ซึ่งอยู่ในระดับดีมาก หัวข้อที่มีผลการประเมินสูงสุดในระดับดีมาก ประกอบด้วย การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ทักษะปฏิบัติ ช่วยให้นักศึกษาได้รับความรู้และประสบการณ์ และนักศึกษาทุกคนได้เป็นผู้ลงมือปฏิบัติกิจกรรมด้วยตนเองหรือร่วมกับกลุ่มทุกกิจกรรม แสดงให้เห็นว่าการจัดการเรียนรู้ทักษะปฏิบัติผ่านการบูรณาการการเรียนแบบกลุ่มช่วยให้นักศึกษาได้รับประสบการณ์โดยตรงสอดคล้องกับการจัดการเรียนรู้ นอกจากนี้มีการสอดแทรกความเป็นครูในตอนท้าย เพื่อให้เกิดประสิทธิภาพแก่นักศึกษามากยิ่งขึ้น