กลยุทธ์การบริหารโรงเรียนนำร่องในพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจังหวัดเชียงใหม่ ตามแนวคิดองค์กรแห่งนวัตกรรม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบการบริหารโรงเรียน 2) ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ ของการบริหารโรงเรียน 3) พัฒนากลยุทธ์การบริหารโรงเรียน และ 4) ตรวจสอบและประเมินกลยุทธ์การบริหารโรงเรียนนำร่องในพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจังหวัดเชียงใหม่ ตามแนวคิดองค์กรแห่งนวัตกรรม กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครูและบุคลากรทางการ 317 คน เครื่องมือที่ใช้ในวิจัย แบบสังเคราะห์เอกสาร แบบสอบถาม แบบตรวจสอบ แบบประเมิน การสนทนากลุ่ม การประชุมเชิงปฏิบัติการ การประชาพิจารณ์ ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมวิธีพหุระยะ (Multi-Phase mixed method) จำนวน 4 ระยะ สถิติที่ใช้ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าความต้องการจำเป็น ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์ประกอบของการบริหารโรงเรียน ประกอบด้วย การวางแผน, การจัดองค์กร, การอำนวยการ, การควบคุม, การประสานงาน และการประเมินผล และองค์ประกอบองค์กรแห่งนวัตกรรม ประกอบด้วย กลยุทธ์, ภาวะผู้นำ, บรรยากาศและสิ่งแวดล้อมในการทำงาน, โครงสร้างองค์กร, วัฒนธรรมองค์กร, บุคลากร, การสื่อสาร, และการสนับสนุน 2) สภาพปัจจุบันการบริหารโรงเรียนภาพรวมมีการปฏิบัติอยู่ในระดับมาก ( = 3.87) สภาพที่พึงประสงค์การบริหารโรงเรียนภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (
= 4.55) 3) กลยุทธ์การบริหารโรงเรียนนำร่องในพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา ประกอบด้วย กลยุทธ์ที่ 1 การพัฒนากระบวนการบริหารจัดการโรงเรียนนำร่องพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา และกลยุทธ์ที่ 2 การพัฒนาการดำเนินงานสู่การเป็นองค์กรแห่งนวัตกรรม 4) กลยุทธ์การบริหารโรงเรียนนำร่องพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา มีความถูกต้อง มีความเหมาะสม คิดเป็นร้อยละ 100 มีความเป็นไปได้อยู่ในระดับมาก (
= 4.33) และมีความเป็นประโยชน์อยู่ในระดับมาก (
= 4.34)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ธนภร เมืองมา. (2560). การบริหารโรงเรียนมาตรฐานสากลระดับมัธยมศึกษา. วารสารการบริหารการศึกษา, 15(2), 45-62.
นงลักษณ์ เรือนทอง และนพดล เจนอักษร. (2561). การพัฒนากลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสู่ความเป็นเลิศ. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 16(1), 78-90.
พระราชบัญญัติพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา พ.ศ. 2562. (2562). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 136 ตอนที่ 56 ก หน้า 102-120 (30 เมษายน 2562).
พัชรินทร์ เปียงแก้ว และนันทรัตน์ เจริญกุล. (2565). การบริหารสถานศึกษาพื้นที่นวัตกรรมการศึกษาในประเทศไทย: กรณีศึกษาโรงเรียนนำร่องในจังหวัดเชียงใหม่และศรีสะเกษ. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 14(1), 85-102.
สถาบันการมองอนาคตนวัตกรรม. (2563). การจัดการสู่องค์กรนวัตกรรม. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ (องค์การมหาชน).
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาชาติ 2560 - 2579. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ 2561-2580. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ.
สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ. (2563). โมเดลการจัดการนวัตกรรมในระดับองค์กรหรือระดับบริษัท (Innovative Organization Model: IOM). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ (องค์การมหาชน).
สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดเชียงใหม่. (2562). ยุทธศาสตร์การขับเคลื่อนพื้นที่นวัตกรรมเชียงใหม่ 2565 - 2569. เชียงใหม่: สำนักงานคณะกรรมการขับเคลื่อนพื้นที่นวัตกรรมการศึกษาจังหวัดเชียงใหม่.
Dias, E. (2018). Strategic management of educational institutions enabling transformation to excellent education innovative centers in India. International Journal of Management, Technology, and Social Sciences, 3(1), 25-36.
Fayol, H. (1916). General and Industrial Management. Paris: Institute of Electrical and Electronics Engineering.
Harris, A. et al. (2021). Teachers leading educational reform: The power of professional learning communities. Educational Management Administration & Leadership, 49(3), 363-377.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Approach in Quantitative Research. The Journal of Faculty of Applied Arts, 7(2), 112-125.
Lester, P. (2022). Leading innovative schools in Singapore: A case study of successful practices. Asia Pacific Journal of Education, 42(1), 67-82.
Ling, Z. & Amanda, R. (2019). Managing the gaps: How performance gaps shape managerial decision making. Public Performance & Management Review, 42(2), 1-33.
Nunnally, J. C. (1978). Psychometric theory. (2nd ed.). New York: McGraw-Hill.
Porter, M. E. (1985). Competitive advantage: Creating and sustaining superior performance. New York: Free Press.
Rovinelli, R. J. & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2(1977), 49-60.
Walk Me. (2024). The role of change management in education. Walk Me Blog. Retrieved July 29, 2024, from https://www.walkme.com/blog/change-management-in-education/
Zhao, J. (2009). School innovative management model and strategies: The perspective of organizational learning. Information Systems Management, 26(3), 241-257.
