ภาพแทนยาเสพติดในนวนิยายไทย

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ภาพแทนยาเสพติดและมุมมองเกี่ยวกับยาเสพติดในนวนิยายไทยตั้งแต่ พ.ศ. 2504 - 2554 ที่ตรงตามเกณฑ์การคัดเลือกจำนวน 22 เรื่อง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในบทความนี้มีจำนวน 9 เรื่อง เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ วิเคราะห์ข้อมูลในรูปแบบพรรณนาวิเคราะห์ โดยประยุกต์แนวคิดภาพแทนและการนำเสนอภาพแทนและมุมมองในวรรณกรรมมาใช้ในการวิเคราะห์ภาษาที่ใช้ในการสื่อสารเกี่ยวกับยาเสพติดที่นำไปสู่การนำเสนอภาพแทนยาเสพติดและมุมมองเกี่ยวกับยาเสพติดในนวนิยายไทย ผลการวิจัยพบว่า ผู้แต่งได้นำเสนอภาพแทนยาเสพติดในนวนิยายไทย 6 ภาพแทน ได้แก่ ยาเสพติด คือ สิ่งทำลายชีวิต ยาเสพติด คือ สิ่งทำลายสังคมและประเทศชาติ ยาเสพติด คือ พฤติกรรมสังคมเฉพาะกลุ่ม ยาเสพติด คือ สิ่งที่ทำให้เกิดความแปลกแยก ยาเสพติด คือ สิ่งปกติในสังคม และยาเสพติด คือ ปัจจัยดำรงชีวิตของผู้ใช้ยาเสพติด ภาพแทนเหล่านี้ได้แสดงให้เห็นมุมมองเกี่ยวกับยาเสพติดทั้งทางลบ เป็นกลาง และทางบวกที่สอดคล้องกับปรากฏการณ์ยาเสพติดในสังคม โดยการนำเสนอภาพแทนยาเสพติดและมุมมองเกี่ยวกับยาเสพติดเหล่านี้ผู้แต่งได้เชื่อมโยงมาจากความคิด ความเชื่อ ค่านิยมสังคมและปรากฏการณ์ ยาเสพติดในสังคมเข้ามานำเสนอผ่านการใช้ภาษาเกี่ยวกับยาเสพติดในนวนิยายซึ่งผู้แต่งได้ใช้ภาษาที่มีความใกล้เคียงหรือคล้ายคลึงกับการใช้ภาษาเกี่ยวกับยาเสพติดในสังคมจริง ทำให้ภาพแทนยาเสพติดและมุมมองสังคมเกี่ยวกับยาเสพติดในนวนิยายไทยส่วนใหญ่มีความสอดคล้องกับปรากฏการณ์ยาเสพติดในสังคม